ایا زن و شوهر حق دارند دعوا کنند؟

[ساقی]

نزاع از نوع عاشقانه!

بسياري عقيده دارند که زندگي زناشوئي اصولا يک نوع نزاع دوستانه است و اختلاف خلقت بين آن دو ايجاب مي کند که با يکديگر گاهگاهي نزاع کنند، و خداوند حکيم طوري اين دو جنس مخالف را با همديگر پيوند داده و بين آن ها الفت ايجاد کرده که پرخاش ها و تندخوئي ها در برخي از اوقات ثمربخش است. از اين رو کمتر خانواده اي است که در طول زندگي زناشوئي خود دچار بحران هاي زودگذر نشود. غالبا اختلافات جزئي و کلي در اکثر خانواده ها بين زن و شوهر امري است طبيعي که نه تنها به مراحل خطر و بحران شديد و جدائي نمي کشد بلکه دنبال آن يک نوع محبت و سازش پديد مي آيد . اگر نزاع اصلا صورت نگيرد ناراحتي هاي دو طرفه انباشته و متراکم شده و يکباره بسان کوه آتشفشان منفجر مي شود .
عدم موافقت ها هميشه جدايي پيش نمي آورد بلکه پيش از ناسازگاري عدم توانايي هريک از طرفين در غلبه بر مشکلات موجب جدايي مي شود.
اختلافات خانوادگي را چگونه مي توان حل کرد؟ -
آشنايي به حقوق يکديگر و عمل کردن به وظايف .
- وقتي را براي گفتگو و گوش دادن به صحبت ها و احيانا انتقادهاي يکديگر قرار دادن و هر يک از زن و شوهر بدانند که وقت انتقاد چه موقعي است. در قانون اسلام آمده است که وقتي احساسات خصومت آميز و عصبانيت زياد بر وجودتان مستولي است و سخت عصباني هستيد اصولا از تصميم گرفتن و از هرگونه انتقاد بپرهيزيد.
مشاوران خانواده مي گويند: روابط زن و شوهر وقتي صميمانه باشد انتقاد سازنده معجزه مي کند.
بهترين موقع انتقاد زن و شوهر از يکديگر هنگامي است که استراحت لازم را کرده باشند و به اصطلاح سرحال باشند. زن و شوهر ها بايد حتي الامکان سعي کنند انتقاد عملي و زباني خود را از يکديگر در ميان اعضاء خانواده به خصوص در حضور افراد فاميل و خويشان مطرح نسازند.
-سازش بايد دو طرفه باشد ، نه اينکه هميشه يکي از دو طرف کوتاه بيايد، اگرچه سفارش شده کوتاه آمدن از طرف زن بخاطر داشتن روحيه لطيف و محبت آميز شروع شود اما مرد هم نبايد هميشه منتظر شود زن کوتاه بيايد.

-اگر خداي ناکرده اختلافات عميق مي شود مطابق پيشنهاد کتاب انسان ساز الهي يعني قرآن کريم و تاکيد روايات ائمه(ع) نمايندگاني از دو طرف جمع شوند و به اين مشکل خاتمه دهند.

- از دخالت دادن و يا حتي مطلع کردن ديگران از اين نزاع ها خودداري شود ، حتي فرزندان هم نبايد متوجه شوند که در روحيه لطيف آن ها موثر خواهد بود. ابتدا بچه ها را به منزل اقوام يا همسايه ببرند ، بعد با هم براي حل اختلاف گفتگو نمايند.

-در گفتگو سعي شود اختلافات و صحبت هاي قبل را به ميان نکشند و همديگر را به اين خاطر ملامت نکنند که تو قبلا چنين و چنان بودي و يا فاميل هايت هم همين طور لجباز بودند.

-اين را هر دو به ياد داشته باشند که اولين راه حل آخرين راه حل نيست و از به زبان آوردن کلمه طلاق در خانه خودداري نمايند ، وقتي کلمه طلاق به ميان آمد بنيان خانواده به لرزه درمي آيد. همان طور که وقتي طلاق عملي شود عرش خدا به لرزه در مي آيد.

رعايت موارد زير مي تواند به پيوند بيشتر شما با همسرتان بينجامد:
1) ارتباط کلامي صميمانه: يکي از مواردي که در تحکيم روابط زن و شوهر بسيار موثر است ارتباط کلامي و نوع محبت و مبادله کلمات و حرف هايي است که در طول شبانه روز بين زن و شوهر مطرح مي شود.
مصاديق ارتباط کلامي صميمانه: «مزاح و شوخي»، «تمجيد و تعريف از يکديگر» و «با کلمات زيبا همديگر را صدا کردن»
2) زماني را براي صحبت کردن براي همسر اختصاص دهيد: همسران پرمشغله اصولا از محبت کردن غافل مي شوند. در نهايت از نظر احساسي فاصله اي ميان آنها ايجاد مي شود و پر کردن اين خلاء کاري دشوار است. بهترين راه حل براي جلوگيري از اين فاصله ، اختصاص روزانه چند دقيقه براي صحبت کردن با هم است.
3) از کنجکاوي بيش از حد بپرهيزيد: اگر احساس کنيد که همسرتان رازي را از شما مخفي مي کند، به دنبال يافتن سرنخ به سراغ اوراق خصوصي او نرويد. باز کردن نامه هاي طرف مقابل يا خواندن دفتر يادداشت وي و به سراغ کيف او رفتن نقص مالکيت و حدود او مي باشد بگذاريد تا او در زماني که احساس مي کند مناسب است حقيقت را به شما بگويد.
4) از اعتماد همديگر سوء استفاده نکنيم: اغلب همسران از اسرار به عنوان حربه اي عليه يکديگر استفاده مي کنند. يک وکيل به همسر خود گفته بود که با همکارانش مشکل دارد مدتي بعد که آن دو با يکديگر بحث کردند، همسرش به او گفت: «مي بيني هيچ کس نمي تواند با تو کنار بيايد»، اين سوء استفاده از اسرار همسر، اعتماد به همديگر را کمتر مي کند.
5) نسبت به هم صداقت داشته باشيد: صداقت زيربناي زندگي است و همه صفات عاليه در آن نهفته است. صداقت نهايت شکوفايي عزت در زندگي يک زن و شوهر است. عدم صداقت و دو رويي، آفت بزرگ خانواده است که زن و شوهر مي توانند از روز اول با عهد و پيمان بر اين که زير بناي زندگي شان صداقت باشد، اين آفت را دور کنند.
6) گذشت در برابر لغزش ها: براي افرادي که مدت ها با يکديگر زندگي مي کنند سرزدن لغزش و اشتباه و خطا امري عادي و متعارف است. بنابراين لازم است با عفو و گذشت از خطاها و اشتباهات يکديگر چشم پوشي نمايند و آن ها را به رخ طرف مقابل نکشند.

برگرفته از روز نامه ابتکار
تهيه کننده : داوودي