به گفتارهایم در پرسمان و نوشته آخرم رجوع شود و اینکه جناب سنگ تراشان به جملات سمیه فرهیخته توجه کنید:***هیچ کس و هيچ چيز را در اين جهان نمي توان يافت که شايسته آن باشد که دختري حتي ناخن خود را به خاطر آن عريان کند. برهنگي بيماري عصر ماست، به گمان من تو بايد مال کسي باشي که روحش را براي تو عريان کرده است. جرالدين دخترم با اين پيام نامه ام را پايان مي بخشم : انسان باش زيرا که گرسنه بودن و در فقر مردن هزار بار قابل تحمل تر از پست و بي عاطفه بودن است.*** دقت کنید که جی به ذهن خواننده القا می گردد؟؟