سلام

دانای عزیز اینکه بعضی از بنده های خدا با اینکه خیلی خوبن یا لا اقل بد نیستن اما گاهی یا حتی میشه گفت همیشه گرفتارن یا اگه چیزی از خدا می خوان دیر بهشون میده یا نمیده ، دلایل مختلفی داره .

بعضی ها چون خیلی خوبن و خدا خیلی خیلی دوستشون داره ، دیرتر بهشون جواب میده برای اینکه اونا خیلی خوب با خدا درد دل و راز و نیاز می کنن و خدا از این کارشون لذت می بره و می فرماید اگه حاجتشونو زود بدم دیگه کمتر باهام حرف میزنن .برای همین این دسته ممکنه فکر کنن که دیگه باید چیکار کنم که خدا ازم راضی باشه .من که سعی می کنم خوب باشم و لا اقل از خیلی ها بهترم و ...

و اما دسته دیگه ، کسایی هستن که به قول شما با گروه اول خیلی خیلی فاصله دارن و شاید اصلا" واجباتشون رو هم انجام ندن و حتی ممکنه انسان شرور و ضالمی هم باشن اما با این وجود خیلی وقتها زودتر از بقیه حاجت روا می شن که اونم دلیلش اینه که خدا خودش می دونه که اگه این بنده اش رو همین جوری رها کنه کارش به جاهی باریک و خطرناک میکشه و خلاصه باعث بدبختی دیگران هم میشه و ... بنا براین زودتر اونا رو به مقصودشون می رسونه که ممکنه همین مقصود و خواسته شون باعث بیشتر غوطه ور شدنشون در گناه باشه ( همون سنت استدراج منظورمه = یعنی به تدریج هلاک شدن و به خود رها شدن) و خدا نکنه که خدا بنده ای رو به خودش واگزار کنه.