فكر مي كنم اينكه دو نفر بعد از زندگي مشترك به اين نتيجه برسن كه همدل نيستن، طبيعيه. چون بعد از شروع زندگي، هر دو طرف مجبورا ظاهر سازي هاي دوران دوستي و نامزدي رو كنار بذارن و با ستونهاي واقعيت خونه شونو برپا كنن.
ممكنه بشه با صرف وقت و انرژي زياد و يا گاهي هم اتفاقي، يه نفر رو پيدا كرد كه خيلي با ما همدل بشه، اما راه چاره براي بقيه چيه؟ ما كه نمي تونيم منتظر شانس بشينيم يا اينكه زمان زيادي رو براي پيدا كردن همسر ايده آلمون صرف كنيم!!
به نظر من يه مهارت هست كه بايد همه زن و شوهرهاي جوون با آون آشنا بشن و اونو ياد بگيرن و اونم "هم دل شدن" هست. يعني ياد بگيريم كه به چيزايي كه علاقه نداريم علاقه من بشيم و بعلاوه بتونيم طرف مقابلمون رو به چيزهايي علاقه مند كنيم.
علاقه مندی ها (Bookmarks)