سلام بر آقای محمد


دیروز یادم رفت اینو بگم.البته نمی خوام حالت بدتر بشه اما میگم شاید شما هم یه جورایی مثل من باشید .بعضیها وقتی خیلی خسته و نا امید و کسل میشن دوست دارن برن بین جمع دوستان یا یه مراسم جشن و شادی یا سفر یا تفریح و ... اما بعضیهای دیگه مثل من دوست دارن یه جای دیگه برن ...........زیارت یا مزار شهدا !
من شخصا" وقتی مثل الان شما میشم ، کسل و بی حوصله و از همه چیز و همه کس خسته ،حتما" یه سری به مزار شهدای شهرمون می زنم . باشهدا درد دل می کنم و بهشون میگم که چمه و از چی ناراحتم .شهدا با بقیه فرق دارن .اونا زنده هستن و حتما" جواب ما رو میدن.من امتحان کردم و بارها و بارها از کراماتشون به چشم خودم دیدم اگه بخواین براتون تعریف می کنم !

برادر عزیزم این راه کار رو پیامبر عزیزمون تاکید و شفارش کردند که هم وقتی خیلی خوشحالی و هم وقتی خیلی ناراحت به سر مزار و قبور بریم و مرگ و زندگی هر دو رو اونجا حس کنیم.

در ضمن واسه درس خوندن هم خیلی از جوونا رو من میبینم که میرن همونجا و در سکوت و آرامش درس می خونن البته نه سر مزار ! بلکه در حاشیه اونجا که حتما" پارک و دار و درختی داره .

موفق باشید