میگن بابا غصه میخورد کفش نداره آدمی را دید که اصلا" پا نداره!!
از روز اول که امدی دانشگاه مگه با هماهنگی خانواده وبا اراده خودت نبود ؟حالا هم به مشگل خوردی اول خودت بعد هم خانوادهات میتوانند مشگل را حل کنند چه جوری ؟چند پیشنهاد:1- یه ترم مرخصی بگیر برگرد پیش خانواده
2-تغییر رشته بده 3-سعی کن صادقانه مشگلت را با پدر ومادر بعد فامیل نزدیک در میان بذاری 4-میتوانی انتقالی بگیر دانشگاه دیگر
واز همه مهمتر درس بخشی از زندگی است کل زندگی نیست !مسئله پای شما هم یک فرصت است نه تهدید ! چون باعث میشود در زندگی تانی و دقت بیشتری داشته باشی هر کسی اگر دوستت شد باطن شما برایش از ظاهر شما مهمتر باشد و خدا شاهد است دوستی داشتم با مشگلات بیشتر (بدون کمک عصا راه نمیرفت )ولی خوشبختر از بقیه برادر ها و خواهر هایش شد در آخر خانم محترم :
هر چه فکر کنی همانی !پوستم خرابه ،لباسم پلاسیده ،غذایم کمه ،....بریز دور
اگه یک لقمه نان میخوری با خوشحالی بخور (باور کن میلیونها بنده خدا همین را ندارن )
لباست از سرما و گرما حفظت میکنند پس قشنگترین لباسند
خواهرم امتحان کن تلقین مثبت معجزه میکند و اگر میتوانی راز و نیاز تنهایی