بدبختی های یه آدم ( خواهش می کنم کمکم کنید )

[حسین پور]

سلام برادر خوبم....ممنون که برایمان نوشتی دست گلت درد نکند....
گاهی نوشتن .....گاهی سبک شدن...می ارزد به بار داشتن و تنها شدن..

حرف هایت را جز به جز خواندم ...چون زمانی خود جز به جز این حرف ها را نوشته بودم اما به نوعی دیگر...و با مشکلاتی دیگر ..اما با همین مضمون

تا حال فکر کردی...وقتی با کسی دردودل می کنیم و حتی برایش چند سطری می نویسیم.. انتظار داریم او تنها با ما همراه شود نه همدرد...زیرا>>>با خود چنین فکر می کنیم که او در هر شرایطی باشد و هر که باشد ما را درک نخواهد کرد.....
بلی...این طرز فکر درست است ...هر کسی با دید خود به موضوع می نگرد و با جهان بینی خود و با تصوری که از شما در ذهن خود سراغ دارد...پس ببخش اگر نتوانستم درکت کنم.... ولی من ""کوچلو"" را چنین درک می کنم:::

>>>>>فردی که در گذشته نه چندان دور رنج های دیده و مشکلاتی را سپری کرده است اما واقع بین بوده و تا حال بسیار راحت از پس مشکلات زندگی برآمده ولی این او را راضی نمی کند......او به دنبال ایده آل ها بود به دنبال بهترین ها .....
اما اکنون به جایی ایده آل ها ....ایده ای را دارد که همین ایده برای تلاش و انگیزه او کافیست... این ایده چیست؟؟؟>>>>راضی نبودن به کمترین و تلاش برای بیشترین..

خب یک نکته بسیار مهم که در زندگی هم نقش دارد همین ایده است....پس جالی خوشحالیست که برادر(کوچلو) من این ویژگی بسیار منحصر به فرد را داراست...
نمونه اش هم همین مقاومت در برابر فشارهای روزمره زندگیست و رسیدن به امروز ...

درست هست که رفتار خانواده شما با خود وجودی تو سازگاری ندارد و شاید حتی با جامعه... ولی تو خود قدرت سازگاری داشته باش.....نمی گوییم همانند آنان باش ولی طاغت هم داشته باش....تو می توانی راه خودت را در پیش گیری..می دانم شاید خانواده مانع راهت باشند اما دلیلی برای ادامه ندادن راه نیستند....
اگر خانواده شما .....به دلیل پایین بودن سطح تحصیلات طبعا از فرهنگ پایین تری هم برخوردارند ....تو سعی کن تحصیلات عالی داشته باشی و فرهنگ را انتقال سازی...

همیشه باید برای زندگی یک نقطه شروع داشته باشیم و از یک جایی شروع کنیم اما نباید نقطه ی پایانی برای زندگی در نظر گیری......
هدف خودت را از زندگی روشن کن...(همین سوال هایی که ذهنت را مشغول می کند از بی هدفیست و البته از ویژگی سن من و شما) چه می خوای؟؟؟ حال وقتی هدف مشخص است پس می توانی به پیش روی ...چگونه؟؟؟
ما وقتی هدفی را مشخص می کنیم...نباید انتظار داشته باشیم که سریع و بدون برخورد با مشکلات به آن هدف برسیم.....گام به گام به سوی هدف...
مثال>>>بر فرض هدف شما آوردن نمره (الف) در دانشگاه است....پس نیاز داریم از امروز خود را آنالیز کنیم....آیا هدف من با خود وجودیم سازگاری دارد...مثلا اگر شما در ترم اول مشروط شده اید ایا در ترم دوم به صلاح است به نمره الف بیاندیشید...معلوم هست نخیر...
شما ابتدا باید به قبول شدن و عدم مشروط در این ترم بیاندیشید...
البته اشتباه نکن میزان تلاش هر دو فرد یکیست یعنی انکه طالب نمره الف هست و انکه طالب قبول شدن چون هدف و انگیزه یکیست....
نکته دیگر در مورد هدف>>>از صفر شروع کردن است...ما برای اینکه بتوانیم ورزشکاری مهار شویم ....لازم نیست که هر روز سنگین ترین ورزش ها را انجام دهیم زیرا در ابتدا بدن ما علاوه بر سوختن دیگر نیرو و انگیزه ای برای ادامه نخواهد داشت چرا؟؟؟چون ما در همین ابتدا یک شکست را تجربه کردیم.....ولی اگر روز اول تنها دو ساعت و انهم ورزش های سبک انجام دهیم علاوه بر اماده سازی بدن انگیزه ی بسیاری هم برای ادامه داریم چون شکست نخورده ایم...

پس باید هدف را روشن سازی....و بعد خود را بسنجی که ایا می توانی از عهده هدف برآیی و گرنه یک هدف کوچکتر را برگزین تا انگیزه ای شود برای هدف های دور دست و بزرگ تر..

برادر خوبم همیشه تلاش نکن در زندگی در اوج باشی و شکستی را متحمل نشوی چون در اوج بودن مداوم هم خسته کننده است و هم دید شما را به پایین دست ها و مسائل زندگی کوچک می کند و همین می شود که به کلیات بیش از جزئیات توجه داریم....
همیشه سعی نکن دیگران را تنها به چشم خود ببینی.....بله شاید انان انسان های بی فرهنگی باشند اما این شاید تنها از دید ماست چون با جهان بینی خود به دنیا می نگریم...
در نظر داشته باش انسان متفاوت هستند و میزان و سطح انها هم یکی نیست....پس تلاش نکن از انها فاصله بگیری بلکه تلاش کن به انان نزدیک شوی تا قدری روی افکارشان تاثیر گذاری....بخدا می شود صبری می خواهد به وسعت قلب های تنها...نه

همان طور که خود گفتی حرف ها و سخنان ما تنها چند روزی اثر دارد ....بله درست میگی..
اگر جز این بود هم باید به سخنان خود تعجب می گردیم....برادرم این من و مشاوران و روان شناسان نیستند که باید زندگی تو را عوض کنند ما تنها راهنما و هدایت کننده ای بیش نیسنیم (البته اگر لایق بدانی) ما فقط راه را نشان می دهیم هیچکس نمی تواند برایت معجزه ای کن.....انقلاب از درون تو باید شکل گیرد...معجزه یعنی خودت....
پس شروع کن به نو شدن....

من با خواندن نوشته هایت متوجه می شوم یک اراده ای داری و یک انگیزه تا خود را پیدا کنی و به خانواده ثابت......انگیزه در حرف هایت موج می زند در لابه لایی ان نوشته های غم آلود تو قطعا انگیزه ای نهفته است...
مگر انگیزه چیست....همین نوشتن سخنانت و کمک خواستن از دیگران....یعنی نیروی بوده که تو به این جا کشانده و مجبورت کرده تا خود را نو کنی...مگر نه؟؟اره دیگه داداشی...

بخدا میشه...کمی خودتو باور کن....
دوستت دارم....