خانومم میگه خسته شدم ازت, واسم اهمیتی نداری !

[shad]

آقای Cg art عزیز، شما باید بیشتر از این حرفها برای خودتون ارزش قائل باشید، خیلی خوبه که شما عشقتون رو نشون بدین اما نه یک طرفه.. انقدر عجله و دلشوره برای چی؟ به خودتون فرصت بدین، اجازه بدین همسرتون عاشق عمق شخصیت شما بشه نه رویه و ظاهر شخصیت شما.
امکان داره الان همسر شما از این همه پیگیری و ابراز محبتی که بهش می کنید لذت ببره اما کاری نکنید که این قضیه براش عادی بشه، خسته کننده بشه و دیگه شما رو نبینه! خیلی خوبه که روی پای خودتون بایستید اما لازم نیست که اینو فریاد بزنید تا نتیجه سریع بگیرید، سعی کنید آروم آروم با عملتون به اطرافیان نشون بدین که روی پای خودتون ایستادین، دارید در جهت رشد خودتون تغییر می کنید، این کار احتیاج به صبر و حوصله زیاد داره.. درسته خانم شما تعجب میکنه که شما اومدین جلوش و میگین میخواین روی پای خودتون بایستید شاید احساس کنه داره یه صحنه از یه فیلم رو می بینه! این حرف شما به اندازه همون فیلم براش تعجب آور و البته فراموش شدنی هست!
cg art عزیز، اونطور که من از گذشته شما به یاد دارم، میتونید با منطق خودتون این قضیه رو حل کنید، اول از همه به خودتون احترام بذارید، تا برای خودتون مهم نباشید نباید از دیگران انتظار توجه و دیدن داشته باشید، همسر شما، نمیتونه شخصیت واقعی شما رو ببینه و همین باعث شده که سردرگم بشه! شاید من احساسم اشتباه بوده اما اونطور که من برداشت کردم شما اجازه ندادید که همسرتون از پوسته ظاهریتون جلوتر بره، عمق شخصیت شما یک بند انگشت نیست که انقدر متلاطم شدید! به خودتون فرصت بدین، در مورد خودتون فکر کنید (نه همسرتون). اجازه بدید که همسر شما هم به عمق وجود شما پی ببره.. اجازه بدید خودش به سمت شما بیاد، ابراز علاقه بکنید اما به جا و به وقتش..
همونطور که همه دوستان گفتن، صبور باشید و آرام.. به طرف مقابل فرصت بدین که دلتنگ شما بشه..

[امیررضا1]

ممنون از حرفای قشنگت SHAD عزیز.

[دلداده]

cg artعزیز
شما اگر واقعا همسرتون رودوست دارید این حرفم را برای همیشه درگوشه ذهنتان نگهدارید که اگرشما به همسرتان علاقه دارید به همان اندازه هم باید خانواده همسرتان را هم دوست داشته باشید خانواده ایشون جایی هست که ایشون اونجا بزرگ شدن انس گرفتند واگر گل واز ریشه جدا بخوای بکنی پژمرده میشه .(هم شما هم خانمتان هرناراحتی بینتان هست حل کنید وکاری به کارخانواده هایتان نداشته باشید واجازه ندهید با حرفهای دیگران زندگیتان مثل باد این طرف وآن طرف رود)

[درخت سبز]

سلام
الان تو دوران عقديد و احساسات داغ و هيجاني . ولي برادر گرامي زندگي بيش از اينها بازي و فراز و نشيب دارد حساب يك عمر زندگي است.اين را شنيده ايد كه : آدم از هرچه بترسد بر سرش مي آيد." نترسيد ازاينكه ازدست بدهيدش . در زندگي مشترك آنقدر مسائل پيش خواهد آمد كه كه اگر دائما درحال ترس و نگراني باشيد چيزي از وجود شما باقي نمي ماند.
درست اين است كه ما آدم ها همواره جانب حق را بگيريم حتي اگر به خاطر آن ناچار بوديم پابر دل خويش بگذاريم.
برادر گرامي
مي دانم كنترل احساسات عاشقانه در ارتباط با همسر سخت است ولي براي دوام زندگي و حفظ تعادل لازم لازم لازم است و بدون آن زندگي از مدار عادي خارج مي شود.
اگر اين كنترل ها و تعادل ها حفظ شود آن موقع است كه مي توانيد مطمئن باشيد داريد از پله هاي انسانيت تك تك بالا مي رويد.

[poune]

cg art عزیز
یه تحول بزرگ لازم دارین
نوع ابراز علاقه به همسرتون باید اصلاح بشه اول خودتو دوست داسته باش به خودت احترام بذار بعد به همسرت احترام و علاقه.

و تحول و رشد رو در عمق وجودت ایجاد کن

به خودت و همسرت فرصت بده تا به یه رشد فکری برسین .
به همه چیز فکر کن به همه ی رفتار های گذشته .همه اشتباهات رو بررسی کن و اصلاح کن

موفق باشید.

[کامران007]

من جاي شما بودم اون دختر رو فراموش ميكردم،
آهاي اون آدمهايي كه اومدين و امیررضا و خانوادش رو مقصر دونستيد،
اگر يكي به پدر و مادر شما بي احترامي كنه ساكت ميشينيد و نگاهش ميكنيد؟
امیررضا،ازت ميخوام كه پستهاي من رو ناديده بگيري،
ولي اون دختر لياقت تو و خانوادت رو نداره!
دختري كه زبونش باز بشه تا آخر عمر سواره و ميتازونه.

100% همینطوره.شما با رفتارهایی که از ابتدا داشتین زمینه .....رو برای دختر و خانواده محترم! ایشون فراهم کردی(هر چند خودت هم اشتباه داشتی اما نه اونقدری که اون ها)......خب طبیعی هست که اون ها هم از این استعداد شما نمیخان بی بهره باشن...(ترس تنها یکی از عواملی هست که افراد رو به سمت بردگی میبره)....شما کاملا یه طرفه عمل کردی.......کوچکترین اشتباهی از سمت شما....شما رو به سمت بردگی محض و بی چون چرا سوق خواهد داد...و اون و خونوادش رو ارباب شما خواهد کرد.......اصلا محلش نذار....باهاش خیلی سرد برخورد کن....اگه برگشت که هیچ....و اگر هم برنگشت خودت چیزایی رو که باید دستگیرت میشه!........بعضی دوستان هم خوب راهنمایی کردن........به هر حال این خودت هستی که تصمیم میگیری ارباب باشی یا برده........(تز ارباب و برده رو در هیچ زمینه ای فراموش نکن:D......)

[امیررضا1]

بچه ها واقعا ممنونم ازتون. خیلی دوستون دارم. مرسی مرسی مرسی.
ولی هنوز باید صبــر کنم ! فعلا کمی نگرانم شده. من کاملا سردم و این خیلی سخته.

الان من کافی نتم. دیشب که اون پیامک داد که :"از مامانتم اجازه میگیری شب بخیر بگی !" مامانم اون پیامک رو خوند. واویلا شد, مامانم هر چی خواست گفت دیگه, منم ناچار شدم از اون خونه برم بیرون. ناراحت شدم که مامانم چرا اون پیامک رو بدون اجازه من خونده آخه من اونجا نبودم. (دستشویی بودم). خونمونم نیستم. اینو که بهش گفتم دیدم واقعا برام میمیره. خیلی نگران شد ! نزدیکه 10000 بار گفت بیا بریم خونه ی ما, حتی کلاسمون که تموم شد باباش اومد دنبالش, بعد باباش به من زنگ زد گفت چرا نیومدی مگه قرار نبود ناهار بیای اینجا ? گفتم نه هم چین قراری نبود. من جایی کار دارم گرفتارم. خیلی نگرانمهو همش پیامک میده که رسیدی خونه یا نه ؟
خوب مطمئن شدم که دوسم داره ! ولی نمیدونم برمیگرده یا نه ! نظر شما چیه دوستان.

[نگار عليزاده]

به نظر من اون داره شما رو ادب مي كنه و با اين صبر كمي كه شما دارين ، خوب هم داره موفق مي شه.اگه با همين روال پيش برين اون مي فهمه شما تحملتون كمه و سر هر چي از همين شيوه استفاده مي كنه.
من خودم دخترم و نامزدم هم از همين ضعف ها نشون مي ده !!! واسه همين دارم به شما مي گم.
من مي دونم كه اگه باهاش قهر كنم و يه ذره تهديد كنم خيلي كوتاه مياد.البته اين كارو نمي كنم.ولي همين كه اينو مي دونم كافيه . در حالي كه وقتي در همون اوج قهر هستم و خيلي هم غرور دارم و نامزدم هم هي دنبالمه ،‌خودم تو دل خودم مي دونم كه اگه يهو منت كشي هاش قطع بشه و اونم مغرور بشه من خيلي مي ترسم و كوتاه ميام.
نمي دونم منظورمو گرفتين يا نه
ولي به نظرم بهترين كار اينه كه يه ذره غرور خودتونو حفظ كنين و زياد نازشو نكشين.نذارين فكر كنه 100 درصد حق داشته و هر جور هم بخواد به خانوادتون توهين كنه و شما هم از ترس چيزي نگين.
مطمئن باشين كه يه دختر هميشه بيشتر از يه پسر از جدايي مي ترسه.خصوصا تو جامعه ما.
پس به همين راحتي ها ولتون نمي كنه.

و البته اگه به همين سادگي ولتون كرد كه ديگه معلومه ديگه ...

[mostafun]

... مامانم اون پیامک رو خوند. واویلا شد, مامانم هر چی خواست گفت دیگه, ....

وقتي مي گم پدر و مادرت زيادي دارن توي كاراي تو دخالت مي كنن نگو نه !
اون بيچاره هم حق داشته شك كنه كه مامانت گفته بهش پيامك بدي يا نه !!!
يك سوال اساسي بپرسم اول: شما تك پسري؟ خواهر و برادر داري اصلا؟
شايد به نظر خودت نياد و اظهار نظر پدر و مادرت توي زندگيت طبيعي باشه، اما شما بايد بدوني اين زندگي دونفره، خيلي چيزاش فقط به خودت و خانمت مربوطه.
نا سلامتي بزرگ شدي ديگه! همه چيزو به اونا نگو، نذار بفهمن. نه اينكه دروغ بگي، ولي زندگي خصوصي خودت رو داشته باش.

[امیررضا1]

ممنون خانوم علیزاده.
مصطفی جان من هیچی از زندگی مو به اونا نمیگم. ولی اونا از رو دلسوزی اینکارارو میکنن که اصلا درست نیست.