من احساس می کنم که همسرتون هنوز به ازدواج شون با شما به دید یه زندگی دو نفره و به وجود اوردن عشق و احساسات قشنگ و همینطور ایجاد حس اعتماد در رابطه تون نگاه نمی کنن، نه اینکه این کارها رو بخوان از روی عمد انجامش بدن نه! من احساس می کنم یه جور عادت هست، عادت به اینکه این جور رفتارها از نظر ایشون زرنگی هست و بخصوص در مورد مردها که اصولا به زندگی به دیده ی برد و باخت نگاه می کنن و شاید ایشون فکر می کنن با این رفتارهاشون همیشه برنده هستند.
به نظر من بخشی از رفتارهای ایشون و تکرار اون رفتارها، به طرز برخورد خود شما برمیگرده، به اینکه این احساس رو در همسرتون به وجود آورده باشید و تقویتش کنید که واقعا دوستش دارید و توی زندگی براتون چیزی مهم تر از احساس عشق و همدلی و رازداری و باهم بودن و صداقت نیست و اینها چیزی هست که همسرتون رعایت کنه و براتون انجام بده از ته قلبتون خوشحال می شوید.
شما باید با همسرتون جوری رفتار کنید که همسرش هستید و همدلش و بخاطر عشقش هست که از خیلی از چیزهایی که می بینید گذشت می کنید، چون دوستش دارید.
به نظر من شما باید با عشق و احساس توی یه خلوت دونفره با همسرتون صحبت کنید و ابتدا سعی کنید از ویژگی های مثبت ایشون شروع کنید و به بعضی از رفتارهایی که انجام داده و شما رو ناراحت کرده برسید و بعد خواسته ی دلتون رو با محبت به ایشون بیان کنید.
امیدوارم که موفق بشید