دیگه جز خدا هیچکسو ندارم یعنی راه حلی برام مونده؟

[حسین پور]

سلام دوست عزیز و گرامی..به تالار همدردی خوش آمدید...

گاهی اوقات ما اعمالی انجام می دهیم که عمدی نیست بلکه از روی ناآگاهی و خلل محبت و عشق متقابل در زندگیست....
علل عمدی انجام چنین اعمالی هم ""یک نواختی"" در زندگیست....افرادی که در زندگی مشترک درجازندن و از همه روزهای زندگی را در حالتی یک نواخت به سر برند حتما انگیزه و علاقه خود را به همسر و زندگی از دست می دهند و تنها برای فرار از این حس مجبورند به پرخاشگری روی آورند که هم خودشان و هم همسرشان را مورد ازار قرار می دهند....
و این اعمال تا وقتی ادامه دارد که همسر فرد دندان روی جگر گذاشته و تحمل کند ....ولی بعد از به سر امدن تحمل و تصمیم فرد برای ترک همسرش ..........تازه ان فرد متوجه آن گرما و عشق همسرش می شود ....البته این خوب است(متوجه بودن) و در نتیجه اظهار پشیمانی می کند ولی این اظهار پشیمانی و عذر خواستن تنها راه چاره نیست...

این عذرخواهی تازه اول راه است....فرد باید در تلاش باشد تا ان دلگرمی و شادی روزهای اولیه زندگی را به همسرش عطا فرمایید و این زمانی موثر خواهد بود که خود فرد نیز به دنبال شادمانی و فرا گرفتن راه های ابراز محبت و مقابله با مشکلات باشد...

در واقع در اولین قدم ما باید خود را اصلاح کنیم تا بتوانیم روی همسر خود نیز تاثیر مثبتی گذاریم.
بنده و دیگر دوستان منتظر توضیحات بیشتر شما هستیم....اصلا هم جایی ناراحتی نیست چنین مشکلاتی در زندگی پیش می آید..