سلام
یكم :در اینگونه موارد باید نقش خودمان را درست تببین كنیم. من متوجه ارتباط و نحوه تعامل شما با آن آقا پسر نشدم. گاهی ممكن است اگر جایگاه خودمان مناسب نباشد ، وجود خود ما بر مشكلات بیفزاید. لذا توصیه دوستان به پر رنگ كردن نقش خانواده و بازسازی رابطه های ایشون با خانواده بسیار مفید است.
دوم : مشكل اصلا حل نشده ، تا وابستگی و احساس گرایی باشد باز هم در پی قهر و آشتی دیگر فكر فرار خواهد بود. او نیاز به نقش اكتیو و فعالتری جهت حل مشكلاتش دارد. اینكه او را منفعل بدانیم و بخواهیم ما كمكش كنیم بیشتر برای بچه ها مصداق دارد. شما نقش خود را كاهش داده و به توجیه كردن او جهت كمك گرفتن از مشاور خانواده بسنده فرمایید.








علاقه مندی ها (Bookmarks)