این موضوع برای من مزمن است ،متاسفانه باید بگم اقای نقاب ،برادر عزیزم ،اینطور نیست
من از اینکه می بینم همه به فکر خودشونن و من هم انقدر بیتفاوت شدم در رنج و عذابم
دنیا خیلی تلخ شده ،همه انسانها تنهان
باید بگم مشکل من به خاطر مشکلات شخصی نیست ،به خاطر فراموش شدن قداست انسانی هست
گله دارم ،من از دست خودمم گله دارم
به نظرتون اینه معنی اشرف مخلوقات بودن که ما هستیم؟
رنج من در فراموشی است و در حجابی که مقابل چشمانمان قرار گرفته