با سلام به اعضا محترم تالار همدردي
همانگونه كه مي دانيم ( البته قديمي هاي تالار بهتر مي دانند ) تالار همدردي نزديك به دوسال است كه ايجاد شده و همچنان به فعاليت خود ادامه مي دهد در اين دوسال تالار فراز و نشيبهاي زيادي را طي كرده است ، كساني كه از ابتدا عضو اين تالار بوده اند به خوبي ميتوانند روند تدريجي و رو به رشد اين تالار را مشاهده ، تفسير و بيان كنند ، حقيقت اين است كه تالار همدردي از معدود سايت و تالارهايي است كه فضايي صميمي ؛ با صفا و گرم ، مثبت و سازنده دارد و اين مرهون مديريت خوب جناب سنگ تراشان و فعاليت پربار اعضاي مهربان و دلسوز اين تالار است .
باز هم قديمي ها بهتر به ياد دارند كه زماني اين تالار به اندازه تعداد انگشتان يك دست عضو فعال داشت ، البته آن روزها حال و هواي خاص خود را داشت كه بنده خاطرات خوب و شيريني از آن روزها دارم فضاي گرم و صميمي با دوستان قديمي صفاي بيشتري داشت به همين دليل است كه هيچ وقت فضاي سابق تالار را با فضاي كنوني نمي توانم جايگزين كنم . البته اين بدين معنا نيست كه خداي ناكرده در حال حاضر تالار در فضايي سرد و بي روح به سر مي برد بلكه شايد از آن دوران روح لطيفتر ؛ مطالب سازنده تر و بار علمي بيشتري به تالار تزريق شده است آن هم توسط همين دوستان جديد و فعالي كه هر روزه شاهد تلاش و زحمات آنها هستيم . ليكن همبستگي بين اعضا تالار تا حدودي كاسته شده يا در حد شعار است اما به قول دوست گرامي صبا_2009 تالار نياز به بحثهاي گرم و سازنده در عين حال محترمانه و دوستانه دارد تا به معناي واقعي تالار گفتگو گردد. لذا نتيجه همين بحثهاي سازنده البته در كمال ادب و احترام و متانت رشد و ترقي اين فضاي مجازي و در نتيجه همبستگي اعضاء و پيشرفت تالار است .
در ضمن اين تالار نام همدردي را به دوش مي كشد لذا نياز است تا دوستاني كه عضو اين سايت هستند با مطرح كردن دغدغه ها ؛ مشكلات ؛ و مسائلي كه موجب نگراني و غم و اندوه هر چند كم آنها شده است به دنبال راههكار باشندو اعضا نيز به دنبال زودودن اين مشكلات از افكار و اذهان دوستانشان باشند ( البته بيان و طرح مشكلات و توجه نكردن به راهنمايي و راههكار هاي دوستان متخصص و مدير محترم تالار كاري عبث و بيهوده است ) . از طرفي اين مكان صرفا جهت بيان مشكلات نيست بلكه بيان آموزه هاي تجربي مثبت و سازنده ؛ آموزه هاي علمي در خصوص زندگي و بالاخص روانشناسي كه بحث تخصصي تالار نيز هست بايد در دستور كار اعضا قرار گيرد . به هر حال بنده نيز با پيشنهاد عضويت موقت و ارسال پست حداقل به مدت دو هفته موافق هستم زيرا اعتقاد دارم تا شخص عضو تالار نگردد و مشكل يا دغدغه هاي خود را مطرح نكند و از دوستانش همدردي و همدلي را حس نكند رغبت عضو شدن در تالار را نخواهد داشت .







پاسخ با نقل قول
علاقه مندی ها (Bookmarks)