بوی گند این سنت کثیف که از جمله سنن پلشت ما ایرانیهای قهرمان است،دارد همگان را خفه می کند.باید این امر را که متعلق به جهان پیشامدرن است را به همان دوران واگذاشت و طرحی نو درفکند.
اگر این سنت شوم و زشت پشت سر دیگران حرف زدن و تهمت به ناموس دیگران مطرود گردد،آنگاه پسر و دختر می توانند مدتی را با هم باشند تا از اخلاق و منش یکدیگر آگاه گردند که البته این کار با پرس و جو از دیگران و تحقیقات محلی اصلاً فایده ای ندارد.
مورد بسیار مهم دیگر،کنار گذاشتن این اخلاف سیئه حساسیت به بکارت دختران.
آنگاه این دو نفر با شناخت کاملی که از هم بدست آورده اند،یا از هم جدا می شوند یا زندگی را ادامه می دهند و پس از آن برای عقد و عروسی مهریه را باید از میان برد و چنین چیزی نباشد و از آن سوی جهزیه.
نه خانواده دختر به زحمت و سختی بیفتند و نه آنکه دختر خود را چون مرغ یا مبل یا قابلمه بفروشند و هر چه بالاتر و چربتر بفروشند که ناز شَستِشان.
در پس از از زناشویی زن و مرد هرچه بدست آوردند،در هنگام جدایی باید نیم شود؛همین و بس که راه حل همینی است که برشمردم.پس:
1-زندگی دختر و پسر در زیر یک سقف جهت شناخت خودشان از یکدیگر.(با لحاظ نمودن حذف توجه به بکارت دختران)
2-حذف سنن کثیف و زشت و خانمان برانداز مهریه و جهزیه.(از شنیدن ایندو واژه تازی تنم کهیر می زند!!)
3-بخش کردن اموال منقول و غیرمنقولی که زوج پس از ازدواج بدست آورده اند در صورت جدایی.
نوشته اصلی توسط گرد آفرید
اولا ما نمی توانیم مانند آن حضرت با گذشت باشیم 
) پی می بری که هدف از قرار دادن مهریه مهم است نه مسایل دیگر
علاقه مندی ها (Bookmarks)