به نظر شما این حالت نشون دهنده ی بی محبتی اون آقاست؟ اصلا در همچین شرایطی همسر این خانم چه احساسی پیدا می کنه، و چی باعث می شه که اینطور واکنش نشون بده؟ برای خانمهایی که در زندگیشون به این مشکل برخوردن، چه راهکاری ارائه می دید؟
گریه یه واکنش طبیعی به برخی از رخدادهای پیرامونمونه.هم برا آقایون هم برا خانمها. این واکنش برا خانمها گاهی چنان حالت تفریط پیدا می کنه که روحیه همسرشون رو بشدت تحریک می کنه.برخی از آقایون هم تصور می کنن اصلا نباید گریه کنن چون از مردانگیشون کم میشه.
گریه خانما حالتهای مختلفی داره. بعضیاش قشنگه وبعضیاش زشت.اما بهرحال یه سلاح موثر برا خانمهاست.
هرمردی دوست داره همسرش رو خوشبخت کنه. یا حداقل اطمینان داشته باشه که همسرش از بودن با اون احساس خوبی داره.
خانما گاهی اوقات بر اساس برداشتهاشون از رفتارهای شوهر گریه می کنن. اوائل ازدواج من یادم میاد که همسرم گاهی شبها 4-5 ساعت مدام گریه می کرد!!
اگه گاهی اوقات مشاجره ای داشتیم چشاش اشک آلود بود ومن که می خواستم با گفتگو ودادن آرامش وهمدردی ، وضعیت رو به حالت نرمال برگردونم بشدت تحت تاثیر قرارمیگرفتم ومعمولا نمی تونستم گریه همسرم رو تحمل کنم ، عصبی می شدم ، نمی دونستم دلیل این همه گریه چیه؟ و...
تاثیری که رو من میذاشت این بود که می دیدم با این همه تلاش نتونستم خوشبختش کنم و...
راه حلی که الان دارم بکار می برم اینه که فرصت میدم ، اگه همسرم از چیزی ناراحته من خیلی زود واکنش نشون نمی دم میذارم بعد از یه مدتی خودش میاد و حرف میزنه. وقتی هم گریه کنه اگه دلیلش من باشم بعد از چند ساعتی باهم صحبت می کنیم. الان خدارو شکر وقتی از کارهای من ناراحت بشه گریه نمی کنه بنابراین خیلی راحت تر می تونیم مشکل بوجود اومده رو حل کنیم.
برا خانمها هم میگم که اگه زندگیشون رو دوست دارن از دست همسرشون وکارهای اون به هیچ عنوان جلوی همسرشون گریه نکنن. چرا برا ناراحتیهای دیگه می تونن سرشونو رو شونه های همسرشون بذارن وتا صبح درد دل کنن و گریه کنن .
شاد وسرزنده باشید








علاقه مندی ها (Bookmarks)