سلام فرزاد
گفتی چی گوش کردی....
اما نگفتی که چنین اشعاری تا چه اندازه در بزرگ کردن مشکلت دخیل بودند.
و جایی که احساس تو را در چنگ گرفته بود، چگونه این اشعار باز هم به کمک احساس آمدند تا باز تو را بفشارند.
و تو نیز مانند معتادی که از افیون بیشتر غرق لذت می شود و به مرور از روشهای منطقی باز می ماند، دنبال این احساست هستی و قدرت کنترل را از دست داده ای...
یکی از راههای کنترل و مدیریت احساست اینه که اکتیو و فعال باشی، به جای اینکه با یک موسیقی و ترانه منفعل باشی و احساست را ( غم، دوری، بی وفایی، شکست، آرزو و ...) روز به روز رشد بدهی به طوری که نتوانی کنترل کنی، بهتر اینست که با انتخاب معانی ژرف تر قدرت کنترل خود را بالا ببرید.







پاسخ با نقل قول
علاقه مندی ها (Bookmarks)