سلام elina عزیز
من و همسرم کاملا به طور اتفاقی اشنا شدیم و در کمتر از یک ماه رفت و امد به عقد هم در امدیم . چون همه معیارهای من رو داشتند . ایمان ،شغل،تحصیلات،خانواده و...
در صحبت های قبل از عقد هیچ صحبتی در این زمینه نشد. فقط من مطرح کردم که تا شش یا هفت سال بعد دوست ندارم بچه دار بشم. ولی در مورد اینکه دراین دوران چطوری باشیم هیچی حرف نزدیم. البته اینم بگم یکی از دوستانم میگه این خواسته های کاملا طبیعی است. چون خواسته های ایشون از من در حد روابط زناشویی نیست. و شاید در حد مسائلی است که الان خیلی از دخترها و پسرها با هم دارند (بدون اینکه محرم باشند) مثل نوازش و بوسیدن و ... ولی من احساس گناه میکنم و از طرفی حس میکنم شخصیتم زیر سوال میره ...
از الان برنامه ریزی میکنه وقتی در ماه رمضون از ماموریت برگشت کجا بریم و من چی بپوشم (حتی تصوراتش رو هم به زبون میاره )... ولی من به این فکر میکنم که وقتی برگشت هر دو با هم روزه هستیم ....
اینم بگم همسرم اخرین فرزند خانواده است و اختلاف سنی زیادی با برادر و خواهرهاش داره...
ایا رفتارهای نامزدم طبیعی هست.؟؟؟ سن من 27 و همسرم 29