از همسرم دلچرکین و از خیانتش می ترسم چیکار کنم؟

[نگار عليزاده]

با سلام.
من هم با نظر جناب كيوان موافقم.
ضمنا به نظرم يه روز كه با هم خوب هستين و در حال محبت كردن و اين چيزا ، با محبت بهش بگين كه از كاراش ناراحت مي شين . و ضمنا بگين من بهت خيلي اعتماد دارم و اين چيزا.بعدش خودش رو تو اين موقعيت قرار بدين.مثلا بگين اگه من فلان كار رو مي كردم تو ناراحت نمي شدي.
يه نظري هم دارم كه مطمئن نيستم درست باشه يا نه.اما به نظر من ببينين شوهرتون به شما گير مي ده يا نه.مثلا اگه با مردي گرم بگيرين ناراحت مي شه يا نه.من اينجوري فكر مي كنم كه اگه ناراحت نشه پس گرم گرفتن هاي خودش هم بي منظور بوده يعني قياس به مثل مي كنه ديگه.

ضمنا شوهر من هم تو مدت يه سالي كه با هم دوست بوديم اين طوري بود.مثلا جلوي پنجره دفتر مي موند(ما با هم تو يه شركت بوديم) و از زناي ديگه تعريف مي كرد.مي گفت واي اين چه مانتوي خوشگلي پوشيده و ...يا بعضي ها رو هم زشتي شونو مي گفت.اگه هم كسي به گوشيش زنگ مي زد (دختر)با لحني حرف مي زد كه انگار راضيه دوست شه باهاش.و همه اين كارا رو هم جلو من مي كرد و مي گفت من منظور ندارم اگه منظور داشتم كه از تو پنهان مي كردم.
من تورو دوست دارم و اين حرفا
خلاصه اون قدر بهش گفتم و مثال آوردم و مطالب علمي در مورد حساسيت هاي زنانه براش خوندم كه كم كم بهتر شد
الان خيلي بهتره و مي دونه نبايد اونجوري باشه.
البته الان هم گاهي از زنا تعريف مي كنه يا كنجكاوي ميكنه.مثلا مي گه اين دوستت اسمش چيه و فلان.ولي وقتي ناراحت مي شم مي گه باور كن منظوري ندارم.ولي از لحاظ مزاحم واين چيزا پيگير نمي شه.
من هم همون مطلبي كه براتون نوشتم رو امتحان كردم.يعني ازش در مورد دوستاش الكي مي پرسيدم و كنجكاوي مي كردم . يا ازشون تعريف مي كردم.ديدم اصلا ناراحت نمي شه.فهميدم پس واقعا خودش هم منظوري نداره.
رفته رفته هم كمتر مي كنه اين كاراشو