کاش رابطه ای شکل نمیگرفت
سرمنشاشکل گیری رابطه هاهمه اش ازشورجوانیه واحساسات وغرایزنابجاست که کمی فکرکنید
بعدا عین همه اونایی که یه روزی پشیمون شدن،شماهم میشی.
یکی ازدوستانم که هجده سال داشت بایک پسری که اززمانی که دوم دبیرستان بودعاشقش شده بود
کرد..درحالی که پسرنوزده سال داشت وتازه ترم اول دانشگاه رفته بود(به محض رفتن به دانشگاه)
من بهش تبریک گفتم اما ته دلم ناراضی بود،چون حالا اون نه یه پسردیگه تواون سن وسال ازدواج کنه
وباوجوداینکه نیازهاش رو همگی برآورده کرده،توسنی دوباره دوست داره انتخاب کنه(آقاچون به چیزای جدیدی
پی برده،که آره،مثلا من روخام کرده،من زن میخوام دکترباشه و....)حالا بگذریم....
فکرهمه جاروبکنید....چندساله دیگه رودرنظربگیرید که شرایط فرق میکنه و.....
دقیقا اونم ممکنه یه موقعی باخودش بگه،توزندگی فناشدم،اشتباه کردم و....
حالا بنظرشما ارزش ریسک کردن داره؟؟؟اینم به این شدتی؟؟؟؟
رابطه روبهم بزنید،هرکسی بره سوی خودش...تازمانش برسه...اگه واقعاعاقشق هم باشید
نه اون فراموشت میکنه نه شمااون روفراموش میکنید وآخرسرشماوقتی که ازنظرازدواج
آمادگی لازم روپیداکردید میتونید برید به خواستگاریشون وازدواج کنید(به همین سادگی)
بازم میگم این رابطه ها تواین سن تقریبا برای شما واون غیرمنطقی..مخصوصا که بی هوا
رفتید توی خط های دیگه(مسائل جنسی)والبته متوجه شدم سعی دارید دوربشید
فکرکنیدوبعدعاقلانه تصمیم بگیرید،جدایی بهترین راهه![]()









علاقه مندی ها (Bookmarks)