چکامه عزیز، من هم کمی مثل شما فکر می کنم، راستش روی تربیت بچه خیلی حساس هستم و به نظرم سخت ترین کار ممکن هست، چون در قبالش مسئولیت داریم و احساس می کنم نباید به خاطر اینکه خودم دوست دارم مادر بشم، بچه دار بشم. همسرم هم تقریبا مثل منه، اون هم روی تربیت بچه خیلی حساسه. از طرفی هم دوست دارم وقتی بچه دار بشم که به یه ثبات کلی توی زندگیم رسیده باشم، هم از لحاظ روحی و عاطفی و هم از لحاظ مادی.
برای بچه دار شدن دو تاییتون با هم تصمیم بگیرید چون آمادگی هر دوتون لازمه، سن و سال آدمها ربطی به آمادگی داشتنشون نداره، شاید از لحاظ جسمی مربوط باشه، اما بیشترین تأثیر رو با روح و روانمون روی کودکمون خواهیم گذاشت..
علاقه مندی ها (Bookmarks)