با سلام

با توجه به تجربه 6-7 ساله زندگیم در دنیای مجازی به نظرم بهتره قبل از استفاده از هر چیز ابتدا نسبت به خودمون و کمبود ها و نیازهامون واقف بشیم و بعد از هر چیزی(حقیقی یا مجازی) که قصد استفاده از اون رو داریم شناخت پیدا کنیم و خطرات و منافعی که واسمون داره رو بررسی کنیم اینجوری می تونیم بهترین استفاده رو از هر چیزی ببریم .
باید به این مساله توجه کنیم که هر آنچه پیرامون ماست چه مادی چه معنوی ابزاری برای رسیدن به هدف نه خود هدف. از نظر من دنیای مجازی هم شبیه مخدر هست می تونی اینقدر خودتو درگیرش کنی که نتونی یه لحظه هم ازش جدا بشی انسان وابسته و غرق شده
میتونی هم تبدلیش کنی به یه مسکن که در هنگام درد و بیماری و نیاز التیام دردها و راهگشا واست باشه

پس همه چیز وابسته است به نوع نگاه خودمون

در مقاله ای که فرشته عزیز گذاشتن ارتباطات مجازی و اختلال‌های روانی- رفتاری ذکر شده به نظر من این اختلالات میتونه در هر شخصیت وابسته بروز کنه . وابستگی هایی که در دنیای به اصطلاح حقیقی واسه افراد وابسته نسبت به شخصیت های حقیقی پیش میاد اختلالاتی کمتر از این موارد پیش نمیاره . نمونه اش تو تالار زیاد دیده میشه

نقل قول نوشته اصلی توسط فرشته مهربان

موضوعی که می‌باید به چشم خطر و آسیب به آن نگاه کرد، ابررسانه‌هایی چون ماهواره و تلویزیون هستند که بی‌محابا و به‌گونه‌ای سلطه‌گرانه، خود را به فضای خصوصی افراد تحمیل کرده‌اند و از این حیث، جهانی تک‌صدایی به‌وجود آورده‌اند.
با این مساله اصلا موافق نیستم اگر بخواهیم به این مساله به این شکل نگاه کنیم عملا رفت و آمد فرد در جامعه نیز برای او کم خطرتر و کم آسیب تر از ابر رسانه ها نخواهد بود .

یه مساله دیگه هم اینکه از طریق ارتباط مجازی میشه انواع ارتباط شفاهی (کلامی)- ارتباط کتبی (متنی)- ارتباط سازنده- ارتباط ویران‌گر- ارتباط واقعی رو نیز تحت پوشش قرار داد بدون در نظر گرفتن بعد مسافت