سلام
در مورد توهین و تهمت که دو تا از خصوصیات غیر اخلاقی و ناشایستند ، به نظر من کسانی که مرتکب چنین اعمالی میشن در درجه اول ضعیف هستند و بروز این رفتارها ناشی از ضعف و ناتوانی شونه .اغلب دوست دارن به یه مقامی و جایگاهی برسن اما چون استعداد و ظرفیت و توانش رو ندارن ، از طرفی شاهد پیشرفت و استعداد دیگران هستن ، حس حسادت و خودخواهی در درونشون شعله ور میشه و دست به توهین یا تهمت دیگران میزنند.
گاهی برای حفظ موقعیت و داشته هاشون یا برای به دست آوردن موقعیت بهتری که چه بسا حقشون هم نیست متوسل به این رفتارها میشن.مثلا" توی یک اداره می بینند کسی قراره به پست یا مقامی برسه که لایقش هم هست به دلیل حسادت سعی می کنند از طرف مقابل عیبی ایرادی بگیرن و موقعیتش رو خراب کنن برای همین به دیگران تهمت
می زنندو سعی در ریختن آبروی دیگران دارند
گاهی کسی ناخواسته و از روی عصباینت یه لحظه قادر به کنترل خودش نیست و این رفتار رو از خودش نشون میده و البته این افراد خیلی زود پشیمان شده و از کار نادرست خود شرمنده میشن.
کسانی هم هستند که نه از روی غرض و عمد بلکه به خاطر یک سوء تفاهم یا شک که این خودش به دلیل عدم آگاهی و جهل نسبت به موضوعی پیش میاد ، و قبل از حصول اطمینان از مسئله سریع قضاوت می کنند و نتیجه اش این میشه که به دیگران توهین می کنند یا تهمت و افترا می زنند. البته در این مورد بعضیها بعد از پیدا کردن آگاهی و آشکار شدن حقیقت انتقاد رو می پذیرن و از مختطبشون عذر خواهی می کنن اما بعضی دیگه به خاطر غرور و اینکه کم نیرن زیر بار اشتباه خود نمیرن و همچنان پافشاری می کنن و از قبول اشتباه شون سر باز می زنند
اما در مورد پرخاشگری : ببینید یکی از امتیازات مهم زندگی انسان اینه که زندگیش بر پایه محبت و دوستی و صلح و صفا باشه و اصولا" روحیه انسان طبیعی با این موارد سازگاره نه با خشونت و قهر و غضب. با این وجود هیچکس نمیتونه ادعا کنه که زندگیش بدون خشونت و غضب طی شده یا میشه و این خصوصیات در زندگیش جایگاهی ندارن و اصلا" چنین تفکری اشتباه هست . چون خداوند « قوه غضبیه » رو در آفرینش انسان در وجودش قرار داده تا در زمان مناسب از اون استفاده کنه.اما اینکه در زندگی انسان کدام یک از این دو دسته حاکم بشه و در صدر قرار بگیره مهم هست.
بعضیها هستند که از کل زمان بیداریشون در طول روز بیشتر عصبانی و خشمگین هستند تا اینکه به دیگران محبت کنند و آرامش داشته باشند .صرفنظر از اینکه علت و زمینه این رفتار در این افراد چیه ، زندگیشون حول محورخشونت و قهردر حرکت هست تا صفا و محبت .از زمینه ای بروز چنین رفتاری هم میتونه ناکامیها و کمبودهای دوران کودکی یا نوجوانی باشه مثل : کمبودهای عاطفی ، غذایی ، روحی و روانی ، جنسی و ...







پاسخ با نقل قول
علاقه مندی ها (Bookmarks)