من هم فکر می کنم تنها چیزی که توی این برهه میتونه به همسرتون قوت بده نوع رفتارها و صحبت های امیددهنده و خوشبینانه ی شماست و همین طور محبت و قدردانی از همسرتون میتونه توی این شرایط ایشون رو به شما دلگرم کنن و همین طور این ذهنیت رو توی قلب همسرتون به وجود بیارن که: "همسرم همیشه همراهم و من بابت این موضوع بهشون افتخار می کنم"! و این میتونه بازتاب خوبی برای خود شما داشته باشه و کمکتون کنه!
در ضمن یه کم محکمتر و با توکل بیشتر رفتار کنید و مطمئن باشید که هیچ کار خداوند بی حکمت نیست و اوست که تنها خیر و خوبی ها رو برای بنده های خودش میخواد.
در ضمن فکر نمی کنم که کار کردن شما، البته با توجه به شرایط کاریتون (اگر معقول باشه) بتونه روی تحصیلاتتون تاثیر بگذاره! به نظر من شما با این عمل هم می تونید به خودتون و هم به همسرتون و مهمتر از اون به پدرتون ثابت کنید که شما می تونید روی پای خودتون وایستید! درسته یه کم سختی رو می کشید اما به نظر من خواستن توانستن است.
علاقه مندی ها (Bookmarks)