سلام دوست خوب وهمدرد من
این موضوع یکی از موضوعات مورد علاقه من ویکی از مشکلات من هم هست. دقیقا" من هم مثل شما فکر می کنم و احساس می کنم که نظرات سایر دوستان (ببخشید که اینجوری می گم) یه جور به بیخیالی زدن و جدی نگرفتن قضیه هست یعنی یه جور خودشون را وفق دادن وبه قول معروف سخت نگرفتن هست انگار که قبول کردن جای وظایف مرد و مسوولیت فطری مردانه که همان وظیفه او در تامین معاش خانواده بدون چشم داشت به زن هست رو بگیرن و این ظلم بسیار بزرگی در حق خانمها هست که شاید خودشان خبر ندارند من با دوستی ویکدلی با همسر بسیار موافقم ولی به شرطیکه اونم مثل من باشه نه اینکه به قول صداخانم فقط موقع گرفتن مهربان ومظلوم و همراه!! باشند ولی موقع چیزی به نام کردن تنها و مرد!! باشند. و باید این را قبول کنیم که همیشه باید منتظر تغییرات انسانها درآینده باشیم که خدای نکرده احساس پشیمانی و سوئ استفاده نکنیم طوریکه مردان با استفاده از زنها صاحب همه چیز شوند وبعد خانم بعد از عمری زحمت تنها و بی چیز رها شود پس عمر و زیبایی وسلامتیش را که در این راه گذاشته چه می شود؟ من که نمی تونم مثل بعضی از دوستان بگم "مگه من چند سال عمر میکنم بی خیال".