روزهاي بي خاطره

[آرمان 26]

مي دانم اين روزها گاهي ، تا سرحد نبودن بي خيال ماندن مي شوي!مي دانم اين روزها تنها مانده اي و آرام و آهسته در خود مي شكني!مي دانم اين روزها حرمت پاك ترين مردان خدا هم نمي تواند باني يك به سلامت گفتن ساده باشد،دليل يك التماس دعاي معمولي باشد!

<p align=left><font size=3><marquee style="COLOR: #0000BC" direction=right bgColor=#FFFFFF behavior="alternate"> روزهاي بي خاطره </marquee>

مي دانم اين روزها آدمها مثل نفس كشيدن يا حتي ساده تر از آن عهد مي شكنند و تنهايت مي گذارند و مي روند آنجا كه خودشان هم نمي دانند كجاست!مي دانم اين روزها هيچ كس حرمت دلتنگي ها و دلواپسيهايت را نمي داند و مثل سايه هاي بي صداي ابر از آسمان دلتنگيت بي خيال و بي مرام گذر مي كنند!مي دانم با تمام بي غروبيت ،گاهي زمزمه هاي غروب بر قامت غم گريزت سايه مي افكند ، مي دانم با تمام اميدهايت،گاهي اندوهگين ترين عاشق دنيا مي شوي!مي دانم،اين ها را خوب ميدانم.