♥گفتگو با خدا♥

[shirin joon]

*** يا رب.... دريابم....***

الهي تنها تويي آگاهترين به ضميرم.... تنها تويي كه از پنهان دل ها باخبري!
و من ... آرام خواهم گرفت با يادت و با يادآوري اين آگاهي...
چه انتظاريست از بنده ي تو كه به ضمير من آگاه باشد؟؟ چه انتظاريست كه پي ببرد به اندوه درونم؟؟ به نيازم؟؟
به عشقم؟؟ به احساسم؟! چه انتظاريست؟ ....... انتظاري بيهوده.......!

چرا كه تنها تويي لايق اين دانستن!
و آگاه به اندوخته اش! اندوخته ي دل! اين گنجينه دربسته حتي با كليد سخن نيز گشوده نخواهد شد به درستي!
من نتوانم.... نتوانم با سخن حس درونم را گفتن! جز به تو! كه صاحب سخني و دانا!
و عالم به اين احساس!
و من حتي نگران درست ادا كردن كلمات نيستم چرا كه به هر زبان و گويشي. اشاره اي بكنم تو از حقيقت آن باخبري و ميفهمي مرا! مي فهمي مرا.... مي فهمي درد مرا و ميداني درمان مرا!! عشق مرا و احساس مرا!!

آه...
چه خوب است تكرار اين مكرر.... و چه خوب است كه تو اين چنين خدايي....
بزرگ و عظيم ... مقتدر و عزيز.... قادر و متعال .... و مهربان.... مهربان و رحيم به من و دل كوچك و حقير من...
چه خوب است كه فراموش نميكني ذره اي را در دل انبوه ذرات سركش....
و من جز به عشق تو زندگي نتوانم! اي عظيم ترين رحمان ممكن در انديشه كوچكم....
به اندازه ي وسعت زيبائي ات كه از حدود انديشه ي به ظاهر وسيعم خارج است دوستت دارم....
و مي پرستمت و از تو سپاسگذارم.... الحمدالله رب العالمين!

جز رحمتت چيزي نيست كه لحظه لحظه در قلبم انباشته شود ....
جز مهر بيكرانت لطفي نيست كه لحظه لحظه چشمانم را خيس و تر كند.....
و جز تو پناهي نيست ....
و جز تو كيست كه برايش بنويسم ..... و درونم لبريز شود از احساسش.....
و جز تو كيست كه بتوانم با ناقص ترين گفتار راز درونم را برايش تكلم كنم ....
و بدانم كه ميداند سرچشمه اش را و ميفهمد مفهوم گفتارم را!

آه اي رئوفترين عشق....
اي زيباترين هستي من! مرا درياب .....
در آغوشم گير كه محتاجم به گرماي وجودت.... به عشقت !
در عشق تو.... در حضور بي حد تو.... در رحمت تو غوطه ورم ....
مرا محكمتر در آغوش گير تا بزرگي بي حدت مرا از خويش بدر نكند....
دوستم بدار و نوازشم كن كه محتاج عشقم و اين را از تو طلب ميكنم اكنون!!
چه كسي بهتر از تو اي بي نياز و اي منبع عشق ناب.....
آري....
از عشق ناب خود مرا لبريز كن تا به لرزش درآيد اندامم از اين حس قشنگ!!

*****