عشق و نقش آن در ازدواج

[فرشته مهربان]

مقاله خیلی دقیق و جالب به موضوع پرداخته و به خصوص نشانه های عشق را زیبا بیان کرده .

حقیقتاً هم عشق پاکی می آفریند و عفت ، و آنچه به آلودگی می کشاند ، به نادرست نام عشق بر آن نهاده می شود ، بلکه هوسی بیش نیست .

به اعتقاد بنده دو دلداده حقیقی هیچ وقت برای هم نمی پسندند که از حریمهای اخلاقی و شرعی و حتی عرفی خارج شوند و اگر این اتفاق افتاد باید مطمئن شد ، عشق نیست که هوس است .


متأسفانه امروزه در بسیاری موارد این حریم شکنی ها و آلودگیها به نام عشق صورت می پذیرد و این جز ظلم به عشق حقیقی و مهجور ساختنش نیست . و آنانی که به نام عشق راه هوس و بی اخلاقی را پیش می گیرند ، اغلب تاوانش را با شکست و از دست دادن آرامش و گرفتار مشکلات و دردسر و حتی بی آبرو شدنها پس می دهند ، حتی اگر زندگی مشترکی را بر این مبنا و به تصور عشق شکل دهند ( شاهدش آمار زیادی از مطلقه های با عشق ازدواج کرده است و فروان طلاقهای عاطفی بین زوجین با عشق ازدواج کرده که فقط به ناچار ادامه زندگی می دهند و...... خیانتهای زوجین از سر عشق وافر به ازدواج هم در آمده است ) آری اینها همه تاوان است ، تاوان ظلم به عشقه که نتیجه اش مهجور ماند و منفور شدنش است و این یعنی پایمال کردن حق عظیم عشق که خداوند به خاطرش عالمین را خلق کرد و آنرا به امانت به انسان سپرد ، نام عشق بر هوس نهادن این گونه تاوانهایی دارد چون:


حق عشق سنگین است ، پس ضایع کردنش باید عواقب سنگین داشته باشد .

از این جا می شود فهمید چرا خداوند در قرآن کریم وقتی از عرضه امانت ( عشق ) به همه موجودات و اینکه آنها بار این امانت را نپذیرفتند ( چون حقش سنگین است ) و نهایتاً پذیرفتن انسان سخن می گوید . در مورد انسان بعد از پذیرش این امانت می فرماید : " اِنَهُ کانَ ضَلوماً جَهولا "

به اعتقاد بنده تأویل این کریمه از قرآن ، یعنی : اگرانسان نسبت به این امانت ( عشق ) جاهلانه برخورد کند( حقش را نشناسد و از آن درست بهره نگیرد ) ظلم کرده ..... و به قول خواجه شیراز :

تو خوش باش که ظالم نبرد راه به مقصود

پس آن که راه هوس را حتی بی آن که بداند ، به نام عشق در پیش گیرد ، به مقصد و مقصود نمی رسد و همین خود بیانگر اهمیت نقش و جایگاه عشق ، این امانت الهی است .( آسمان بار امانت نتوانست کشید ...... قرعه فال به نام من دیوانه زدند )

یاران ره عشق منزل ندارد
این بحر مواج ساحل ندارد

باری که حملش ناید ز گردون
جز ما ضعیفان حامل ندارد