+چرا من؟

[yasesepid]

فرشته عزيز و مهربون ، ممنون از پاسخ زيبا و هوشمندانه ات. استادم 30 سالش بود و 2 سال پيش از طرف دختري كه مي خواست باهاش ازدواج كنه مزه خيانت رو چشيده بود. درد دل هم بيشتر از طرف ايشون بود تا من و من اكثرا شنونده بودم. اينكه من مرز خودم رو كه روش تاكيد كرده بودم ازش رد شدم علتش به نظر خودم بيشتر مساله احساساتم بود من با ميل خودم مي خواستم با ايشون بيشتر صميمي بشم . حدس مي زدم ممكنه برام ناراحت كننده بشه اما اين فرصت رو به خودم و ايشون دادم كه عاطفه انساني مون رو با هم شريك بشيم. من در حقيقت فكر مي كردم ايشون به خواست من در هر صورت احترام ميذاره ولي متاسفانه در عمل ديدم اينجوري نبود! و اين براي من تجربه اي شد كه بار ديگر هيچ آقايي رو در اين مورد امتحان نكنم چون به هر حال گويا درك حريم خانومها براي آقايون امر سخت و تقريبا غير ممكنيه
m.mouod عزيز وقتي كه بر ميگردم و توي رفتاراش دقيق مي شم مي بينم كه صحبتاي شما درسته اما چه مي شود كرد كه هميشه انگار بايد دور شد و اين چيزها رو ديد و حداقل من يكي تا موقعي كه درگير و دار رابطه بودم نمي تونستم اين چيزا رو "ببينم" و تحليل كنم... استاد من آدم بسيار سنگيني بود و در ظاهر در مقابل دختراي كه سر كلاس مي اومدن و توي يه سالي كه از قبل مي شناختمش هميشه فاصله رو حفظ مي كرد. واسه همين واسم سخت بود كه توي مدت كوتاه رابطه ام بخوام سريعا راجع بهش قضاوتم رو تغيير بدم و با بدبيني به رفتاراش نگاه كنم. حتي الان هم برام سخته بپذيرم چرا كه آدمي كه بعد از دوستي از اون شناختم تناسبي با اوني كه از قبل ازش ديده بودم نداشت و دردناك اينجاست كه حسم بهم ميگه در هر دو مرحله دارم راجع بهش اشتباه مي كنم يه دفاع كوچولو هم از خودم بكنم اونم اينه كه من بعد از شروع دوستيمون ديگه سر كلاس نرفتم چرا كه نمي خواستم با توجه به احتمالي كه از آينده رابطه مي دادم تحت تاثير ادامه كلاس تصميم بعديم دچار مشكل بشه همين طور دوست نداشتم تسلط استاد به شاگرد توي اون نوع استاد شاگردي به رابطه دوستي ما هم منتقل بشه و البته اين موضوع اونو خيلي ناراحت و دلخور كرده بود چون كه به قول خودش از اول شرط كرده بود كه تحت هر شرايطي كلاس رو حتما بيام!
دوست عزيزم بالهاي صداقت هم گفته:

این ما هستیم که با اعمال و رفتار و حرفهایمان به طرف مقابلمان اجازه می دهیم که تا چه حد به حریم خصوصی ما نزدیک شوند

من كاملا با اين گفته موافق هستم و البته خودم هم اشاره كردم كه صميميت بيشتر رو با ايشون مي خواستم و تجربه يه رابطه رومانتيك رو دوست داشتم اما رابطه جنسي رو نه به هيچ وجه. ضمنا چيزي كه در اينجا اعتراف مي كنم هميشه در درونم نسبت به اون شك دارم و داشتم ولي به خاطر منع مذهبي ازش دوري مي كنم تجربه يك دوستي انساني با جنس مخالفمه. ته دلم نمي خوام قبول كنم كه دوستي تحت تاثير جنسيت آدماس و دوستي بين زن و مرد غير ممكنه اين از نظرم غير منصفانه س و با ذات آفرينش خداوند هماهنگي نداره. چون كه خدا انسان رو شامل زن و مرد مي دونه و براي هر دوشون روح يكساني رو خلق كرده.نمي دونم درسته يا غلط اما من اينجوري اعتقاد دارم و دستوراتي از دينمون كه خلاف اين باورم باشه رو باهاشون مشكل دارم. مثل حفظ حجاب توي يه محيط خصوصي مثل خانه و نه بيرون از خانه(با قسمت اجتماعي حجاب مشكلي ندارم) و يا مساله محرم و نامحرم. رعايت مي كنم اما ته دلم بهشون شك دارم و قانع نشدم كه علتشون چيه! حالا كه اين رابطه به هر حال براي من تموم شده و ديگه برنميگردم بهش اما شك دارم كه توي رابطه هاي بعديم هم بتونم همه مردايي كه باهاشون مواجه ميشم رو موجودات بي روح و عاطفه اي تصور كنم كه قصد و نيت شومي واسه من در نظر دارن و محاله من و اونا اهداف يكساني از رابطه هامون داشته باشيم.
راستي عزيز بد نيست اگه لطف كني و جوابت كه خودت بهش رسيدي رو به ما هم بگي