خودم يه دختري هستم 15 ساله زندگي رو دوست داشتم ولي الان از زندگي بدم مياد گاهي اوقات خوشحالم اما بيشتر اوقاتم رو هم ناراحت و افسردهنوشته اصلی توسط مدیرهمدردی
آرزو هاي دور و درازي دارم كه گاهي اوقات برام پوچ و واهي ميشن
با والدينم و خواهرم ارتباط خوبي دارم اما چندان نميتونم باهاشون گرم بگيرم
به هيچ دوستي هم اعتماد ندارم كه از اوضاع روحيم براش بگم گرچه به يه دوست هم اعتماد كرده بودم كه خيلي هم كاردان و عاقل بود اما اونم....
از تفريحاتمم يه زماني ويولن ميزدم و كتاب ميخوندم اما الان كارم شده فقط و فقط نت گردي و پشت كامپيوتر نشستن البته به درسام هم خيلي اهميت ميدم چون درس خوندنو خيلي دوس دارم اما وقتي كه {توي بيشتر اوقات} دلم گرفتس نميتونم چندان درس بخونم و به خاطر همينم رو ميارم به كامپيوتر و گوش دادن آهنگاي غمگين
وضع ماليمون هم بد نيس خوبه
اما نميدونم واقعا نميدونم چه دردمه
تا قبل از اين يه مشكلي پيدا كرده بودم كه باهاش درگير بودم و افسردگي و ناراحتيمو ناشي از اون ميدونستم ولي الانه كه ميفهمم درد من مثل يه معادله ي دو مجهوليه
علاقه مندی ها (Bookmarks)