سلام ازرده
شما در پست قبلی اشاره کرده اید که:
نقل قول نوشته اصلی توسط ازرده
همسر من مواد مخدر مصرف میکنه و این کی از کارهاش هست که منو خیلی ازار میده من می دونم که نمی تونم او را از راهی که داره میره باز دارم فقط دلم می خواد بتونم تحمل کنم و با این مساله کنار بیام مشکل اصلی من اینه و مشکلات دیگه به دنبال اون
وقتی شبا دیر میاد خونه من با خودم کلی کلنجار میرم که اروم باشم اما بازم به محضی که وارد خونه میشه با هاش از کوره در میرم و دعوا میکنم.
پس او هم اعتیاد دارد و هم بی توجه به زندگی ، مسئولیت پذیری و .... . از طرف دیگر می گوئید که نمی توانید از راهی که می رود بازش دارید لذا فقط می خواهید تحمل کنید. و با این مسئله کنار بیایید.
شما باید دو مسئله سازگاری و سازش را از هم جدا کنید. انسان باید بتواند با مشکلات خود سازگاری انجام دهد یعنی حداکثر تلاش را در جهت تغییر و در نهایت کنار آمدن با موضوع انجام دهد. لیکن سازش یعنی نا امیدی و دست از تلاش برداشتن.
از آنجا که مواد مخدر و اعتیاد مسئله مهمی هست شما نمی بایست به این راحتی نسبت به آن تسلیم شده و او را تحمل کنید. لازم است حداکثر سعی خود را جهت ترک او انجام دهید. و این به معنای دعوا و درگیری نیست. پیشنهاد عملی من اینست که به یک روانشناس بالینی که کارشناس اعتیاد باشد مراجعه کنید و در جلسات حضوری پیگیر این مشکل باشید. و متاسفانه مشکل شما جدی تر از آن است که با توصیه های این تالار حل شود. اما به معنی این نیست که درمان نمی شود. به معنی آن است که مسئله مهم است و باید حضوری اقدام شود.
معمولا علاوه بر فرد معتاد اطرافیان او نیز باید رفتاری را تغییر دهند که این شامل شما هم می شود. مثلا نباید به هیچ وجه با دعوا و درگیری با او رفتار کنید و از طرفی نباید سازشکارانه و غیرقاطعانه با او برخورد کنید. باید به او بگوئید که کمال محبت و همراهی را با او دارید به ویژه در نجات او از اعتیاد. و در این مسیر با او همراه شوید، همدل شوید و همدردی نمائید. و محبت خود را تا آنجا ادامه دهید که جذبش کنید و جهت ترک تشویقش کنید. اما فراموش نکنید که شما به جلسات حضوری روانشناسی در خصوص اعتیاد نیاز دارید.
خلاصه: عدم سازش، عدم درگیری اما توام با قاطعیت، مراجعه حضوری جهت ترک اعتیاد.
البته میزان اعتیاد ، نوع اعتیاد، سابقه و سایر مسائل او نیز مهم است که باید در جلسات حضوری کاملا آنها را مطرح کنید.