برادر گرامی من هم در ادامه صحبتهایی که دوستان مبنی بر خودشناسی و دوست داشتن خود به شما ارائه کردن عرض میکنم که انسان برای رسید به هر آنچه که طلب میکنه و آرزو داره باید با حفظ عزت نفس تلاش کنه نه اینکه برای رسیدن به مقصودش از هرچه که داراییش محسوب میشه دست بکشه فقط برای اینکه به وصال برسه!
البته استثناء هم داره ؛ انسان تنها در مقابل خالق خویش میتونه از همه هستیش ( مال ومنال ، جان ، آرزوها و ...)بگذره و خوار و ذلیل بشه و این خواری عین افتخار و عزته !
منظور من از دارایی ، مال و ثروت نیست بلکه ارزش و اعتبار و اعتقاد و عزت نفس هست که به نظر من درست نیست به خاطر یک انسان مثل خودمون به راحتی از دستش بدیم !
ببینید برادر من ، شما میگید حاضرید به خاطر اینکه شیوا خانم رو بدست بیارید از ثروتی که از پدر مرحومتون ( خداوند ایشون رو رحمت کنه) بهتون ارث رسیده بگذرید این درست چون به هر حال ارزش یک انسان بیشتر از ثروته خصوصا" انسانی که شما برای ازدواج انتخاب کردید و میخواید در کنارش زندگی کنید هر چند تو قضیه شما با پول نمیشه اینکارو کرد و منظور شما برای راه انداختن کار و منبع درآمد بود .
اما اینکه میگید حاضرید حتی تو خونه های مردم کارکنید و نوکریش رو بکنید و هر کاری دیگه ای ، به نظر من درست نیست و شما با این کار ارزش و عزت نفس خودتون رو پایین میارید ! درسته که شما میخواید با این کار عشق و علاقه تون رو به شیوا خانم ثابت کنید ، اما در کنارش یک چیز دیگه هم بهش ثابت میکنید و اون پایین بودن عزت نفس و عدم پذیرش خود شماست که مسئله مهمی هست .
شما باید در عین حال که برای به دست آوردن ایشون تلاش میکنید و در عشقتون محکم و مصمم هستید ، به فکر ارزش و شخصیت خودتون هم باشید و خودتون رو دست کم نگیرید .
اگه شیوا خانم دانشجوی یک رشته جامعه پسنده شما هم دقیقا" همینطورید و اگه شیوا خانم خواستگارهای زیادی داره شما هم حتما" همینطورید اما چون تا حالا خواستگاری نرفتید از این واقعیت بی اطلاع هستید و فکر میکنید فقط شیوا خانم هست که به شما علاقه داره ( البته میزانش رو هم گفتید که کمتر از علاقه شماست ) .
و شاید والدین شما از این مسائل آگاهی دارن برای همین با شما مخالفت میکنند !!! اما شما فقط به ارزش شیوا فکر میکنید و ارزش خودتون هیـــــــــــچ در حالیکه زندگی در کنار همسر وقتی لذت بشه که هر دو همدیگه رو همونجوری که هستند بپذیرن و حاضر به تحقیر و ذلت اون یکی نباشن اما شما با انتقال این احساسات و عولطف و اظهار ضعف خودتون رو در چشم اون کوچیک میکنید .
چرا فکر میکنید شما میتونید برای وصال اون هر کاری بکنید ؟ چرا به خودتون فکر نمیکنید ؟ پس شخصیت و اعتبار خود شما چی میشه ؟نمیگم مغرور باشید که یک صفت زشته و غرور و تکبر و خودخوهی با عزت نفس تفاوت داره .
شما یک مرد هستید و یک مرد همیشه باد در عین عاشق و مهربان بودن هم اقتدار داشته باشه و هم عزت نفس و قوت نه ضعف و ناتوانی .
موفق باشید
نوشته اصلی توسط m.mouod
علاقه مندی ها (Bookmarks)