سلامنوشته اصلی توسط مدیرهمدردی
اقاي سنگتراشان منظور من از اين جمله اين نبود كه كودك درون آزادانه جولان بده و هر كاري خواست انجام بده....من گفتم شاداب نگه داشتن....به نظر من مشكلات خيلي از افراد اين هست كه دچار خودسانسوري شدن...دائم خودشون رو نقد ميكنن(من منكر اثرات مثبت اين نقدر كردن نيستم اما هر چيزي حدي داره)نبايد از محور تعادل دور شد....به همون اندازه كه ازادي كودم درون و انجام خواسته هاش به روح و روان لطمه ميزنه ....حبس و شكنجه اين قسمت از روح هم ما رو بيمار ميكنه....منظور من حفظ همين تعادل بود!!
بحث شيرين تعادل...
شايد چيدمان جمله ام به خاطر صحبت با دوستي كه از شكنجه كودك درونش دچار مشكلاتي شده...اين تيپي شده و منظورمو بد منتقل كرده....
ممنون از نكته سنجي شما
دقيقا همينه كه فرشته ميگه....رضايت دروني خيلي مهمه كه ميشه با استدلال من هم كه بايد به كودك درون اهميت داد توضيح داد....
اگه هميشه والد درون اكتيو باشه خب هميشه ما داريم از خودمون سوال و جواب ميكنيم....دائم بكن نكن .....كودك درون افسرده ميشه.....هيچ وقت هم به اين رضايت دروني نميرسيم....پس هميشه از خودمون دلخوريم و خودمون رو يه شكست خورده ميدونيم....
اما اگه يه كمي جلوي والد رو بگيريم تا كودم خودي نشون بده همه چي حل ميشه![]()










پاسخ با نقل قول
علاقه مندی ها (Bookmarks)