سلام دوست گرامی..با تشکر از پاسخگویی به سوالات بنده باید عرض کنم::
در ازدواج ملاک ها نقش مهمی را ایفا می کنند که خداراشکر شما از لحاظ ملاک فرهنگی...اجتماعی و اقتصادی....تناسب زیادی با یکدیگر دارید..
از لحاظ سنی نیز مشکلی ندارید.....
اما از لحاظ شناخت نیز اگر در این 7 سال( که برای یک رابطه دوستی زیاد هم است) بدون وابستگی شدید و صمیمیت افراطی.....این رابطه را ادامه داده اید قطعا شناختی تقریبی از اخلاقیات و رفتارهای یکدیگر دارید....ولی باز هم با اطمینان نمی شود گفت که همدیگر را کاملا شناخته اید با توجه به موانعی که در این رابطه ها وجود دارد...
برویم سر اصل مطلب>>>>>:
>>>خانواده ها در اوایل یک رابطه برای اینکه نشان دهند برای فرزند خود ارزش قالئند و آینده فرزندشان برای آنها بسیار مهم است ...در نتیجه به این راحتی ها با ازدواج دو طرفی که رابطه ای با هم داشتند موافقت نخواهند کرد....این مخالفت ها جزئی از وظایف والدین است....
اما اگر با گذر زمان از شدت این مخالفت ها کم نشد و خانواده و والدین دلیلی منطقی برای این مخالفت ها ابراز نکردند....باید کمی جدی تر با آنان برخورد کنیم تا مسر بودن خود را برای ازدواج نشان دهیم و با آنان وارد گفت و گو و بحث شده و با دلایل صحیح و منطقی نحوی دوست داشتن خود را نشان دهید...
ولی اگر مخالفت والدین در زمینه خاصی بود....باید این مخالفت را پذیرفته و سعی در رفع آن باشیم.....بهترین کار هم روبه رو کردن و صحبت دو جانبه دوست دختر شما و والدین گرامی هست....شرایطی را فراهم کنید تا والدین به صورت غیرمستقیم با دختر گفت و گو داشته و از عقاید او اطلاع یابند....
در مواقعی هم مخالفت خانواده با خود دختر نیست بلکه با خانواده اوست....شاید این مخالفت به دلیل نپسندیدن خانواده دختر باشد یا به دلیل کینه موجود در بین خانواده دو طرف..
به هر حال مخالفت والدین در ابتدا طبیعی است...شما به تلاش خود ادامه داده و با آنان از راه منطقی بحث نمایید..
موفق باشید..........""نقاب"""
پاسخ با نقل قول
علاقه مندی ها (Bookmarks)