نیاز به کمک فوری دارم ( بی توجهی، مشکل جنسی و بی مسئولیتی نامزدم )

[goolnaz]

سابینای عزیز
سعی کن اصلا پیش نامزدت گریه نکنی چون نتیجه برعکس میده و کارها بدتر میشه.مثل اینکه تو باتلاق افتاده باشی و برای نجات دست وپا بزنی اینجوری بیشتر فرو میری.تا حالا باید فهمیده باشی که این رفتارت جواب نمیده سعی کن اروم باشی.
من دختر مغروری هستم و دفعه اولی که پیش نامزدم گریه کردم واقعا احساس کردم که یه چیزی تو وجودم داره میمیره نمیدونم احساسم بود یا عشقی که به پرویز داشتم یا امید هایی که برای اینده داشتم یا شخصیتی که برای خودم قایل بودم یا...به هر حال حس خیلی بدی بود ودیگه نمیخوام اون حس را تجربه کنم.

اگه احساس میکنی من خونسردم واسه اینکه مرحله ای که تو الان هستی من چند ماه پیش گذرندم و حالا نسبت به تو راحت تر میتونم نظر بدم وگرنه من هم از شرایط راضی نیستم.

درباره فشار اطرافیان من هم مثل تو تحت فشارم ولی سعی میکنم مدیریت کنم.سعی کردم به اطرافیانم بقبولانم که ما نیازی نمی ببنیم که هرروز همدیگر را ببینیم با اینکه همدیگر را دوست داریم واین روشی هست که ما برای نامزدیمون انتخاب کردیم.[در حالی که من دوست دارم هر روز با هم باشیم]

[green]

خانم سابینا و گلناز
دو نفری نشستین الکی به هم انرژی منفی می دین.

ببخشید که اینجوری می گم اما اگه هر کدوم از شما می دونست باید چه کار کنه که وضعیتش بهتر بشه که الان مشکل نداشت. سعی کنید از کسی راهنمایی بگیرین که خودش آرامش داره و از زندگیش راضیه.

خانم گلناز می شه بگید حالا که شما اینقدر مغرور با شوهرتون رفتار کردین چه بهبودی تو رفتارش دیدین؟؟؟

[نیلا]

گرین عزیز
خوب سایر اعضای تالار که میان نظر میدن هم مشکل دارن دیگه!
تفاوتش اینه که مشکل گلناز خانوم با من یکیه
ما تا حالا توصیه ای به هم نکردیم یه جز اینکه گلناز خانوم گفتن به چشمهاش زل بزن
اجازه بدین ایشونم مشکلشونو مطرح کنن من درکشون می کنم چه شرایط بدیه درسته همسرما کتک نمی زنه و ... ولی زندگی تو یه فضای بی محبت و سرد برای آدم کشنده ست

[goolnaz]

greenعزیز شما عضو کوشا هستین ونبایداین طور بی رحم صحبت کنین.در ضمن من انرزی منفی از سابینا دریافت نکردم وفکر هم نمی کنم انرزی منفی داده باشم.من فقط اظهار همدردی کردم وحتی از اینکه نتونستم راه حلی ارائه بدم معذرت خواستم.من ادعا نکردم که روانشناسم وفکر کنم سایر دوستانی هم که نظر دادن همچین ادعایی ندارن.

[مردی در اینه]

سلام
سابینا عزیز
100 در 100 حق با شماست....رنج زیادی کشیدین..یه زن با هزار ارزو..حق دارین
ولی ترو خدا گریه نکنید..گریه مردو عصبانی می کنه و از خود بی زار
باید با خنده غم شوهرتونو ازش بگیرین..باهاش همراه بشن ...نزارین تنهایی باعث بر گشت اون به افسردگی بشه
حرفی نزنید که باز رو به رو هم قرار بگیرین...دوست.. یه دوست واقعی
شوهرتون بی انصافی می کنه ..درست ....ولی شما دست از تلاش بردارین
طول می کشه ولی اینده روشنه
یه سوال ؟
چی باعث خوشحالی شوهرتون می شه

[iMoon]

چی بکم ...
از ساعت ۱۲ نشستم با دقت پستاتونو خوندم ..ولی الان دیگه چشلم باز نمیشه که حرفمو بزنم ...فردا میگم....فقط بدون که خیلی ناراحت شدم و روم تاثیر گذاشت ...

[نیلا]

سلام دوستان
تو این 4 روز تعطیل محمد سرما خورده و همین بهونه مناسبی شد که هیچ سری به من نزنه، ولی من آرومم
چون امروز رفتیم خونه دایی با مادرم و همسر ایشون مشاور هستند و مورد اعتماد، مشکلاتمو مطرح کردم، خیلی قشنگ منو درک کرد، ایرادامو گفت ولی معتقد بود سرمنشا همه مشکلات ما مشکل جنسی و افسردگی شوهرمه، که باید حتما حل بشه، قرار شد از دوستش که روانشناسه سراغ یه مشاور خوب رو بگیره و به من بگه، اینکه یکی کاملا مشکلمو درک کرد و حتی مشکلاتی که نگفته بودم هم حدس زد و بیان کرد خیلی آرومم کرد، اینکه با راهنمایی های دوستان این سایت و ایشون و فکر کردن خودم خوب تونستم مشکلمو ببینم و به دور از آشفتگی و غلیان احساسات بتونم به زندگیم نگاه کنم آرامش بخشه، حالا باید روحیه مو تقویت کنم، درسم و کارهای

دیگه مو انجام بدم

[iMoon]

سابینا جان خوبی ...
امیدوارم که همینطور در اون ارامش خاصی که داری بمونی ...
دیشب که پست ها رو میخوندم ...البته ببخشیدا که میگم ...اینطوری که از شوهرتون بیان کردی و اشتباهای خودتون یه چیزی برام روشن شد که شوهرتون بیشتر شما رو به چشم مادر دوم میبینه تا همسر...یعنی کسی که دوست داره ازش مراقبت کنه ....اینو بهتون قول میدم که خود مادرشوهرتونم اینو میدونه ....چرا اینقدر همسرتون برای پدر ومادرتون مهمه ...من احساس میکنم نگاه پدرومادر همسرتون به شما همانند یه دایه هست که فرزندی رو قبول میکنه ازش مراقبت کنه ...احتمال این مساله خیلی زیاده ..( ارزو میکنم همچین چیزی نباشه ) مساله جنسی هم ردیف بشه شما به چشم یک ارزا کننده دیده خواهید شد ...سرحالتون میاره ولی باز رفتارها برمیگرده به خودش ...
چیزی که کاملا واضحه اینه که علامت سوال در خانواده همسرتون زیاده و چیزای زیادی هست که شما ازش خبر ندارید ...و بدترش اینه که بهترین دوران عمرتون باید وقت بزاری برای این مساله که خود همین یه مشگل بزرگه .....
اگه همسرتون همچین رفتاری باهاتون داره ..۱۰۰ درصد مقصر خود مادرش هست ...چون اون اینطوری بارش اورده ....فکر میکنم همسرتون هنوز نتونسته درک کنه که زندگی مشترک چیه !!!! چی کار یابد بکنه !! تو این رابطه چی غلطه و چی درسته ...پس یه نتیجه میگیریم که اصلا نمیدونه چی کار باید بکنه !!! و این بر میگرده به خانواده همسرتون....چون چیزی که واضحه اونا اصلا سعی در بهبودش ندارند و بدترش هم میکنند ...
یه چیز دیگه مادرشوهرتون کاملا اونو تو دستش داره ...پس بدون حتی بچه دار هم بشی مردت ماله خودت نیست ...چون اونو تو رو به حساب نمیارند ..سعی کن که رابطشو با مادرش کم کنی ...بهش بفهمون که زندگی ما جور دیگه ایی باید باشه ...باید خیلی از افکارشو تو شکل بدی بهش و بعد راهیش کنی ...مطمن باش اصلا با بیتفاوتی چیزی درست نمیشه ...راه سختی در پیش داری ولی اگه مصمم باشی موفق میشی و...
سعی کن عین یه بچه باهاش رفتار نکنی ..اگثر مردا شاید دوست داشته باشند ولی در این مورد اصلا اینکارو نکن ....به موقع ازش توقع کن ...
اگه جای تو بودم تو این ۴ روز بهش یه زنگ میزدم حالشو میپرسیدم و بعد از اون ازش انتقاد میکردم که ما اگه میخواستیم جدا زندگی کنیم که نیاز نداشتیم ازدواج کنیم ...خوب اینو بهش میگفتی ....و بهش اخطار میدادی که اینطوری هیچی درست نمیشه ....

[نیلا]

سلام imoon عزیز
ممنون از اینکه پستمو خوندی و نظر دادی
حرفهات درستن ولی اغراق کردی
مقصر 100 درصد مادر محمد نیست خودشم این وسط به عنوان انسان عاقل و بالغ مسئولیت داره
درسته همسرم درک درستی از زندگی مشترک نداره
درسته از مادر شوهرم حرف شنوی داره ولی خیلی وقتها شده که من با ملایمت باهاش حرف زدم و شیرفهمش کردم و طبق حرف من رفتار کرده
درسته من باید خواسته هامو مطرح کنم بهش و ازش توقع داشته باشم
ولی اگه بهش زنگ میزدم و گلایه میکردم دوباره یکی اون می گفت یکی من باز روز از نو روزی از نو این راهو امتحان کردم ولی جواب نداده فعلا میخوام تا خودمو پیدا نکرده م از جر و بحث دوری کنم
باید خیلی منطقی و به دقت این مسیر رو طی کنم

[underdog]

به نظرم شوهرتون احساس عدم استقلال می کنه،واسه همین رول یه مرد خوشبختو بازی میکنه!
این قضیه رو همه چیزش تاثیر میذاره.به نظرم انتخاب شما به عنوان همسر و بطور کلی ازدواج ایشون یه جور توفیق اجباری از طرف مادرشوهرتون بوده و این شدت گرایش به شما رو واقعا کاهش میده و مسئولیتی در قبال شما پیش خودش احساس نمیکنه.شاید یه مسافرت به هر دوتون خیلی کمک کنه،و همسرتون رو نسبت به شما کنجکاو کنه.