یک بیت شعر زییا بنویسد 2

[محمدابراهیمی]

شکر فروش که عمرش در ا ز باد چرا
تفقدی نکند طوطی شکر خا را

[محمدابراهیمی]

صبا به لطف بگو ان غزا ل رعنا را
که سر به کوه وبیابان تو داده ای ما را

[چشمک]

پیکار حسود با من امروزی نیست
خفاش بود دشمن دیرینه ی صبح

[پاییزان]

من كجا اين همه اندوه كجا

غم سنگين چنان كوه كجا

[ویدا@]

ای پیک راستان خبر یار ما بگو

احوال گل به بلبل دستان سرا بگو




ما محرمان خلوت انسیم غم مخور

با یار آشنا سخن آشنا بگو

[چشمک]

دوستان عیبم کنند که چرا دل به تو دادم
باید اول به تو گفتن که چنین خوب چرایی

[محمدابراهیمی]

روشن از پرتو رویت نظری نیست که نیست
منت خاک درت بر بصری نیست که نیست

[چشمک]

سخن رنج مگو جز سخن گنج مگو
ور از این بی خبری رنچ مبر هیچ مگو

[ویدا@]

خواهی که ترا دولت ابرار رسد

مپسند که از تو بر کس آزار رسد

از مرگ میندیش و غم رزق مخور

کین هر دو بوقت خویش ناچار رسد

[محمدابراهیمی]

تویی که بر سر خوبان کشو ری چون تاج
سزد اگر همه دلبران دهندت باج