من یه روزهایی اگه قهرامون هر دلیلی داشت من یا شوهرم مقصر بودیم من آشتی می کردم...اما فقط یه بار که جدی شد مادر شوهرم فهمید و اومد خونمون البته باورش نمی شد و ما آشتی کردیم و من سعی کردم خودمو خوشحال نشون بدم آخرش که داشت می رفت گفت: زن وشوهر دعوا کنن دیوانه ها باور کنن
از اونجا دیگه هرگز با مادرشوهرم درددل نکردم به خانوادم هم یه بار گفتم از ناراحتی دنیا جلو چشمشون سیاه شد به اونها هم هرگز نگفتم
با قرص ارام بخش با بافتنی وهر چیزی جز منت کشی دوران قهرو سر کردم تا اینکه الان این همسرمه که میاد جلو و آشتی می کنه
من فکر می کردم اگه از اشتباهم پشیمون شم و معذرت خواهی کنم همسرم هم درک می کنه.... اما( می بخشین آقایون) اکثر آقایون ترجیح می دن منت بکشن و باید هم همینطور باشه
به نظر من نه کارتو ول کن نه دانشگاهتو...اما طوری رفتار کن انگار همسرت هم یکی از دیوارهای خونته.... به مادر شوهرت بگو همه چیز روبراهه اما خونشون نرو بگو کارمو درسمو باید جدی بگیرم
تا آخر شب درس بخون... با کیفیت عالی کاربکن....کمی هم آرام بخش و قرص ضد افسردگی بد نیست
از جسمت اینقدر کار بکش که شب از خستگی تو رختخواب نرفتخ بخوابی
در کنارش واسه کارهای مثبت خودت جاییزه بگیر...(خوردنی های سالم یا حتی یه جفت جوراب)
و به همسرت نشون بده که می تونی از زندگیت بدون اون هم لذت ببری.... به خودت هم برس...به دوستات و خانوادت تلفن بزن... به همکارات در کاراشون کمک کن...
حالا نمی دونم چرا قهر کردین و چرا اینقدر از دستت خشمگینه ولی کاری به کارش نداشته باش فعلا
نوشته اصلی توسط soheila-horizon
علاقه مندی ها (Bookmarks)