شوهرم میگه به ظاهرم میلی نداره

[skyzare]

جالبه که بعضی از دوستان بعد از تمام ماجراهای پست قبل و این پست هنوزم این دختر رو مقصر میدونن.در مورد کم بودن اعتماد به نفسش همه بهشون تذکر دادیم ولی من نمیدونم چرا این دید در جامعه هست که زن باید بسوزه و بسازه و مردی رو که ادب و شخصیت نداره تازه ادب کنه(اون آقا اگر یک ذره شخصیت داشت سعی نمیکرد با تحقیر این خانم و از بین بردن اعتماد به نفسش خودش رو عزیز کنه).زن باید بشینه و صداش در نیاد و عیب های آقا رو از دنیا مخفی کنه و سعی کنه غیرمستقیم طوری که به غرور آقا برنخوره با به قول معروف "سیاست زنانه" یک ذره زندگیش رو قابل تحمل کنه ولی همین آقایون کدومشون غرور خانومشون براشون مهمه؟چند نفر آقا از حالات و روحیات و شیوه فکر کردن خانم ها آگاه هستن؟چقدر آقایون دارند تلاش میکنن زندگیشون رو حفظ کنند؟(منظور درصد کل توی اجتماعه وگرنه همین جا آقایونی هستند که با چنگ و دندون برای زندگیشون میجنگن.).به نظر من دوره ای که ما زن ها باید عیب مرد رو بپوشونیم و مادر دومش باشیم تموم شده.مرد اگر مرده و ازدواج کرده باید متعهد باشه و اگر راه اشتباه رفت عواقبش تمام و کمال و با شدت بکشه. اون وقت یاد میگیره هر سلامی علیکی داره و یاد میگیره وقتی هنوز آدم ازدواج نیست یا خلا شخصیتی داره با زندگی بقیه بازی نکنه.

بنظرم یبار دیگه تاپیک این بنده خدارو از اول بخونید.دوران عقد یعنی دوران شناخت.برای چی آینده شو خراب کنه؟به پای کی بسوزه و بسازه؟اونیکه باید بگه بیا زندگی رو بسازیم همسرشونه نه شما.اون آقا میگه نمیخوامت همه کاریم کرد که زندگی رو از هم ببپاشونه.یکم انصاف داشته باشین چرا یه دختر طفل معصوم باید به پای یه مرد خودخواه بسوزه و بسازه؟پس فردا با یه بچه تو بغل و مهر طلاق بره خونه باباش وجدانتون راحته؟اصلا عقلانی نیست زندگی با همچین مردی اونم وقتیکه خودش اظهار پشیمانی نکرده.واقعا نمیدونم چرا کسایی رو که منطقی نظر دادن رو محکوم کردین.این دوران دوران شناخته و ایشونم خیلی خووب نامزدشونو شناختن الان راه مشخصه چطوری میگین زندگی کن باهاش؟ببخشید اینارو گفتم چون واقعا دلسوزانه نظر میدم حس میکنم تمام اعضا خانواده خودمن.کدوم زن و شوهر؟سالی که نکوست از بهارش پیداست این اقا بی انصافی رو به نهایت رسوند حالا شما میگی بساز؟مگه سعی نکرد بسازه؟مگه نسوخت؟اینم نتیجه ش اسیب بیشتری دید و داره وابسته تر میشه.
دوست من اصلا از طلاق نترس و از راهی که خدا جلو پات گذاشته نهایت استفاده رو کن
همه آقایون و خانما اوایل ازدواج عشق و محبتشون بیشتر از هر زمانیه و بعد از اینکه وارد زندگی مشترک شدن کم کم فروکش میکنه.یعنی الان این اقا دوران خوب بودنشون بود دیگه ببین بعدا چی میشه.
لطفا با چشمای باز تصمیم بگیر

سلام .

قبل از این که بخوام حرفی بزنم .... اگر جسارتی کردم عذرخواهی میکنم . به شخصه سعی میکنم همیشه ادب رو رعایت کنم چه توی دنیای مجازی چه توی دنیای واقعی . چون واقعا اثرش رو توی زندگی دیدم ...

الان هم اصلا قصد بحث کردن رو ندارم . و فقط جواب بخش هایی از صحبت های شما بزرگواران رومیدم . و دیگه هم پستی نمیزنم چون اصلا تمایلی به بحث ندارم .

هنوزم این دختر رو مقصر میدونن.

من عرض کردم ایشون هم در این ماجرا مقصر بودند . حالا میزان و درصدش رو عنوان نکردم .... که چه کسی بیشتر مقصر هست .

زن باید بشینه و صداش در نیاد و عیب های آقا رو از دنیا مخفی کنه

عیب پوشی یه صفت اخلاقی خیلی خوب هست زن ومرد هم نمیشناسه . اصلا ربطی هم به زندگی یک زن و شوهر نداره .
کافی هست یه سرچ در مورد عیب پوشی بکنید .

زن لازم نیست که بشینه و صداش در نیاد اصلا اگه یک همیچین رفتاری داشته باشه نشانه ضعف اون هست و مهارت اجتماعی رو بلد نیست . درسته صحبت از پوشاندن عیب ها رو گفتم . ولی نگفتم که عیبی کسی رو نگیم . عیبش رو بگیم ولی تنها و تنها به خودش بگیم .... قصد سرزنش نباشه برای اصلاح بهش بگیم . زمان و نحوه بیانش هم خیلی مهم هست .

به پای کی بسوزه و بسازه؟اونیکه باید بگه بیا زندگی رو بسازیم همسرشونه نه شما

من تنها گفنم سریع تصمصیم به طلاق نگیر و اشاره کردم مشاوره برید .. معمولا تصمیماتی که در شرایط احساسی یا در حالت عصبانیت گرفته میشه توی اکثر مواقع اشتباه هست ... برای همین گفتم فعلا سریع به تصمیم برای طلاق نگیر .

نه هیچ صحبتی از بساز کردن ... نکردم ... نوشته های پست قبلی ام هم شاهد این موضوع هست .

من هم مثل بقیه اعضای محترم این سایت نظر دادم ... این حق رو به من هم بدید من هم عضوی از این سایت هستم ... و نظر خودم رو گفتم .

واقعا نمیدونم چرا کسایی رو که منطقی نظر دادن رو محکوم کردین

اگر جسارتی کردم عذرخواهی می کنم .

این اقا بی انصافی رو به نهایت رسوند حالا شما میگی بساز؟

من سعی میکنم هیچ وقت چیزها رو تعمیم ندم ...مثلا اگه یکی فرضا تو هفته یه بار دیر از خواب بلند میشه نباید تعمیم بدیدم همیشه دیر بلند میشه . شما هم الان دارید یک صفت بی انصافی رو توی شوهرش تعمیم میدید این تعمیم دادن اصلا درست نیست . من باز هم عرض میکنم صحبتی از بسار بودن نکردم فقط گفتم که سریع تصمیم به طلاق نگیرد .

=================

مخاطبم جمله زیر اول خودم بعد هم به همه :


توی دعواها حرمت ها رو نگه داریم ... همه پل های پشت سرمون رو خراب نکنیم ....

[افراخانوم]

خیلی متاسفم عزیزم
بله میتونه از لج اینکه مهریت رو بزاری اجرا طلاقت نده حتی یا چند سال
و اینکه اگر بخوای زودتر ازش جدابشی باید توافقی جدا بشی

خودت باید ببینی کدوم راه آرومترت میکنه
1.رفتن مدام به دادگاها و صبرو تحمل برای گرفتن کم کم مهریه که کمی هم ادب بشه و بدونه بازی با زندگی دختری راحت به خوردن اب نیست!
(البته یه پیشنهاد دارم برات اگر ملکی چیزی به نامشه بدون اینکه بهش بگی مهریه ت رو بزار اجرا تا ملکش رو ظبط کنن تا مهریت رو بگیری)

2. اینکه طلاق نوافقی بگیری و اون رو راحت رها کنی تا به زنها و دخترای دوروبرش برسه


همه ی ما میگیم راه اول رو انتخاب کن اما ما نمیدونیم ارامش تو تو چه چیزه شاید ارامشت با دومی بدست بیاد
پس خوب فکر کن ببین کدوم راه ارومت میکنه

و یه مورد دیگه اینکه امیدتو بزار کنار خودتم میدونی این زندگی زندگی نمیشه
پس بشین فکر کن و بنظر من خودت به خانوادت بگو مقصر اونه تو چرا خجالت میکشی؟
بهشون بگو با زن دیگه ای در ارتباطه تمام حقیقت رو بگو..

برات ارزوی ارامش دارم

2.

[kaspian]

جالبه که بعضی از دوستان بعد از تمام ماجراهای پست قبل و این پست هنوزم این دختر رو مقصر میدونن.در مورد کم بودن اعتماد به نفسش همه بهشون تذکر دادیم ولی من نمیدونم چرا این دید در جامعه هست که زن باید بسوزه و بسازه و مردی رو که ادب و شخصیت نداره تازه ادب کنه(اون آقا اگر یک ذره شخصیت داشت سعی نمیکرد با تحقیر این خانم و از بین بردن اعتماد به نفسش خودش رو عزیز کنه).زن باید بشینه و صداش در نیاد و عیب های آقا رو از دنیا مخفی کنه و سعی کنه غیرمستقیم طوری که به غرور آقا برنخوره با به قول معروف "سیاست زنانه" یک ذره زندگیش رو قابل تحمل کنه ولی همین آقایون کدومشون غرور خانومشون براشون مهمه؟چند نفر آقا از حالات و روحیات و شیوه فکر کردن خانم ها آگاه هستن؟چقدر آقایون دارند تلاش میکنن زندگیشون رو حفظ کنند؟(منظور درصد کل توی اجتماعه وگرنه همین جا آقایونی هستند که با چنگ و دندون برای زندگیشون میجنگن.).به نظر من دوره ای که ما زن ها باید عیب مرد رو بپوشونیم و مادر دومش باشیم تموم شده.مرد اگر مرده و ازدواج کرده باید متعهد باشه و اگر راه اشتباه رفت عواقبش تمام و کمال و با شدت بکشه. اون وقت یاد میگیره هر سلامی علیکی داره و یاد میگیره وقتی هنوز آدم ازدواج نیست یا خلا شخصیتی داره با زندگی بقیه بازی نکنه.

[taraneh89]

وضعیت تلخیه ولی اینکار همسرت قابل پیش بینی بود به نظرم
بعد از اولین بار که کنار هم بودین ایشون به هر دلیل دیگه مایل به ادامه نبودن و بارها و بارها بهت گفته نمیخواد و فقط مثله یه دوست عادی از سر دلسوزی باهاته و من نمیفهمم تو این وضعیت تو چرا فاصله تو حفظ نکردی؟ چرا شان خودتو حفظ نکردی حداقل تماس ها و پیگیر هاتو کم نکردی؟ هی پیچیدی به دست و پاش گوشیشو چک کردی و... که بفهمی چرا
چرا هربار تصمیم گیرنده و ضربه خورنده تو بودی؟ محکم باش!
خودش واضح بهت گفته و بهترین کار تو این وضعیت فاصله گرفتن و گذر زمانه
رفتارت هم خیلی سریع و لحظه ای بوده .میشد به شکل خیلی بهتری بهش نشون بدی که فهمیدی رابطه شو
به نظر من هنوزم که تو سفرید هیچ حرفی در مورد اون اتفاق نزن دیگه .فاصله تو حفظ کن و دیگه به هیچ وجه التماس و گریه زاری نکن برای ادامه
میدونم بی نهایت سخته ولی عزت نفس تو خیلی مهمه .خیلی
مطمئن باش هر اتفاقی که بیفته بعد ها به خاطر این همه زیر پا گذاشتن عزت نفست ناراحت میشی

[anisa]

سلام دختر خوش شانس
اونموقع که گفتی همه چیز یهو خوب شد یه لحظه فک کردم فیلم هندی میبینم البته منظور بدی ندارم فقط اینکه همه چیز هیچوقت یک شبه تغییر نکرده و نخواهد کرد ...

اون به رقم روابطی که گذشته داشته و هنوزم ظاهرا ادامه میده این اجازرو به خودش و شما نمیده که تو دلش جا باز کنی ...

فقط برو خدارو شکر کن مهریتو نبخشیدی ...
چرا انقد به فکر بخشش مهریه هستی ...

[مدیرهمدردی]

با سلام و احترام
عجب تاپیک طولانی .....
دختر بدشانس!!!! لطفا توجه کنید.
بر اساس صحبت های شما و همچنین تفسیر های شما و همچنین تفسیر سایر دوستان از مشکل شما ، تشخیص هایی به ذهن می رسد. اما اینکه اینها دقیقا درست هست یا نه قابل ارزیابی نیست.

اما آنچه قطعا به نظر می رسد که همسر شما مشکل دارد. و مشکل ایشون به شدت زندگی شما را با تخریب مواجه کرده است.

به جای اینکه مرتب بیایید اینجا گزارش کنید. باید یک راهکار منطقی و عملی را طی کنید تا نتیجه نهایی.

فاز اول:
از او می خواهید به اتفاق هم به مشاوره بروید و همه حرفهایتان را دو نفر بزنید و دقیقا زندگیتون ارزیابی شود. اگر قابل ادامه دادن هست ادامه دهید و اگر زیر نظر مشاور به این نتیجه رسیدید که جدا شوید، آنگاه جدا می شوید.
اگر ایشون قبول کردند و دو نفری نزد مشاور رفتید پس با انجام این فاز ، به نتیجه می رسید و دیگر نیاز به ادامه این تاپیک نیست.

فاز دوم:
ممکن است به هر بهانه ای ایشون به مشاوره نیاید و قبول نکند. در آن صورت به او بگویید:
نا گزیر از بزرگان فامیل دو طرف دعوت می شود که یک بار برای همیشه این پرونده حل شود و مسئول فاش شدن اطلاعات احتمالی در این جلسه ایشان هستند.
اگر دعوت فامیل را نپذیرفت پس مشاوره را قبول کرده است و به فاز یک می روید و مسئله را حل می کنید.
اما اگر بحث کرد، دعوا کرد و مشاوره را هم نپذیرفت شما 3 روز به او وقت می دهید که قبول کند به مشاوره بیاید یا شخصا دعوت فامیل را انجام می دهید.
اگر طی این سه روز مشاوره را پذیرفت به مشاوره می روید و و به فاز یک وارد می شوید.
اما اگر بهانه آورد و مشاوره نیامد، شما پدر و مادر خودتون، پدر و مادر ایشون و اگر کسی از فامیل شما یا فامیل آنها فردی هست که مطمئن هستید نظرات خوبی دارند را در یک جلسه کاملا رسمی دعوت می کنید.
و به اطلاع همسرتان هم می رسانید که برای بیان نظراتش به جلسه بیاید.
در آن جلسه کاملا شفاف نظر همسرتون را می گویید، و نگرانی های خودتون را نسبت به ارتباطات او به طور کلی بیان می کنید.
و در آن جلسه باید همسرتان نظر کلی خود را مبنی بر ادامه دادن یا ندادن به زندگی بیان کند.

با توجه به این جلسه وارد فاز سوم می شوید.
فاز سوم:
الف) اگر ایشون تعهد کرد و زندگی بهبود پیدا کرد که عالی هست. و حتی اگر کمی مشکلات داشت اماادامه یافت شما شروع به بازسازی زندگی می کنید.
ب) اگر در جلسه ایشون قبول نکرد و بحث و درگیری و مجادله پیش آمد، پس واقعا خواهان ادامه زندگی به معنی واقعی کلمه نیست.
ج) اگر توضیحاتی داد و انتظاراتی را بیان کرد که از شما دارد و به حق بود شما تعهد می کنید که انجام دهید و زندگی را بازسازی می کنید.
د ) اگر جلسه را با حرفهایی پیچوند و فردای آن روز دوباره کار خود را شروع کرد، شما نیاز دارید که یک وکیل قوی استخدام کنید نه برای طلاق، بلکه برای مهریه و ....،
یعنی او را به سادگی رها نمی کنید. بلکه با اهرم مهریه اقدام می کنید.
اگر فرد تحت این اهرم و فشار به تغییر اقدام کرد یا برای درمان خود به روانشناس بالینی مراجعه کرد که شما به هدف خود رسیده اید.
اما اگر تغییری ایجاد نشد. با توجه به اینکه همه فازها را رفته اید تصمیم نهایی را بدون عذاب وجدا می گیرید.
این تصمیم کاملا به خود شما بستگی دارد که توان خود را ادامه دادن یا ندادن به این زندگی ارزیابی کنید.
هیچ کس به شما نمی گوید فقط زندگی کن یا فقط طلاق بگیر، تنها شما بر اساس توانمندی خود و فازهایی که گذرانده اید به تصمیم خواهید رسید.

امیدوارم از زدن پست های دیگر کاملا اجتناب کنید و عملا وارد اجرای فازهای فوق شوی.
گزارش نهایی را هم پس از اینکه به تصمیم آخر رسیدی و قطعی شد اینجا ارائه بده.

چون عادت به این فضا و حرف زدن و شنیدن شما را از عمل دقیق و کاربردی بازداشته است.