*** اقیانوس آرام و هم اندیشی ما ***

[حسین پور]

ممنون از جمع بندی فرشته مهربان عزیز.. می شود این گونه کلمات را ترکیب کرد:

شناخت بر پایه فهم و ایمان رضایتی را به دنبال دارد که مطمئن ترین تکیه گاه برای رشد و همدلیست.و حاصل این مجموعه آرامشی عمیق و پایدار است .

(اضافه شد)

[فرشته مهربان]

ممنون از دوستان . باید بگویم هنوز نقطه نظرات خودم را بیان نکرده ام و مایلم دوستان دیگر هم در این تاپیک شرکت کنند تا در نهایت تعاریف و شرحی که خود مد نظر دارم را تقدیم همه عزیزان کنم .

[setareh]

سلام
از فرشته مهربان به خاطر این ایجاد این تایپیک ارزشمند ,سپاسگزارم
شاید یکی از دلایل آرامش اقیانوس پاکی و یکرنگیش .اقیانوس فقط یه تصویر و یک رنگ رو انتخاب کرده . فقط انعکاس آبی آسمون رو داره .خودش رو به منبع نور متصل کرده و تغذیه می کنه .ازتوجه و تعلقات دیگه بریده .با اینکه آرومه اما اجازه نمی ده به جلبگها که مانع ارتباطش با نور بشن .هرشی و سنگی و مشکلی رو سریعا می بره به اعماق درونش اجازه نمی ده چیزی توی سطح بمونه یا عبورش می ده یا می کشه درونش و از اون به عنوان سرمایه ها و گنج درونش بهره می بره .اقیانوس آرومه چون خودش رو غنی کرده !اقیانوس نیازش رو متعالی کرده ونگاهش فقط رو به بالاست .

[baby]

بادها از رفتن به من چيزي نگفتند، زيرا آنقدر در حركت بودند كه رفتن را نمي شناختند.
پلنگان، دويدن را يادم ندادند زيرا آنقدر دويده بودند كه دويدن را از ياد برده بودند.
پرندگان نيز پرواز را به من نياموختند، زيرا چنان در پرواز خود غرق بودند كه آن را به فراموشي سپرده بودند
اما سنگي كه درد سكون را كشيده بود، رفتن را ميشناخت،
كرمي كه در اشتياق دويدن سوخته بود، دويدن را مي فهميد
و درختي كه پاهايش در گل بود، از پرواز بسيار مي دانست.
آنها از حسرت به درد رسيده بودند و از درد به اشتياق و از اشتياق به معرفت.

وقتي داري در درياي زندگي سفر ميكني، از طوفان ها و امواج نترس. بگذار تا از تو بگذرند. درياي آرام، ناخداي با تجربه و ماهر نمي سازد.
این خاصیت زندگی ست که اگرچه آرام است -زمین همچون گهواره -اما گاهی مواج و طوفانیست
در آن هنگامه های طوفانی رمز آرامش " توکل به خدا و استمداد از ولی خدا "ست
و در همه حال "الا بذکر الله تطمئن القلوب"

[فرشته مهربان]

آنچه در پی می آید نظر شخصی بنده است و جای نقد و یا تکمیل دارد :

به نظر من آرامش یعنی تعادل قوای انسانی .

یعنی رام شدن قوای دورنی انسان ( غضب و شهوت و ....)تحت اراده انسانی حاصل از فهم و آگاهی و صبر ، به گونه

ای که نه به تفریط کشد و وجود آدمی را مردابی راکد سازد و نه ره به افراط برد و طوفانی تخریبگر بر پا کند

که حاصلش امواجی سهمگین است و در هم شکننده هر قایق و کشتی ای ، و دریا و اقیانوس وجود ما وقت

آرامش ، نه آنگونه است که مواج نباشد ، بلکه تحت تأثیر نسیم روحبخش روند طبیعی زندگی ، مواج ( از واقعه ها و

حوادث ) است ، اما این امواج نه ویرانگر که حرکت آفرین نیز هست و ساحل امن وجود را نوازش می بخشد و

بادبان را وادار به حرکت کشتی زندگیت می کند .

آرامش ریشه در تعادل دارد و بروز آن در نشاطی عمیق و نهادینه و پیوسته و بدون هیاهو است ، و از صفات نشان دهنده

آرامش ، « صبوری » است ، و صبر پویاست و فاصه دارد با تحمل ، صبر را شاید بشود همان بادبان دانست که نسیم

پیش آمدهای زندگی را بر گرفته و با آن کشتی زندگیت را حرکت می دهد ، و تو اگر ناخدای قابل این کشتی باشی

از این نسیم ها بر هم نمی ریزی که هیچ ، بلکه آنرا نعمتی می دانی برای حرکت سریعتر و پیش رونده ،

و این با آرامش وجود تو ممکن می گردد که از تعادل قوای دورنت حاصل می آید .

و اما سئوال :

این آرامش ( تعادل قوای درون ) چگونه حاصل می آید ؟؟

[ani]

هر فردی حق دارد که زندگی را تجربه کند و بر مبنای تجربه زمانی و مکانی و نوع تفکر - احساس و عملکرد "آرامش و امنیت "را کسب کند و به ندای نیازهای درونی خود پاسخ بدهد . برای رسیدن به نقطه ی وصل ( آرامش ) با دامان پر مهر و بیکران کائنات هزار راه نرفته وجود دارد .

زندگی را باید تجربه کرد تا به نقطه درک درست آن رسید . "ز گهواره تا گور".( تازه اگر برسیم !!!)

پله پله تا عرش خدا باید رفت .

[niloofar 25]

سلام!
من از متنهاي پر محتوائي كه اينجا گذاشتيد و جمع بندي اوليه فرشته مهربان عزيز اينو ميخونم كه مي خوان به يه جمع بندي ماندگار برسن!اين قابل تحسينه . نميدونم چرا وقتي متنهاي شما دوستان عزيز رو ميبينم احساس ميكنم اين توانائي رو در خودم نميبينم كه اين متنهاي زيبا و بلند بالا و پر محتوائي كه شما دوستان ميگذاريد رو منم داشته باشم انگار دستها و فكرم با همديگه قهر كردن .انگار دارم رنگ و بوي مرداب ميگيرم .
من كه زماني مثل يه قطره كوچيك بودم كه ميخواستم راهي براي رفتن به دريا پيدا كنم. ويه صخره بزرگ و صداي وحشت آور مرغاي دريائي مهاجم نميگذاشتن آرام بگيرم و به دريا برسم .من پشت صخره اونقدر تقلا كردم و سوختم تا تبخير شدم و رفتم اون بالا :يعني از حصار صخره دراومدم و از زمزمه مرغهاي دريائي هم گذشتم و به آسمان خدا رسيدم .آسمان آبي بود و به خدا نزديك(يعني اونجا بهشت بود؟!)اينقدر ذوق داشتم كه خدا به من قطره لطف كرده و من از اوني هم كه آرزوشو داشتم بالاتر برده كه فكر ابراي سياه رو هم از ياد بردم.اونقدر اونجا قطره هاي متراكمي كه اونام از اقيانوس تبخير شده بودن برام خبر دريا رو آوردن كهد وباره متمايل شدم به دريا برگردم و برسم!
ولي ابراي سياه سيلي به صورت ابراي متراكيمي كه با من اون بالا اومده بودن زدن و اونا رو هم كبود كردن .ابرام مثل من دلشون گرفت و ياد دريا افتادنبا هم برگشتيم اين پائين/ از بهشت خدا فرود اومدم روي زمين خاكي . بازم خاكا لهمون كردن بازم خاطرات تلخ گذشته بازم فكر دريا دريا كه شور بودو طوفاني و بيرحم .اينبار كوير بود و شوره زار
اينبار گفتم اون قطره اي خواهم شد كه كوير و بيابانم رو آبياري ميكنم. ميشم قطره اي شبنم رويه شاخه گل سرخ!
و اين خاطر تلخي بود كه از دريا داشتم.آرزوي رسيدنو ...من هنوزم تو آرزوي دريام!
قطره درياست اگه بادرياست ...ورنه او قطره و دريا درياست
نه اينبار تو آرزوي اون بالام .اون بالا كه آرامش بود از اون بالاهم ميشه دريا رو ديد و هم ميشه به كوير باريد
من آرامشم رو اون بالا پيدا كردم!اون بالا كه به خدا نزديكتره!

[باغبان]

سلام

اقیانوس نماد زندگی ما .
باد هم نماد ذهن و افکار ما .
باد باعث ایجاد امواج اقیانوس هست ،،،
وقتی باد ملایم و آرام باشد ، اقیانوس هم آرامش بهتری دارد ،،،
اما وقتی بادها خشمگین باشن ،،، اقیانوس و موج هایش هم از اون تاثیر می گیرن و میشن پرتلاطم .


وقتی که ذهنت را آرام کردی می توانی همه چیز را آرام کنی .