سلام امریم
اگر مطالب ما را در بخش مشاوره ازدواج به دقت خوانده باشید، به این نکته بر می خورید، که مهمتر از حرفهای آدمها ، رفتار های آنهاست و مخصوصا احساس های همراه با حرفها و کردارشان. و اینها به مواقع خاص یا بحرانی بهتر خود را نشون می ده.
وقتی زیر کولر دراز کشیدم و تخمه می شکنیم و جک میگیم، همه سعه صدر دارند، همه حرفهای عاشقانه بلدند و ....
اما معمولا افراد در اختلاف نظرها، سختی ها و تفاوت اندیشه ها بیشتر خودشون را نشان می دهند. موقع حرف زدن همه ما خویشتنداریم. اما موقع عمل چی؟
لذا یکی از معیارهای لازم برای ازدواج اینست که ما طرف مقابل خود را به خاطر اعتقاداتش مورد فشار قرار ندهیم. لذا این حق شماست تا وقتی که در تعهد کسی نیستی، به او وابسته نشوی و یا احساساتت را به پایش نریزی. اتفاقا ما روش صحیح شما را توصیه می کنیم و می گوئیم برای اینکه فرایند شناخت در همسرگزینی تحریف نشود، از مداخله احساسات جلوگیری کنید، تا افراد راحت مسائل و نقاط ضعف خود را رو کنند.
اگر علاوه بر مادرتان ، کل خانواده هم درجریان قرار بگیرند و شما ها با خانواده های هم نیز آشنا شوید، مسائل تعهد بیشتر مطرح می شود. و علاوه بر حرفها بر سبک رفتاری همدیگر و خانواده ها هم بیشتر آگاهی می یابید.
اگر معیارهای ازدواج و مقالات آن بخش را به دقت مطالعه کرده باشید، مسئله احساس جزء حداقل ها هست و فرض بر اینست که وقتی دو نفر در همسرگزینی وارد می شوند و ادامه می دهند به آن اندازه به هم علاقمند هستند که یکدیگر را مورد بررسی قرار دهند و بقیه آن باید روی مسائل اساسی مثل انعطاف پذیری، استقلال ، مسئولیت پذیری، تقسیم وظایف، خود آگاهی، سعه صدر و بلوغ های روانی و اجتماعی و .... سرمایه گذاری شود.







پاسخ با نقل قول
علاقه مندی ها (Bookmarks)