نامه ای برای جناب مدیر همدردی

[فرشته مهربان]

سلام بر شما عزیزانم

این سئوال بعضی از اعضاء عزیز هست که چرا این مدیر همدردی اینقدر سخت گیرانه ، تنگ نظرانه قوانین تالار همدردی را وضع می کند، پست ها را ویرایش یا حذف می کند .(بخوانید سانسور )، و بدون اغماض نسبت به مسدود کردن حساب کاربران خاطی اقدام می کند؟

این تالار و قوانین سخت گیرانه آن (که به خاطر مقتضای خدمات تخصصی به مراجعین، در چنین تالاری هست)، واقعا تنگنایی برای افرادی هست که می خواهند روشنفکرانه و انتزاعی مباحث را به چالش بکشانند.

لذا می توانم درک کنم که جو بسته چنین تالاری چقدر کسالت آور و خفقان آور برای افرادی هست که تالار همدردی را نمونه جامعه به حساب می آورند و انتظار دمکراسی و مباحثه و ... دارند.

در حالیکه ما صریحا در قوانین تالار همدردی آورده ایم که اینجا ماکت یک جامعه دمکراتیک نیست. که افراد بحث کنند و نظرات آزاد اندیشانه و متفاوت ارائه دهند. بلکه اینجا مانند یک کلینک خصوصی در مورد مشکلات هست که صرفا افراد می توانند در راستای تخصصی به دیگران کمک کنند نه نظر شخصی.(و در این مورد مدیر همدردی مسئول هست.) و البته دیدهای واگرایانه تخصصی هم در انجمن های عمومی باید تحت نظر مدیر همدردی و همگرا ارائه شود و مراجعه کنندگان را آشفته و سردرگم نکند.

دوستان من
وقتی که کسی صرفا بر اساس تجربه شخصی، یا مطالعه محدود یا نظر انتزاعی خود بحثی را راه می اندازد، یا پاسخی ارائه می دهد که از نظر تخصصی و روانشناختی غلط هست (بدیهی هست که مدیرهمدردی در این مورد مسئول هست)، آنگاه ممکن است زندگی یک مراجعه کننده به خطر بیفتد.
چالش های نظری گاهی موجب آشفتگی مراجعان بین نظرات می شود. لذا ضرورت هماهنگی جوابها با مدیر همدردی اجتناب ناپذیر هست.

این که حرفهای قشنگ بزنیم و بگوئیم خود افراد شعور دارند و می توانند تشخیص دهند ، این یک سفسطه هست. در موارد تخصصی تشخیص و درمان با متخصص هست.

چون اگر موضوعی تخصصی هست. باید نظر متخصص صائب باشد. و رای گیری و دمکراسی صرفا یک شعار خنده دار در این مورد هست.

البته گاهی متخصصین در یک امر تفاوت دیدگاه دارند. که در اینجا هم نباید این چالشها را بر سر مراجع خراب کنند، بلکه در بین خودشان باید به نتیجه برسند و برون ده آن مشخص و دقیق باشد.






بنابراین انعطاف پذیری نسبت به محدودیت هایی که با آنها روبرو هستیم به ما فرصت بهره برداری متناسب با آن موقعیت را می دهد. و اگر چنین انعطافی را داشته باشیم آنگاه سیاه و سفید نمی کنیم. که یا باشیم یا نباشیم. بلکه می توانیم در چارچوب توانایی هایمان و محدودیت هایمان عمل کنیم.

به هر حال حرکت و رفتن نیز جزء پویایی های ماست اگر آگاهانه و از روی منطق به آن دست یافته باشیم.
زیرا گذشتن از هر کهنه ای اگر برای رسیدن به نویی باشد ارزشمند است، بلکه لازم.




=================
***** متاسفانه وقت محدودما و کثرت پستها و مراجعین نیز اجازه نمی دهد که ما تک تک پستها را آنالیز کنیم و اصلاح کنیم. یا با صاحب تاپیک ها و پستها مباحثه کنیم.

[فرشته مهربان]

متاسفانه هميشه بين آنچه كه تمايل داريم و آنچه مي توانيم فاصله زيادي هست.
براي هر تغييري در تالار متد مشخص و معيني هست. كه اگر چه گاهي بعضي را مي رنجوند ولي در نهايت به همه كمك مي كند و وحدت بخش هست.

هركجا تنش و عدم صميميت هست حتما حداقل يكي از بندهاي تالار همدردي نقض گرديده است.

ما در اين تالار به شدت با كمبود بودجه، وقت و كارشناس مواجهيم.
علت آن هم اينست كه بسيار به محتوايي بودن تالار ارزش داديم.

هميشه هر سايت و هر تالاري نحوه شكل بندي و مفاهيم و موضوعاتش با صاحب امتياز سايت هست كه هدف گذاري مي كند.

ما براي اينكه هيچ عضوي هم حقش ضايع نشود. اين موضوع را از اول در قوانين تالار گنجانديم كه اين تالار شخصي هست. و نحوه چينش و سو گيري و مسائلش با اهدافي هست كه مدير تالار تبيين كرده است.

اما اين اهداف بر اساس وظايف و مسئوليت هاي متقابل مدير و اعضاء تعريف شده است. يعني اگر اعضاء قوانين را دقيق عمل كنند. مشاور هم مي تواند دقيق بازسازي ارتباطات را درون تالار به شكلي هدايت كند كه افراد در زندگي واقعي بتوانند از آن بهره ببرند.

همه اعضاء بايد ميزاني از ناكامي ها را تجربه كنند حتي در اين تالار.
مهم نحوه تعامل با اين ناكامي هاست.
بعضي قهر مي كنند و مي روند
بعضي درگير مي شوند و دعوا مي كنند.
بعضي نمره منفي مي دهند و پيام خصوصي
بعضي ديگران را تحريك به درگيري و مقاومت و جريان سازي مي كنند
بعضي سعي در تعامل و شفاف سازي و حل مسائل مي كنند.
بعضي بي تفاوتي پيش مي گيرند.
بعضي مي سوزند و مي سازند.
و بعضي....
همه اينها شيوه هاي مختلف شخصيتي هست. اما در اينجا با اين همه مقاله و مطلب بايد روشهاي صحيح تمرين شود تا در زندگي واقعي به هنگام ناكامي بهترين روش به كار گرفته شود نه يك روش احساسي و دم دستي.

هر كدام از ما بايد ياد بگيريم كه بيشترين چيزي كه در
زندگي به ما كمك مي كند ارتقاء خودمان، تغيير خودمان و بازسازي نگرش ،‌احساس و رفتار خودمان هست. چون اگر انرژي خود را فقط روي تغييرات بيروني سرمايه گذاري كنيم دير يا زود متوجه بي نهايت بودن آنها و محدود بودن خودمان مي شويم و سر به سنگ باز خواهيم آمد.

[فرشته مهربان]

7 - اگر عضوي در تاپيكي كه براي مشكلش ايجاد كرده ، در موقعيت مراجع و طرح كننده مشكل دچار اشتباه شود، ما مشاوران در تعامل با وي پذيرا عمل كرده و همسو با اهداف تالار سعي در اصلاح روش و نظر اشتباه او داشته و با سعه صدر با او ارتباط مي گيريم.
ليكن اگر عضوي در جايگاه مشاور و پاسخ دهنده در تاپیکهای مشاوره ای فعاليت كرد، بايد همگرا با مديران تالار و زير نظر آنها عمل كند. چون راهنمايي هاي اشتباه گاه عواقب جبران ناپذیری برای مراجع در پی دارد و مسئولیت آن به عهده تالار همدردي است . این است که در این زمینه توجه سخت گیرانه می شود ، و در جهت آموزش به اعضاء علاقمند به فعالیت در بعد مشاوره ای تاپیک آفت های احتمالی در کار مشاوره تدارک دیده شده و توصیه به مطالعه دقیق آن داریم

[فرشته مهربان]

این لینکها هم مطالعه شود

http://www.hamdardi.net/thread-14840.html

http://www.hamdardi.net/thread-3615.html

http://www.hamdardi.net/thread-636.html

[بهار.زندگی]

بابت تعریفهایی که کردین ممنونم اما بذارین حرفمو رک و راست بزنم
شاید خیال کنید من الان شبیه بچه ای شدم که اسباب بازیش رو ازش گرفتن و اون الان ناراحت و عصیبانیه....


اما نه فرشته مهربون بی دل همه و همه

من نمیدونم حق رو طلب کردن خواسته ات رو گفتن کجای معادلات شما قرار میگیره؟

اما برای من مهمه...من منافاتی نمیبینم بین اینکه صبور باشم اما حقم رو طلب کنم...تضادی نمیبینم بین منطقی بودن و اعتراض کردن....خوب بودن معنیش ساکت بودن نیست معنیش همیشه تایید کردن نیست...

شما الان میتونید و مختار هستید تموم تصورات ذهنی که از بهار 66 ساختین با این اعتراض بهم بریزید...شما اجازه دارید یه تصور خیالی و مجازی دیگه جایگزین تصور فعلیتون از من کنید


مهم نیست

من اینجا نیومدم تشکر بهم بدن یا رتبه بگیرم
بارها و بارها گفتم من اینجام تا یاد بگیرم و اگه اگه اگه چیزی میدونم یاد بدم....

یاد گرفتن فقط صبور بودن نیست...یاد گرفتن یعنی بهار 66 اگه جایی حس کردی حقت خورده شده بگو...من اگه نتونم اینجا حقم رو طلب کنم تو زندگی واقعیم تبدیل به یه دختر ذلیل میشم که فقط بلدم نگاه کنم تا حقم پایمال بشه....

تو دنیای من تبعیض هست اشتباه هست خوب و بد هست اما تلاش برای تغییر هم هست...وقتی من میگم خودمو بهار 66 رو یا شخصیت واقعیم رو میپذیرم کامل و یکپارچه خوب و بد معنیش این نیست که تصمیم دارم تا اخر عمر با بدیام کنار بیام...که اگه اینطور بود چه نیازی به رشد هست؟چه نیازی به تلاش هست؟

------------------------------------------------------

من حرف بدی نزدم...بی احترامی نکردم اما حقیقت تلخه...گاهی خیلی تلخ...

من گفتم اگه قانونی هست باید برای همه باشه...من گفتم و دلیل اوردم به این دلایل تاپیکم نباید حذف میشد (به پستی که در جواب به بالهای صداقت نوشتم مراجعه کنید)

من حاضر بودم تو تاپیم تغییر ایجاد کنم به جای اینکه همه سوال بپرسن فقط خودم سوال بپرسم اما اینکه به راحتی حذف بشه نه...چون داشت بهم کمک میکرد...

فرشته مهربون عزیز یاد بگیریم حقمونو طلب کنیم و گرنه تبدیل به انسانهای خموده ای میشیم که هر چه پیش اید خوش اید...


کاهی باید لباس جنگ پوشید و گاهی تو صحنه زندگی باید ارام ارام رقصید.

اینا هیچ کدوم مخالف هم نیستن.اگه پذیرش هست اعتراض هم هست.
خدایی که اب افرید...اتیش رو هم خلق کرد...کنار تابستون داغ زمستون سرد رو هم گذاشت...

------------------------------------------------------------

فرشته مهربون ممنون میشم به نکاتی که تو پست قبلیم گفتم جواب بدید.

[مدیرهمدردی]

با سلام و احترام
از اعضاء محترم خواهش می کنیم به قوانین همدردی که باعث قوام و نظم بخشی به تالار هست، احترام بگذارند و موارد خود را صبورانه از طریق پیام خصوصی پیگیری فرمایند. چنین تاپیکهایی به خاطر اینکه افراد در جبهه موافق و مخالف وارد می شوند موجب گسست بین اعضاء و کاهش همبستگی می شود.



پیشکسوتان در چندین ماه اول تالار به یاد دارند که هیچگونه پست انتقادی پاک نمی شد و این منجر شده بود که 2 مشکل حاد پیش بیاید.
یکم:
اعضاء وقتی زیادی از خود را صرف بحث های جنجالی که اتفاقا بسیار جذاب تر و سرگرم کننده تر است می کردند.(مثل برنامه نود)

دوم:
چالش های به تازه واردین و مراجعانی که مشکل حاد داشتند آسیب می رساند. آنها دغدغه کارهای مدیریتی تالار نداشتن اما وقتی اعضاء با احساسات در چالشها با هم درگیر می شدند ، به آنها آسیب می رساند و توقع از جو همدردی نداشتند.
به هر حال خیلی طول کشید تا ما برای منسجم کردن و مفید کردن تالار به این قوانین دست پیدا کنیم (که اتفاقا سایر فروم ها نیز در قوانین خود به آن اشاره می کنند.)






در مورد محتوای تاپیکتون ، متوجه شدم اشتباهاتی برداشت کرده اید که سایر اعضاء شفاف سازی های خوبی انجام داده اند که امیدوارم بعدها با مطالعه آن قانع شوید.

اما در کنار انتقادهای رکتون، انتقاد ظریف و بسیار مهمی هم در تاپیکتون بود که به نظرم وارد بود و شاید ریشه این دلخوری شما هم همین باشد. در واقع من سعی می کنم با توجه به این انتقاد شما حداکثر انرژی خود را بگذارم تا شرمنده شما عزیزان نباشم. و آن انتقاد به کمی فعالیتم در تالار بود که با این اصطلاحات بیان داشتید :
«ستاره سهیل... »
«گاه به گاه تو تالار همدردی ظهور میکنن»
«گه گاه مثه کسی که داره بازی میکنه یه دالی میزنن و میرن»

بنده طی این چندین سال تالار اگرچه رویه اختصاص وقت به تالار را افزایش دادم و با کمال شرمندگی بسیاری از سختی های کار را هم به گردن مدیران زحمتکش همدردی انداخته ام، اما روز به روز هدایت و سرپانگهداری این تالار وقت بیشتری را می طلبد و این مانع از حضور مستقیم بنده در تاپیکها می شود، اما سعی کردم کار نظارتی بر روند تالار را در بالاترین سطح داشته باشم.
مانند خانم صاحب خانه ای هستم که به خاطر کثرت مشغله در آشپزخانه هستم و کمتر فرصت تعامل مستقیم با میهمانان عزیز را دارم و آنها شاکی می شوند، لیکن شرایط ترک آشپزخانه هم نیست.

در واقع این کمبود وقت مانع می شود ما همه مطالب را در سطح عمومی تالار نگه داریم. چرا که مطالب آسیب رسان در میان مطالب مفید، می توان تخریب بیشتری برای مراجعان داشته باشد. حالا اگر در اینگونه تاپیکها مشاوران همیشه فعال باشند و مرتب مطالب ، انتظارات و مسائل غیر واقعی را بیرون بکشند، شرح دهند و مراجعان را متوجه آسیب ها بکنند ، بسیار تاپیک های خوبی از آب درخواهد آمد.
اما تصور کنید در این حضور کمرنگ مشاور، یک تاپیکی با انتظارات اشتباه مراجعان پیش برود، و بخواهد رفرنسی برای اعضاء قرار بگیرد، جوابگوی این آسیب کیست.
ما وقتی می توانیم فرصت دهیم هر حرفی و نظری آزادانه در تالار مطرح شود که در کنار هر کدام از آن وقتی و مشاوری وجود داشته باشد که سره از ناسره را تعیین کند.

اما اگر نظر مشاور مهم نباشد و هر کس بخواهد نظراتش را بدهد این کار در بسیاری از تالارها انجام می شود.



مسئله تبعیض هم که می فرمایید یک سوء تفاهم هست.
1 - ممکن است مدیران همه تاپیک ها را فرصت مطالعه نکنند، لذا گاهی گزارش اعضاء منجر به اثر گذاری مدیران روی یک تاپیک می شود. و بعضی تاپیک ها ممکن است از دست آنها رها شود و این عمدی نیست.
2 - گاهی یک فرد کارشناس، که نظراتش مورد تایید همدردی هست بر تاپیکی نظارت کافی دارد و در حال به ثمر رساندن آن برای مراجعان هست. در واقع تاپیک کاملا جنبه کارگاهی پیدا می کند.
3 - گاهی به ظاهر تاپیکهای مشابه هم هستند، اما ارزیابی مدیران همدری اینست که یکی از این تاپیکها مفید و اثر بخش و دیگری زیان رسان هستند.
لذا ما در قوانین همدردی که به امضاء همه اعضاء هنگام ثبت نام رسانده ایم آمده است. کارهای مدیریتی، حذف، ویرایش ،انتقال و ... همه و همه به عهده مدیران همدردی می باشد و هر گونه تصمیمی که برای موفقیت و اثربخشی تالار نیاز هست انجام خواهند داد. لذا وقتی کسی در این تالار فعالیت می کند به معنی اینست که به این تعهد و امضاء خود احترام می گذارد. بدیهی هست ، اگر کسی چنین قوانینی را مستبدانه و غیر مفید بداند ، این آزادی برایش هست که در اینجا ثبت نام نکند. اما اگر پذیرفت نمی تواند بعدا آنرا یک طرف نقض کند.









=============
پاورقی:
در ضمن این تاپیک به خاطر شکل و نوع کلمات و جملاتی که برای رساندن پیامتون انتخاب کره اید قابل اصلاح و تغییر هست که نیاز به یک تاپیک در انجمن روانشناسی عمومی دارد. چون معمولا در فضای واقعی چنین ادبیاتی ما را به مقصود نمی رساند و منجر به واکنش های دفاعی شدید و مقابله ای می شود.
ما باید یاد بگیریم گزنده ترین حرفها را به بهترین روش بیان کنیم نه اینکه بهترین نظرات را به تلخ ترین صورت ابراز کنیم.
بحث جنگ و .... ، هم در ارتباطات دوستانه و ... جایی ندارد. اینجا ما همه در حال کمک به یکدیگر برای رشد هستیم.


*من هم اکنون پیام شما را که برایم ایمیل شده بود ملاحظه کردم. اما قبل از پاسخ دیدم عجله کرده اید و بر خلاف قوانین مطلب را به اینجا کشانده اید.