بازم سلام
خب منم قبول دارم كه معيشت خوبي بايد داشته باشيم اما اين خوب بودن معيشت از نظر انسانها متفاوت هست مثلا يك نفر ممكنه با پس انداز چند مليوني قانع باشه و زندگي همراه با آرامشي بتونه براي خود و خانوادش تهيه كنه ولي فرد ديگري با وجود داشتن ملياردها تومان پس انداز باز هم احساس راحتي و آسايش نداشته باشه و دست وپا بزنه براي درآمد بيشتر ، پس اين به افكار ما بر مي گرده كه چه توقعي از زندگي داشته باشيم و چه ديدگاهي داشته باشيم مطمئنا انسان سيري ناپذير هست مخصوصا در زمينه طمع و حرص پول ،پس هر چه بيشتر اين مورد ( زياده خواهي ) رو در وجودمون پرورش بديم مطمئنا زماني مي رسه كه از داشتن منابع سرشار و ثروتهاي كلان هم راضي و قانع نمي شيم پس خود شخص بنده نظرم اينه كه اين چند سالي رو كه زندگي مي كنم و در اين دنيا هستم از زندگيم لذت ببرم و حتي در زمان نداري هم حرص بيهوده نخورم اگه قراره ما تا زماني كه جوان هستيم و نيرو داريم از زندگي و داشته هامون لذت نبريم سرانه پيري تمام ثروت دنيا هم در اختيارمون باشه هيچ لذتي برامون نداره ، تلاش آري ، حرص نه اين شعار من حقيره





پاسخ با نقل قول
علاقه مندی ها (Bookmarks)