من فوق لیسانسم و دختر مورد نظر سال اول پزشکی، چه کنم؟

[d r e a m]

ضمن این که تو سنین کمتر آدم ها منعطف تر هستند. دخترهای سن بالاتر شخصیتشون شکل گرفته و شاید باید خیلی احتیاط کرد در رفتارها و ...
اما چیزی که من در خودم می بینم اینه که خیلی میتونم روی افراد تاثیرگذار باشم و استدلال بیارم براشون. یعنی این که تغییرات دختر مورد نظرم در گذر زمان میتونه همون چیزهایی باشه که من هم دوست دارم.

این دلیل شما برای ازدواج با سنین پایین اصلا دلیل موجه و منطقی نیست
اگر اوضاع طبق پیش بینی شما پیش نرفت اون وقت چه اتفاقی می افته؟ منظورم این هستش که شخصیت این خانوم و تغییراتی که کرد باب میل شما نبود! اون خانوم برای شکل گیری شخصیتش فقط از شما تاثیر نمی گیره !
عوامل زیادی توی شکل گیری شخصیت افراد موثره
مسئله دیگه اینکه هر کسی در مورد شکل گیری شخصیتش خودش باید تصمیم گیرنده باشه و اگر کس دیگه بخواد کمک کنه در حد راهنمایی و مشاوره که بعدها افسوس نخوره که مسیر زندگیش رو دیگران تعیین کردن
روان شناسا بی دلیل نمیگن که با کسی ازدواج کنید که شخصیتش شکل گرفته باشه
...
از طرف دیگه مدت زمان عقد طولانی برای بعضی خانوم ها خسته کنندست و ممکن این خانوم هم نتونه تحمل کنه
امکانش هم هست که تحمل کنن اما هیچ تضمینی وجود نداره..این موضوع رو باید با خودشون مطرح کنید کسی نمیتونه پیش بینی کنه که مشکلی پیش نمیاد
نمونش :طولانی شدن دوران عقد وکم آوردن من

سوال اصلیم این است که در صورتی که آن ها نیز مایل باشند چه مواردی را لازم است بین خود حل و فصل کنیم؟
چه سوالاتی باید پاسخ داده شود؟
بر سر چه مسائلی باید توافق صورت بگیرد تا دورنمای روشنی از این ارتباط ترسیم شود؟
باز هم ممنون از شما

جواب این سوالتون هم فکر میکنم توی لینک هایی که دادم باشه

[ویدا@]

MOHAMAH عزیز سلام

به تالار همدردی خوش آمدی

از صحبت و بیان نظراتتون مشخصه فرد عاقل و فهمیده ای هستید

اینجا کسی نمیتونه محکم و قاطع به شما بگه انتخابتون درسته یا خیر!!

اما طبق حرفا و صحبت های خودتون مشخصه از نظر عقیدتی و خانوادگی شرایط متعادل و هم کفو وجود دارد

از نظر درسی کاملا بستگی به انعطاف دو طرف داره....

من پیشنهاد دارم هر دو با هم پیش مشاور برید مطمئنا حضورا به نتایج بهتر و کامل تری میرسید

در یک جلسه و با حضور یک مشاور با تجربه هم تصمیم بهتره هم دور نما!!

دوست عزیز موفق باشی

سلام به همه دوستانی که در این موضوع مطلب ارسال کرده اند، چه آنها که طرح سئوالات در جلسات آشنایی دختر و پسر را ، لازم می دانستند چه آنها که ناکافی و چه آنها که مخالف بودند.
من به جای ماهی دوست دارم در مورد ماهیگیری صحبت کنم. یعنی نحوه ساختن سئوال را می گویم، سئوال را خودتان طرح کنید.
نکاتی وجود دارد که در طرح سئوالات جلسات خواستگاری و شناسایی دختران و پسران در رابطه هایشان ، کمک می کند که فرد شناخت عقلانی ( نه احساسی) نسبت به طرفش کسب کند
این سئوالات باید دارای شرایطی باشد که بعضی از آنها به قرار ذیل است:
1 - فکر نکنیم که سئوالات باید استاندارد شده و از پیش تعیین شده و با جوابهای مشخص باشد،
نباید هنگام گفتگو مانند آدم آهنی خشک باشیم و سعی کنیم سئوالات را در همان جلسه نسبت به هرچیزی که مبهم هست، طرح کنیم.
2 - سئوالات کلی برای شروع خوبست ولی فایده های آن اندک هستند.
مثلا این سئوالات:
نظر شما در مورد حجاب چیست؟
- شما چه توقعی از همسر آیند ه ات داری؟
- شما نظرت در مورد اخلاق و ایمان چیه؟
- میعارهای شما برای ازدواج چیست؟
- شما نظرتان در مورد مرد و زن چیست؟
چون سئوالات این چنین کلی، حتما جواب کلی دارد و جوابهای کلی چون مبهم و ناشفاف هستند ، طرفین همانطور که دوست دارند بر اساس ذهنیات خود تفسیر می کنند و این مفهوم شناخت از یکدیگر را، با تحریف روبرو می سازد
3- به جای سئوالات کلی، سعی کنید مفاهیم را به زودی به طرف مصداق ها و مثالهای عینی بکشانید، و با طرح مسئله فرد را در موقعیت قرار دهید. موقعیت هایی که هر روز در زندگی خانوادگی افراد پیش می آید و زوجین نسبت به آن واکنش احساس، فکری یا رفتاری نشان می دهند. یک مثال خوب:
لطفا شما اینجا را کلیک کنید و موضوع حجاب را مطالعه کنید، این یک موضوع کلی هست، نه تعریف درست و مشخصی از آن شده ، و نه مثالی و ....، صرفا افراد ذهنیات کلی خود را در آنجا مطرح می کنند، شما در این موضوع متوجه می شوید که گردآفرید و مثلا alireza نظرات متفاوت دارند، اما متوجه سایر تفاوت نظرات در بقیه افراد نمی شوید، چون مفهوم کلی هست.
شما به جای اینکه این سئوال کلی را بپرسید که: نظرتان در مورد حجاب چیست؟ می توانید سئوالات جزئی زیر را بپرسید؟
آیا آقایان هم باید حجاب داشته باشند؟ اگر بلی چند تا مثال بزنید؟
آیا شما خانواده ای را دیده اید که به خاطر رعایت نکردن حجاب از طرف مرد گسسته شده است؟
آیا به نظر شما برای حجاب خانم حتما چادر ضروریست؟
آیا مانتو و مقنعه را حجاب می دانید؟
آیا روسری و لباس پوشیده مثل بلوز و شلوار حجاب هست؟
آیا خانم می تواند بین افراد نزدیک مثل پسر عمو، دوست ، پسر خاله، یا اقوام بدون روسری باشه؟
آیا تفاوتی بین پوششی که خانم با شوهرش داره و پوششی که با پسر خاله اش داره وجود داره، تفاوتش چیه؟
آیا با فرض حجاب مورد نظر شما، کار خانم در محیط هایی که کاملا مردانه هست ، مثل یک کارخانه یا معدن یا ...، اشکالی داره؟
آیا حجاب فقط در پوشش هست، در نوع صبحت، نوع نگاه، نوع حرکت و ... هم حجاب وجود صدق می کند؟
آیا یک آقا یا یک خانم پس از ازدواج می تواند یک ارتباط عاطفی با جنس مخالف داشته باشه ؟ سطح این ارتباط را مثال بزنید؟ حدودش چقدر است؟ وچه کسی باید تعیین کند؟
آیا برای یک خانم دست دادن به یک اقوام نزدیک مثل پسر عمه را می پذیرید؟
آیا خنده ، شوخی، و سر به سر گذاشتن یک آقایی را که ازدواج کرده با خانمهای دوست و فامیل را قبول دارید، یا همین مورد را در مورد خانمها می پذیرید؟
و صدها سئوال از این دست که تمرکزشان بر جزئیات هست؟ یعنی مثالهایی که در زندگی های مختلف کم و بیش ممکن است پیش بیاید.
( این به شما بستگی دارد که سئوالها را جزئی و با مثال و متناسب با حال و احوال خود طرح کنید)
4 - حال که در بند یک متوجه شدیم سئوال کلی نباشه و قابل انعطاف باشه و از پاسخ سئوالات قبلی در بیاید و در بند دوم هم جزئی سازی و شفاف سازی را گفتیم نوبت به این می رسد که این سئوالات جزئی و دقیق و عملیات را حول چه محورهایی تهیه کنیم. بعضی از مهمترین محورها اینها هستند:
الف) سئوالات در خصوص مسئولیت پذیری و انجام وظایف فرد
مثلا شغلش، تحصیلاتش، وظایف دوستی و خانوادگی که به گردن داشته و .....
یعنی ما نمی پرسیم آیا شما مسئولیت پذیرید یا نه ، ما سئوالات دقیقی را نسبت به زندگی قبلی فرد طرح می کنیم که در صددیم که آیا فرد مسئولیت پذیر بوده است یا نه ؟
مثلا:
شما در چه تاریخی سرباز شدید، کی به سربازی رفتید؟ آیا غیبت هم داشتید؟
آیا در انجام کارها در خانواده با پدر و مادرتان مشاجراتی داشتید، آیا آنها کارهایی را به زور از شما می خواستند؟ رفتار همکارنتان با شما چگونه است؟ ( معمولا افرادی که با خانواده و همکار و ...، دیگران مشاجره دارند و ناسازگارند کسانی هستند که نسبت به انجام وظایف و مسئولیت های خود کوتاهی می کنند)
ب ) سئوالتی در مورد ثبات فکری و احساسی فرد
مثلا:
با سئوالتی متوجه شوید که آیا او شغل عوض کرده است؟ رشته تحصیلی خود را جابجا کرده؟ آیا با دوستان هر چند وقت یکبار قطع رابطه می کند؟ آیا به تناسب سنش چه چیزی اندوخته ؟ مثلا یک آقای 27 ساله چه میزان تحصیلات داره ، چه میزان سرمایه داره ، چه میزان تخصص داره و ....؟ چون این فرد حداقل 7 سال از بهترین زمان جوانی را در اختیار داشته در ازای آن چه اندوخته است؟ ( این سئوال با سئوالات سنتی والدینی که فقط به داشته های فرد توجه دارند متفاوت هست، مثلا ممکن است این فرد 7 سال کار کرده و سرمایه خود را خرج درمان پدر بیمارش کرده و اکنون هیچ ندارد ، ولی این فرد با ثبات هست. چون داشته هایش برای ما مهم نیست ، بلکه گذران عمرش و ثباتش در کار و زندگیش برای ما مهم هست)
- کسی که معلوم نیست جوانی خود را چه کرده ، نه تحصیلاتش مشخصه، نه سرمایه اش و نه هنر و تخصصش ، این نقطه منفی در ثبات اوست.
- همچنین سئوال از رابطه های عاطفی او به طور مشخص مهم هست. آیا او دوست پسر یا دختری داشته؟ چند تا؟ تا چه اندازه در این رابطه ها پیش رفته است؟ و....،
ج ) انعطاف پذیری
این بند هم بسیار مهم هست، ما باید با طرح سئوالاتی متوجه بشویم این فرد تا چه میزان خاصیت لاستیکی و کششی دارد و حاضر به انعطاف و تغییر در نظراتش هست.
به این سئوال توجه کنید:
اگر ما آماده شده ایم به یک مسافرت راس ساعت18 برویم، ناگهان تلفن زنگ می زند و یکی از اقوام که از شهرستان آمده اند، خواهان آدرس دقیق منزل ما هستند که به میهمانی ما بیایند، در این هنگام شما چه کار می کنید؟
نحوه پاسخگویی به این سئوال مهم هست نه خود جواب.
اگر فرد بگوید به آنها می گوییم برنامه مسافرت داریم و نمی توانیم در خدمت شما باشیم.( این نشانه عدم انعطاف هست)
اگر فرد بگوید به آنها می گوییم قدمتان روی چشم بفرمائید( این هم نشانه عدم انعطاف هست)
در حالیکه فرد منعطف به راههای دیگری به غیر از بلی یا خیر نیز توجه دارد. مثلا می گوید:
باید ببینم سفر ما چقدر اهمیت داره؟ آن فامیل کیست؟ ضرورت میهمانی او چیست؟ تاثیر رفتن به این سفر روی ما چقدر هست؟ و ....، یعنی بررسی همه جوانب و جوابی شبیه این:
به او می گوییم قصد سفر داریم، اما خیلی دوست داریم در خدمت شما باشیم ، لذا تا ساعت 18 که وقت حرکت ماست می توانیم در خدمتتون باشیم. یا اینکه ما می توانیم هفته آینده این سفر را برویم لذا خوشحال می شویم در خدمتتون باشیم.
( فراموش نکنید اینها مثال هستند، شما می توانید مسائل دیگری را طرح کنید ، حتی گذشته فرد هم نشان می دهد که او در برابر مشکلاتی که در حوزه شغلی ، تحصیلی و خانوادگی داشته هست تا چه اندازه انعطاف پذیر و سازگار بوده است)
نکته مهم اینست که از نشانه های عدم انعطاف پذیری، عدم رابطه صحیح فرد با خانواده ، دوستان، همکاران و ...هست. یعنی کسی که نتوانسته است نسبت به خواسته های خود در قبال والدینش انعطاف نشان دهد، حتما در برابر همسر هم دارای انعطاف نخواهد بود.
د) تقسیم وظایف و نقش زن و مرد
شما می توانید با مثالهایی کارهایی را که در خانواده هست را مطرح کنید و از طرفتون بخواهید بگوید چه کسی این کارها را باید انجام دهد. خرید، تصمیم گیری، کارهای منزل ، نگهداری بچه ، ادامه تحصیل، تفریحات و ....
هـ) مسائل اقتصادی خانواده
این بند هم باید با سئوالات ریز و جزئی همراه باشد. مثلا میزان خرجی که برای جشن عروسی در نظر دارید و نوع تالار آن را مشخص کنید؟ محل مسکونی چگونه است ، کجاست؟ مشترک هست ؟ شخصی هست؟ اجاره ای هست؟ موقعیت جغرافیایی آن ؟
درآمدهای زن و مرد چگونه در خانواده هزینه می شود؟ تصمیم گیرنده کیست؟
و) میزان استقلال یا وابستگی فرد
مثالهایی فرضی بزنید که مثلا شما دوست دارید در شهر دیگری زندگی کنید، نظر او را جویا شوید؟
سئوالهای فرضی مطرح کنید که مادر و پدر شما یا مادر و پدر وی توصیه ای به شما دارند، شما باید چگونه با آنها برخورد کنید.
یا سئوالهایی از این قبیل: فکر می کنید هر چند روز یکبار باید به خانواده هایمان یا اقوام خود سر بزنیم؟
یا سئوالهایی از این دست که آیا پس از ازدواج مسافرت یا تفریح یکی از همسران بدون طرف دیگر به همراه دوست را می پذیرید؟ چند بار در سال یا ماه؟
ز) صفات شخصی و روانی:
افسردگی، پرخاشگری، اضطراب، وسواس، سوء ظن، زودرنجی، کج خلقی، تنهایی، ترس ها، سابقه های بستری و درمان و .... جزء مهمترین مسائلی هست که باید بررسی شود،( شاید بررسی این بند یکی از ضرورتهایی هست که دختر و پسر باید به روانشناس مراجعه کنند). اما اگر خودشان قصد بررسی داشتند باید نشانه های این اختلالات را بشناسند، و با سئوال و دقت در نشانه ها و علائم این اختلالات پی به مشکل ببرند.
همچنین صفاتی مثل خسیس بودن( حسابگر)، ولخرج بودن( دست و دلباز)، بی خیال (اجتماعی بودن )، منزوی و بی علاقه به تفریح، (اهل تفکر و مطالعه بودن)، پیگیر بودن( سمج)، سهل انگار نبودن( سخت گیر نبودن)و ....، جزء مسائلی هست که می تواند با مثالهای عملیاتی پرسیده شود. فراموش نکنید در سئوالات باید معادل مثبت صفات را که در پرانتز قرار دادم بپرسید، چون ممکن است فرد موضع بگیرد. مثلا شما به فرد بگوئید شما بیشتر حسابگر هستید یا دست و دلباز ؟ تا فرد هر کدام را انتخاب کرد احساس بدی نداشته باشد.
ح) مسائل اعتقادی و اخلاقی:ا
ین سئوالات را بر اساس آنچه خود هستید، باید طراحی کنید، اگر به مواردی اعتقاد ندارید، باید با طرح سئوالهای متناسب و ریز بررسی کنید که فرد مقابل در این زمینه در تعارض با شما نباشد مثل مسئله حجاب که توضیح دادم.
این سئوال را دقت کنید:
آیا وقتی ما به دلمون خدا را قبول داریم و رفتار خوبی داریم ، حتما باید دقیقا نمازمان را هم سروقت بخوانیم، حالا اگر نخواندیم مشکلی پیش می آید؟
آیا آرایش خانم بیرون از منزل مشکلی ایجاد می کند؟
آیا شما با این موافقید که خانمها برای بیرون رفتن از منزل باید از شوهرانشان اجازه بگیرند؟
چه وقت می شود دروغ گفت؟ دروغ مصلحتی چیه؟ چند تا مثال از دروغهای مصلحتی؟
ط) دوستان
اگر بتوانید از طریق سئوال یا تحقیق بر دوستان فرد احاطه پیدا کنید و مورد شناسایی قرار دهید ، مسائل زیادی در مورد همسر آینده خود متوجه خواهید شد.
سئوالاتی از این قبیل چند تا دوست صمیمی دارید؟ ( تعداد زیاد آن نشانه برونگرا بودن و تعداد کم آن نشاندهنده حساسیت ، زودرنج بودن و درونگرا بودن هست)
با کدام دوستت صمیمی هستید و او چه خصوصیت جالبی داره؟( پیش بینی اینکه اگر بخواهی در آینده خیلی خوب در کنار آن طاقت بیاوری باید چنین باشی)
با کدام دوستت ارتباط کمتری داری ، یا خوشت نمی آید، چه صفاتی داره؟ ( مهم از این نظر که اگر چنین هستی، در زندگی با این فرد مشکل دار خواهی شد)
ی) خانواده فرد
سئوالات دقیق از خصیصه های مختلف خانواده و تعلقات آنها ، تحصیلات، فرهنگ، شغل ، و فرزندان دیگر خانواده که ازدواج کرده اند و نحوه ارتباط عروسها و دامادههای آنها با خانواده و ...، هم به شناسایی شما نسبت به این خانواده بیشتر کمک می کند.
ک) بیماریهای جسمی، معلولیت ها و .... در فرد و خانواده اشان
این مورد باید مستقیم سئوال شود. خیلی ها در جلسات شناسایی دروغ نمی گویند، اما خود را ملزم نمی بینند که همه چیز را بگویند. مثلا اگر بپرسی شمابیماری مزمن یا حادی داشته ای؟ جواب صحیح می دهند، اما اگر نپرسی ضرورتی برای توضیح این موارد در خود نمی بینند.
( البته اگر سلامتی جسمی همسر آینده اتان در تصمیم گیری شما تاثیر دارد)
ل) برنامه تفریحات، سرگرمی و برنامه ها برای ارتباطات درون خانواده
شما باید متوجه بشوید همسر آینده شما، خانواده را فدای کار می کند، یا کار را فدای تفریحات و خوشگذارنی می کند یا ....
سئوال در مورد تفریحات قبلی او نیز به شما نموداری از روش او را ارائه می دهد.
م ) و سئوالات زیادی در مورد هر یک از معیارهای ازدواج که به صورت عینی و دقیق و انعطاف پذیر و شفاف طرح شود را می توان مطرح کرد.
هماطور که قبلا گفته بودم، باید مفاهیم تئوری و زیر بنایی معیارهای ازدواج را خوب بشناسید تا خوب بتوانید بر اساس آن نسبت به فرد مقابل خود شناسایی حاصل کنید، باز توصیه می کنم که مقالات بخش ازدواج سایت همدردی را به دقت مطالعه فرمائید، مخصوصا مقاله « اگر چنین هستید، صبر کنید ازدواج نکنید» این بار این مقاله را از دیدگاه دیگری بخوانید.
از این دیدگاه بخوانید که بر اساس بندهای آن سئوالات عینی در بیاورید و متوجه شوید ، آیا همسر شما زمان ازدواجش فرا رسیده است، یا فردی هست از نظر احساس و فکری کودک و از نظر سنی بالغ)

در خاتمه توصیه دیگری هم دارم.
از آنجا که خیلی مسائل شناسایی در ازدواج مهم هستند، اگر بتوانید به همراه هم به مشاور خانواده مراجعه کنید، و نظر او را نیز بگیرید، کمک زیادی در تصمیم گیری به شما می شود.

این نقل قول از مدیر همدردی هم شاید بدردت بخوره....

[MOHAMAH]

MOHAMAH عزیز سلام

به تالار همدردی خوش آمدی

از صحبت و بیان نظراتتون مشخصه فرد عاقل و فهمیده ای هستید

اینجا کسی نمیتونه محکم و قاطع به شما بگه انتخابتون درسته یا خیر!!

اما طبق حرفا و صحبت های خودتون مشخصه از نظر عقیدتی و خانوادگی شرایط متعادل و هم کفو وجود دارد

از نظر درسی کاملا بستگی به انعطاف دو طرف داره....

من پیشنهاد دارم هر دو با هم پیش مشاور برید مطمئنا حضورا به نتایج بهتر و کامل تری میرسید

در یک جلسه و با حضور یک مشاور با تجربه هم تصمیم بهتره هم دور نما!!

دوست عزیز موفق باشی

سلام دوست گرامی!
ممنون از راهنمایی و نظر لطفتون
واقعا شرایط پیچیده ای است
هر چه باشد موضوعی است که دوطرف دارد و یک طرفه نمیشه تصمیم گرفت.
سوالات خواستگاری رو که لطف کردید نقل قول کردید رو دیدم قبلا. اما به نظرم این شرایط یه مقدار خاص هستش.
اگر با مشاور مناسبی که البته به شرایط خانواده های مذهبی واقف باشه آشنایی دارید لطفا معرفی کنید.
اگر قوانین تالار اجازه نمیده پیغام خصوصی کنید لطفا.
دیگر دوستان نیز اگر مشاور مناسبی سراغ دارند بفرمایند.

[هستی]

در سنین پایین تر تغییرات شخصیتی آسان تر شکل می گیرد.
با توجه به این که این توانایی را در خودم می بینم که بتوانم با شریک زندگیم بنشینم و منطقی صحبت کنیم و در فضایی دوستانه چارچوب روابط و زندگی و ... را مشخص کنیم به نظرم می رسد که سن کمتر به علت عدم شکل گیری کامل شخصیت در صورتی که بنیان فکری و اعتقادی مشابهی با من داشته باشد مناسب تر است.

بزرگترین اشتباهی که در یک ازدواج رخ می دهد، همین باور تغییر دادن شخصیت طرف مقابل است.
همواره توصیه می شود که اگر خصوصیات فرد مورد نظرتان باب میلتان نبود، تنها درصورتی او را برای ازدواج انتخاب کنید که توانایی تغییر خودتان را داشته باشید و نه طرف مقابل را.
مخصوصا هم که قصد ازدواج سریع و رفتن زیر یک سقف را ندارید. و زمانی زندگی مشترک و نفوذ روی رفتار این خانم را خواهید داشت که ایشان بزرگتر و پخته تر شده اند.
هرچند که اگر همین حالا و در سن 19 سالگی ایشان قصد شروع زندگی مشترک را داشتید بازهم پارگراف اول را به شما گوشزد می کردم.

تمام مشکلاتی از قبیل اینکه همسرم تحت نفوذ مادرش، خواهرش و ... است، در مواردی پیش می آید که شخصیت فرد شکل نگرفته و همسر ایشان از یک طرف و مادر ، خواهر یا ... ایشان از طرف دیگر در حال شکل دادن شخصیت او مطابق معیارهایشان هستند.
به نظر بنده حقیر با فردی ازدواج باید کرد که شخصیتش کامل شکل گرفته باشد و ابدا تحت تاثیر دیگران نباشد. اون وقت کافیه با یه بررسی درست دریافت که این شخصیت هماهنگ با شخصیت خودمان هست یا نه.
فردی را امروز با صحبت شما تغییر کند، فردا با صحبت دیگری هم تغییر خواهد کرد.


در مورد این خانم هم با توجه به اینکه دانشجوی سال اول رشته پزشکی هستند و حداقا 6 سال دیگر از دوره جوانیش در محیط دانشگاه خواهد بود، فکر می کنم که بخش عمده شخصیت و پرسنالیته اجتماعی او در محیط دانشگاه و بواسطه رشته تحصیلیش ساخته شود.

[ویدا@]

MOHAMAH عزیز

حساسیت و موقعیتی که باهاش مواجه هستی را کاملا درک میکنم

پیدا کردن مشاور خوب و واقف به شرایط خانواده مذهبی کار مشکلی نیست

هر شهری مشاور خوب زیاد داره کافیه با کمی پرس و جو پیدا کنی

و چون موضوعی هست که دو طرف داره مشاور بهتر از ما (که با یک طرف قضیه صحبت داریم)میتونه راهکار بده

نگران نباش.....

[MOHAMAH]

در سنین پایین تر تغییرات شخصیتی آسان تر شکل می گیرد.
با توجه به این که این توانایی را در خودم می بینم که بتوانم با شریک زندگیم بنشینم و منطقی صحبت کنیم و در فضایی دوستانه چارچوب روابط و زندگی و ... را مشخص کنیم به نظرم می رسد که سن کمتر به علت عدم شکل گیری کامل شخصیت در صورتی که بنیان فکری و اعتقادی مشابهی با من داشته باشد مناسب تر است.

بزرگترین اشتباهی که در یک ازدواج رخ می دهد، همین باور تغییر دادن شخصیت طرف مقابل است.
همواره توصیه می شود که اگر خصوصیات فرد مورد نظرتان باب میلتان نبود، تنها درصورتی او را برای ازدواج انتخاب کنید که توانایی تغییر خودتان را داشته باشید و نه طرف مقابل را.
مخصوصا هم که قصد ازدواج سریع و رفتن زیر یک سقف را ندارید. و زمانی زندگی مشترک و نفوذ روی رفتار این خانم را خواهید داشت که ایشان بزرگتر و پخته تر شده اند.
هرچند که اگر همین حالا و در سن 19 سالگی ایشان قصد شروع زندگی مشترک را داشتید بازهم پارگراف اول را به شما گوشزد می کردم.

تمام مشکلاتی از قبیل اینکه همسرم تحت نفوذ مادرش، خواهرش و ... است، در مواردی پیش می آید که شخصیت فرد شکل نگرفته و همسر ایشان از یک طرف و مادر ، خواهر یا ... ایشان از طرف دیگر در حال شکل دادن شخصیت او مطابق معیارهایشان هستند.
به نظر بنده حقیر با فردی ازدواج باید کرد که شخصیتش کامل شکل گرفته باشد و ابدا تحت تاثیر دیگران نباشد. اون وقت کافیه با یه بررسی درست دریافت که این شخصیت هماهنگ با شخصیت خودمان هست یا نه.
فردی را امروز با صحبت شما تغییر کند، فردا با صحبت دیگری هم تغییر خواهد کرد.


در مورد این خانم هم با توجه به اینکه دانشجوی سال اول رشته پزشکی هستند و حداقا 6 سال دیگر از دوره جوانیش در محیط دانشگاه خواهد بود، فکر می کنم که بخش عمده شخصیت و پرسنالیته اجتماعی او در محیط دانشگاه و بواسطه رشته تحصیلیش ساخته شود.

البته این طور نیست که شخصیت فعلی ایشان را نپسندم. بلکه برعکس، مصمم بودن و با اراده بودن و متانت و وقار و استواری بر سر عقایدشون رو پسندیدم. و اصلا به خاطر همین است که اینجا سوال مطرح کردم تا همه ی جوانب رو در نظر بگیرم.
منظورم از تغییر این نبود که ایشون رو تغییر بدهم. بلکه منظورم این بود که ایشان بر سر همین ارزش ها و عقاید بمانند. و البته قوی تر و مصمم تر.
باتوجه به این که خانواده ی ایشان را سال هاست می شناسیم تصمیممان شد قدم برداشتن برای آشنایی ازدواج.
به نظر شما ایشان ممکن است در طول دوران دانشگاه کاملاً تغییر کنند؟

MOHAMAH عزیز

حساسیت و موقعیتی که باهاش مواجه هستی را کاملا درک میکنم

پیدا کردن مشاور خوب و واقف به شرایط خانواده مذهبی کار مشکلی نیست

هر شهری مشاور خوب زیاد داره کافیه با کمی پرس و جو پیدا کنی

و چون موضوعی هست که دو طرف داره مشاور بهتر از ما (که با یک طرف قضیه صحبت داریم)میتونه راهکار بده

نگران نباش.....

توکل به خدا
سعی می کنم با موضوع منطقی برخورد کنم و تا اندازه ی ممکن احساسات رو کنار بگذارم.
حتما تا قبل از انجام مشاوره و شناخت همه ی مشکلات پیش رو قدم در راه نمی گذاریم.
ممنون از دل گرمی شما.
باز هم اگر دوستانی تجربه ی مشابهی داشته و یا دیده اند لطف کنند نتیجه ی وصلت را اعلام کنند تا چراغ راه باشد.
اگر هم دوستان بتوانند مشکلات زندگی با دانشجوی پزشکی یا پزشک و یا دوران عقد طولانی را بفرمایند باز هم بزرگواری کرده اند.

[sunlife]

چند نکته رو بهتون گوشزد می کنم امیدوارم که در موردش فکر کنید.

1- شخصیت اکثر قریب به اتفاق دخترها و پسرها در دانشگاه دستخوش تغییرات می شود (گاهی تغییرات مثبت و گاهی منفی). پس ممکنه این دختری که الان شما پسندیدید 5 سال دیگه مثل الان فکر نکنه...رفتار نکنه...

2- سن دختر خانم کمه و احتمال داره معیارهاش در آینده عوض بشه.

3- رشته پزشکی از نظر درسی سنگینه و بیشتر از سایر رشته ها، دانشجوهاش وقت برای مطالعه و کشیک و غیره میذارند.

4- روابط اجتماعی و مراوده با افراد مختلف (هم زن و هم مرد) در آینده شغلی و حتی زمان دانشجویی در این رشته زیاده و اگر زیادی محدودیت گذاشته بشه امکان ادامه تحصیل و اشتغال اصلا وجود نداره. (ببینید اگه زیاد به اصطلاح متعصب هستید و تحمل این تیپ روابطو ندارید، قید این ازدواج رو بزنید)

[sayrex]

3 سال دوران عقد که شروعش از سن 19 سالگی دختر خانم باشه،عوامل محیطی مثل خانواده ،دوستان،...باعث تغییرات زیاد شخصیتی فرد میشه.مخصوصا در خانم ها.ایشون بعد از 3 سال به سن 22 سالکی رسیدند وشما 30 ساله هستید.مطمئنا اختلافات و افکار ناشی از تفاوت سنی و... به سراغشون خواهد اومد.
اگر قرار این ازدواج شکل بگیره،سعی کنید دوران عقد کمتری داشته باشه.
و این رو مطمئن باشید،بعد از حضور 1 ساله در دانشگاه،ایشون در بسیاری از معیاراشون در انتخاب همسر آینده تجدید نظر خواهند کرد.

[MOHAMAH]

چند نکته رو بهتون گوشزد می کنم امیدوارم که در موردش فکر کنید.

1- شخصیت اکثر قریب به اتفاق دخترها و پسرها در دانشگاه دستخوش تغییرات می شود (گاهی تغییرات مثبت و گاهی منفی). پس ممکنه این دختری که الان شما پسندیدید 5 سال دیگه مثل الان فکر نکنه...رفتار نکنه...

2- سن دختر خانم کمه و احتمال داره معیارهاش در آینده عوض بشه.

3- رشته پزشکی از نظر درسی سنگینه و بیشتر از سایر رشته ها، دانشجوهاش وقت برای مطالعه و کشیک و غیره میذارند.

4- روابط اجتماعی و مراوده با افراد مختلف (هم زن و هم مرد) در آینده شغلی و حتی زمان دانشجویی در این رشته زیاده و اگر زیادی محدودیت گذاشته بشه امکان ادامه تحصیل و اشتغال اصلا وجود نداره. (ببینید اگه زیاد به اصطلاح متعصب هستید و تحمل این تیپ روابطو ندارید، قید این ازدواج رو بزنید)

ممنون از راهنماییتون

البته خود ایشان هم حفظ حدود در روابط برایش مهم است و مقید به مسائل مذهبی
اما کاملا صحیح می فرمایید مشکلات زیادی پیش روست احتمالا
اگر بخواهم کاملا منطقی و بدون احساس تصمیم بگیرم حتما باید قید این وصلت را بزنم
اما هنوز دو دلم.
دوست دارم نظر طرف مقابلم و خانوادش رو بدونم و حداقل یک جلسه ی دیگر خوب سنگهامون رو وا بکنیم اگر اونها هم موافق باشند.
و صد البته اگر مشکلات همچنان محتمل ماند و آماده ی رویارویی با آن نبودیم قیدش را بزنیم.

3 سال دوران عقد که شروعش از سن 19 سالگی دختر خانم باشه،عوامل محیطی مثل خانواده ،دوستان،...باعث تغییرات زیاد شخصیتی فرد میشه.مخصوصا در خانم ها.ایشون بعد از 3 سال به سن 22 سالکی رسیدند وشما 30 ساله هستید.مطمئنا اختلافات و افکار ناشی از تفاوت سنی و... به سراغشون خواهد اومد.
اگر قرار این ازدواج شکل بگیره،سعی کنید دوران عقد کمتری داشته باشه.
و این رو مطمئن باشید،بعد از حضور 1 ساله در دانشگاه،ایشون در بسیاری از معیاراشون در انتخاب همسر آینده تجدید نظر خواهند کرد.

ممنون از نظرتون دوست گرامی!

مطمئن نیستم که ایشان معیارهاشون تغییر کنه. فقط این احتمال رو می دهم البته
و اگر قرار باشد قدم بعدی رو بردارم حتما این مسئله رو به ایشان گوشزد می کنم تا خوب فکر کنند.
اما قبول دارم عقد ماندن به مدت 3 سال اصلا به صلاح نیست.
تا آن جا که از صحبت های دوستان این تالار برداشت کردم اکثر دوستانی که نظر دادند یا چنین وصلتی را به صلاح ندانستند و یا توصیه به احتیاط و استفاده از مشاور داشتند.
امیدوارم بتونم تصمیم منطقی بگیرم.
برای عاقبت به خیری یکدیگر دعا کنیم ...
از دوستان گل ممنونم

[شکوفه بهار]

سلام
با توجه به اینکه سن دختر کمه اون هنوز نمیدونه چی میخواد فعلا به درس فکر میکنه اما شما به یه ثبات تو زندگیتون رسیدید و نمیتونید شرایط اتی اون رو که شامل ادامه تحصیل و شیفتای شب و مسائل و مشکلات دیگراست رو تحمل کنید حتی اگه دختر هم با شما سازگار باشه باز هم شرایطتتون به هم نمیخوره یا باید شما هم ادامه تحصیل بدید و همزمان کار کنید یا اینکه دنبال یکی بگردید که اونم مثل شما به یه ثبات تو زندگیش رسیده باشه.باز هم به فکر و احساس خودتون رجوع کنید