سلام اقای پیکان 20
منم این تجربه رو فراوان داشتم .
چیزی که از طرفم اینجور مواقع انتظار داشتم این بود که بدون اینکه بهم وابسته بشه بهم فرصت بده باهاش باشم تا بفهمم که میتونم بهش به عنوان همسر نگاه کنم یا نه؟!
شما خیلی اصرار نکنید فقط کمک کنید برا اشنایی بیشتر ولی احساساتی و وابسته نشید چون ممکنه جواب خانم منفی باشه .
من چند وقت پیش از اقای مدیر نوشته ای دیدم که منو تو راهم ثابت تر کرد :این جمله بود:
طرفتون رو خوب بررسی کنید و اگه کاملا مناسب بود ولی طی زمانی دلتون قبول نکرد خودتون رو مجبور به ازدواج نکنید.
(البته محتواش یادم بود نه عین جمله)
شما که خیلی اصرار دارین اون عقلانی منو قبول داره واینو کافی میدونید دوست عزیز این کافی نیست ولی برای شروع خوبه فک میکنم اگه قرار بود احساسای ایجاد بشه حداقل یه تمایل کوچیک تو این دو ماه ایجاد میشد... عقل برا شروع خوبه ولی باید میل قلبی هم باشه چون ازدواج فقط حساب و کتاب نیست مسایل قلبی هم غلبه دارن بر تصمیم .
اجازه بدین تا با خودش به نتیجه برسه و شما هم نگران نباشید چون حق داره هم جوابش مثبت باشه و یا منفی.
مسایل عقلانی پایه و ریشه ازدواج هست ولی عشق و حس قلبی باعث گل و برگ دادنش میشه .
خوشبخت باشی








علاقه مندی ها (Bookmarks)