سلام.از صبر کردن خسته شدم. میخوام از زندگی لذت ببرم. میخوام حس های خوب رو تجربه کنم. چرا وقتی میتونم با یک نفر محرم شم و مشکلی برای هر دومون پیش نیاد به خودم سخت بگیرم؟! مگه چقدر زنده ام؟! امکان ازدواج دائم ندارم و دیگه خسته هستم. من بچه نیستم. به اندازه کافی عاقلم. از روی بچگی نیست. آدمی که میخوام باهاش محرم بشم آدم خیلی خوب و خوش مشرب و مهربونیه.نمیتونم ازدواج دائم کنم. باید بمونم تا بمیرم؟!؟!