به: ديگه دارم كم ميارم
سلام بر آقای محمد
دیروز یادم رفت اینو بگم.البته نمی خوام حالت بدتر بشه اما میگم شاید شما هم یه جورایی مثل من باشید .بعضیها وقتی خیلی خسته و نا امید و کسل میشن دوست دارن برن بین جمع دوستان یا یه مراسم جشن و شادی یا سفر یا تفریح و ... اما بعضیهای دیگه مثل من دوست دارن یه جای دیگه برن ...........زیارت یا مزار شهدا !
من شخصا" وقتی مثل الان شما میشم ، کسل و بی حوصله و از همه چیز و همه کس خسته ،حتما" یه سری به مزار شهدای شهرمون می زنم . باشهدا درد دل می کنم و بهشون میگم که چمه و از چی ناراحتم .شهدا با بقیه فرق دارن .اونا زنده هستن و حتما" جواب ما رو میدن.من امتحان کردم و بارها و بارها از کراماتشون به چشم خودم دیدم اگه بخواین براتون تعریف می کنم !
برادر عزیزم این راه کار رو پیامبر عزیزمون تاکید و شفارش کردند که هم وقتی خیلی خوشحالی و هم وقتی خیلی ناراحت به سر مزار و قبور بریم و مرگ و زندگی هر دو رو اونجا حس کنیم.
در ضمن واسه درس خوندن هم خیلی از جوونا رو من میبینم که میرن همونجا و در سکوت و آرامش درس می خونن البته نه سر مزار ! بلکه در حاشیه اونجا که حتما" پارک و دار و درختی داره .
موفق باشید
اللهم عجل لولیک الفرج و العافیة و النصر و جعلنا من اعوانه و انصاره و المستشهدین بین یدیه
علاقه مندی ها (Bookmarks)