+شک و تردید در انتخاب بعد از 5سال ارتباط اینترنتی

[parnian1]

متاسفم كه ناراحتت ميكنم اما حس ميكنم برگشتم به همون روزا......منم وقتي بعد از چند ماه ديدمش فهميدم من براي خودم چي ساخته بودم!!!ذهنيت من با شخصيت واقعي ش نه تنها شباهت نداشت بلكه توي بعضي موارد متضاد هم بود.....اما خودمو به كوچه علي چپ و گفتم ادامه ميدم چون دوسش دارم........بگذريم كه من از اون رابطه چه لطمه هاي روحي كه نخوردم.....البته دليل همه اونا خود من بودم........من نميخواستم قبول كنمما به درد هم نميخوري......همه دوستام نصيحتم ميكردن اما من قبول نميكردم چون تا اون روز طعم عشق واقعي رو نچشيده بودم فكر ميكردم اين عين عشق و علاقس......وقتي يادم ميفته كه شبا سر ساعت 9 ميخ كوب تلفن بودم تا بهم زنگ بزنه حالم از خودم و كارام بهم ميخوره......بعد از اون روز هميشه براي اون پسر دعا ميكنم چون هيچ وقت از من تقاضاي ازدواج نكرد جز دفعه اخري كه منو حضوري ديده بود و يه دل نه صد دل عاشقم شد!!!!
خواهر خوبم....خواهر گلم.....سر انجام اين راه تركستانه!!!!
من از اون پسر كه حكم برادر بزرگتر منو داشت خيلي چيزا ياد گرفتم يكيش هم اين جمله كه هيچ وقت يادم نميره::" در مورد ازدواج جايي براي فداكاري و ايثار نيست"منظورش اين بود كه هيچ وقت براي فداكاري و كمك به كسي باهاش ازدواج نكن......ميدونم الان يه حس بدي مثل رودروايسي با طرف مقابلت باعث ميشه نتوني بهم بزني اما باور كن تعارف و .....توي ازدواج جايي نداره....
چشماتو باز كن ......داري به خاطر اين شخص كه دلت نمياد دلشو بشكوني موقعيت هاي خوب زندگيتو از دست ميدي........
كاش ميشد باهات بيشتر حرف بزنم.........كاش ميشد از روزاي تلخ رابطه اينترنتي برات بگم.........خدا كمكت كنه خواهرم....

[فرشته مهربان]

سلام کیمیا خانم

به جمع خانواده همدردی خوش آمدی

دختر خوب ، با انچه بیان کردی ، شما بیشتر از هر چیز نیاز به شناخت خود داری ، شما تردیدت فقط در این مورد نیست ، بنده اصلاً به این مورد و جریانش کار ندارم ، چون به نظرم موضوع مهمتر خودت هستی .

اگر اشتباه نکنم شما در کل آدم مرددی هستی یعنی تصمیم گیری برات مشکل هست و زیاد دو دل میشی ، شاید هم هر وقت چیزی را انتخاب می کنی بعد از مدتی دیگه اون جذابیت گذشته رو برات نداره ... نمیدونم درست تشخیص دادم یا نه ، اما برای این که شما را بهتر بفهمیم و بتونیم به خوبی راهنمائیت کنیم لازمه بیشتر از خودت به ما بگی .

1 - رابطه ات با پدر و مادر چگونه است ؟
2 - چند خواهر و برادر داری و فرزند چندم هستی ؟
3 - خواستگاران شما در چه سطحی هستند ؟
5 - پیش ار این رابطه ، با پسر دیگه ای رابطه داشته ای؟ اگر جواب آری است اینترنتی بوده یا غیر آن ؟ و در چه حد ارتباط داشته ای ؟
6 - از ویژگیهای شخصیتی و خانوادگی فرد مورد نظر نیز بیشتر برای ما بگو .

منتظر پاسخت هستیم

[parnian1]

بله میدونه مرددم ازاولشم بهش گفتم اما میگه ظاهرم همینه که هست دست من نیست که درست کنم درسشم بخاطر من ول کرد این واقعا گناه که من بهس خرده بگیرم
خصوصیات مثبتش همه برمیگرده به اخلاق من اخلاقای خاص خودمو دارم لوس هستم زیاد گیر میدم زود عصبی میشم اما اون خیلی مهربون همیشه اروم میکنه منو و وقتی باهام حرف میزنه واقعا میفهمم چقدر میفهمه با اینکه کوچیکتر از منه اما چون باباش 4ماه اینجاست 4ماه دوبی به نظرم در مقایسه با هم سنامون بزرگتر از سنشه میدونم عرضه خیلی کارارو داره درسشم قول داده سربازیش تموم شد ادامه بده درکل اختلاف انچنانی نداریم اما من همش مرددم هردفعه فکر میکنم نتیجه میگیرم که کیس خوبیه اما دوباره بعد چند وقت شک میکنم من فقط میخوام بدونم بعد ازدواجمونم ممکنه این تردیدام اینکه یکی با شرایط بهتر میبینم اعصابم میریزه بهم بهش گیر میدم بازم اینجوری باشم ؟ نمیدونم اصلا دلم نمیاد تموم کنیم رابطمونو راستش بیشتر از خودمم برا اون ناراحتم اون بیشتر از من ضربه میخوره

گلم شما چند تا نكته رو بيان كردي كه خودشون به تنهايي مضر هستن براي يه زندگي چه برسه .....
1::شما راجع به قيافه اين اقا شك داري كه در اينده بتوني تحمل كني يا نه....و حتي اين موضوع رو با خودش هم در ميون گذاشتي يعني راجع به ظاهرش پرده بين شما دريده شده....فردا اگه چيزي بهش بگي ميگخ تو اصلا از اولم از قيافه من خوشت نميومد تو اصلا از اول فلان بودي بهمان بودي......
2::چرا به خاطر شما درسشو ول كرده؟؟مگه ميدونخ اينده چي پيش مياد الان خيلي ها هستن كه به خاطر بالاتر بودن مدرك خانم نسبت به اقا به مشكل برخوردن از نوع اساسيش!!!
3::باااااااااااور كن هميشه ادما پاي تلفن با كنار هم بودن فرق دارن!!نه اينكه طرف بخواد فريبت بده نه......ببين بعضي مسايل و موقعيت ها هيچ وقت پاي تلفن تجربه نميشه....اصلا ممكنه 6 سال هم مسئله اي پيش نياد...هر چه قدر رابطه كمتر باشه تنش هم كمتره..
4::سن ايشون هم يه مثئله است كه مفصلا بايد راجع بهش بحث كرد......خود اين مسئله مشكلساز ميشه....
5::حس مقايسه كردن ايشون بابقيه چيزي نيست كه بعد از ازدواج برطرف بشه....حد اقل ميدونم سخت اتفاق ميفته......
6::تعارف و شرم براي تموم كردن يه رابطه كه به ادامش شك داري؟خواهر خوبم چرا به خودت ظلم ميكني اين دقيقا همون حسيه كه من نسبت به رابطه ام داشتم تا كسي بهم ميگفت تموم كن ميديدم دلم نمياد....دلم براش ميسوخت من اونو به زندگي برگردوندن اما ناخواسته هم چيو......
تو نميتوني با فداكاري به خاطر طرفت باهاش ازدواج كني اين ماجرا ختم به خير نميشه اگه با اين حس پا پيش بذاري........

[m.mouod]

سلام

کیمیا جان شاید منظورت از مرموز حرف من باشه که گفتم : فقط مراقب باشید موردهای مناسب دیگه رو به خاطر این مورد نامعلوم و مشکوک از دست ندید .

خواهر خوبم منظور من مرموز بودن شخص اینآقا نیست منظورم اینه که خود شما گفتید ...........


فکر میکنم دوسش دارم اما باهاش احساس سربلندی نمیکنم......... یک سال از من کوچیکتر ........................چهرش اون چیزی نیست که میخوام فکر میکردم به مرور زمان درست بشه اما ماکه هیچ وقت پیش هم نیستیم که بخوام عادت کنم............
الان اصلا نمیدونم چیکار کنم از طرفی دوسش دارم اما وقتی بهتر از اون چه از چهره چه از وضعیت مالی و درسی میبینم یا بهم پیشنهاد میدن دلم میره طرف اونا اما یه خاطر وابستگی عاطفیمون بهشون میگم نه الانم گفته تا 4ماه دیگه میاد جلو لمل....... من هنوز شک دام و...........نمیدونم چیکار کنم


منظور دیگه ای نداشتم عزیزم

[kimia_s]

سلام به همگی اول تشکر میکنم که وقت میزارین و جواب میدین دوم یه سوال اینکه من تازیه اینجا وارد شدم و میخوام بدونم این نظرها نظرهای شخصی شما ادمای مهربونه یا اینجه همه مشاور و رووانشناسان قصد توهین ندارم فقط میخوام رو حرفاتون تصمیم بگیرم و این برام مهمه بدونم ادمای عادی نظر میدن یا مشاورا
جواب سوالاتون : اینکه من رابطه خوبی با خانوادم دارم فرزند سوم هستم و دو خواهر بزرگترمم ازدواج کردن . خواستگارامم از ادمایی که تو مبل سازی کار میکنه یا ادمی که پرده فروشی داره در حد دیپلم هستن تا ادمی که اینجا دندون پزشک هست یا تو امریکا داره پدارو سازی میخونه البته من برا رد کردن اینا دلیل دارم برا هر کدوم نه اینکه بگم چون بی افم هست رد میکنم شاید یک دلیل این باشه اما دلیل قانع کنننده برا هرکدوم دارم
همونطور ghsana گفت من تو همه موارد شک و تردید دارم از خرید یه کفش تا انتخاب رشته زمان کنکور و الانم برا ازدواج دقیقا باهاتون موافقم خوب منو شناختین دیروزم وقتی شماها نظراتونو گفتین خیلی فکر کردم دیدم من مشکل دارم نمیتونم تصمیم بگیرم
راستش من دیروز به دوستم زنگ زدم و تمام حرفهای شماهارو گفتم اونم گفت به نظرم فایده نداره و باید تموم کنیم گفت 5سال به من یه بار میگی اره یه بار میگی نه زندگی شوخی بردار نیست دلم نمیخواد بعدا پشیمون بشی گفت با اینکه خیلی دوست دارم قضیمون درست بشه اما بیا بهم بزنیم من قبول کردم و اما تا ساعت 7شب بیشتر دووم نیوردم و زنگ زدم بهش همونطور که گفتم ما تو یه شهر نیستیم من تهرانم و اون یه جای دیگه قرار شد هر هفته بیاد تهران من بیشتر بببینمش جاهای مختلف تو جمع دوستان و غیره بریم تا اون چیزایی که شک دارم برطرف بشه حقیقتش من میگم چهرش دوست ندارم این ندارم نداشتم اول خوب چون ندیده بودمش یه چیز دیگه تو ذهنم بود وقتی برا اولین بار دیدمش جا خوردم اما الان که حدود 4سال از اولین دیدارمون میگزره انقدر که روز اول جا خوردم بدم نمیاد ازش اصلا دفعه اخر که دیدمش داشتم میگفتم چه خول بودم انقدر از چهرش ایراد گرفتم چهرش معمولیه این حالت که میگم از چهرش بدم میاد مال زمانی هست که دو سه ماه نمیبینمش بعد یهو قاطی میکنم اما وقتی میاد دوباره خوب میشم برا همین تصمیم گرفتیم بیشتر باهم باشیم تا من مشکلمو حل کنم حقیقتش برا من درسته پولدار بودن و مدرک طرف برام مهمه اما بودن ادمایی که دکتر بودن اما چون پول بود ردش کردم احساس کردم خیلی از بالاتر هم ادمی که دکتر بود و احساس کردم هر روز تنم میلرزه چون شیطون بود و اصلا بهش اعتماد نبود برا من بیشتر اون اخالاقه و اینکه اعتماد داشته باشم بهش مهمه که این دومورد 100 درصد در مورد دوستم هست
و بنابراین میمونه ظاهر که شاید برا من جا نیافتاده و شاید یه سری اخلاقا به قول شماها که از پشت تلفن و یا در دیدارای سه چهار ماه یه بار نشه فهمید که من تصمی گرفتم با دیدن بیشترش کشف کنم
خوشحال میشک اگه نظراتونو دوباره بگین

راستی ببخشید من یه چیزی هم بگم اینکه عنوان رو گذاشتین شک و تردید پس از 5سال رابطه اینترنتی فقط 1سال اول رابطه ما اینترنتی بوده شایدم کمتر ، فکر نمیکنین بهتر هست عنوان عوض بشه؟

[parnian1]

سلام به همگی اول تشکر میکنم که وقت میزارین و جواب میدین دوم یه سوال اینکه من تازیه اینجا وارد شدم و میخوام بدونم این نظرها نظرهای شخصی شما ادمای مهربونه یا اینجه همه مشاور و رووانشناسان قصد توهین ندارم فقط میخوام رو حرفاتون تصمیم بگیرم و این برام مهمه بدونم ادمای عادی نظر میدن یا مشاورا
جواب سوالاتون : اینکه من رابطه خوبی با خانوادم دارم فرزند سوم هستم و دو خواهر بزرگترمم ازدواج کردن . خواستگارامم از ادمایی که تو مبل سازی کار میکنه یا ادمی که پرده فروشی داره در حد دیپلم هستن تا ادمی که اینجا دندون پزشک هست یا تو امریکا داره پدارو سازی میخونه البته من برا رد کردن اینا دلیل دارم برا هر کدوم نه اینکه بگم چون بی افم هست رد میکنم شاید یک دلیل این باشه اما دلیل قانع کنننده برا هرکدوم دارم
همونطور ghsana گفت من تو همه موارد شک و تردید دارم از خرید یه کفش تا انتخاب رشته زمان کنکور و الانم برا ازدواج دقیقا باهاتون موافقم خوب منو شناختین دیروزم وقتی شماها نظراتونو گفتین خیلی فکر کردم دیدم من مشکل دارم نمیتونم تصمیم بگیرم
راستش من دیروز به دوستم زنگ زدم و تمام حرفهای شماهارو گفتم اونم گفت به نظرم فایده نداره و باید تموم کنیم گفت 5سال به من یه بار میگی اره یه بار میگی نه زندگی شوخی بردار نیست دلم نمیخواد بعدا پشیمون بشی گفت با اینکه خیلی دوست دارم قضیمون درست بشه اما بیا بهم بزنیم من قبول کردم و اما تا ساعت 7شب بیشتر دووم نیوردم و زنگ زدم بهش همونطور که گفتم ما تو یه شهر نیستیم من تهرانم و اون یه جای دیگه قرار شد هر هفته بیاد تهران من بیشتر بببینمش جاهای مختلف تو جمع دوستان و غیره بریم تا اون چیزایی که شک دارم برطرف بشه حقیقتش من میگم چهرش دوست ندارم این ندارم نداشتم اول خوب چون ندیده بودمش یه چیز دیگه تو ذهنم بود وقتی برا اولین بار دیدمش جا خوردم اما الان که حدود 4سال از اولین دیدارمون میگزره انقدر که روز اول جا خوردم بدم نمیاد ازش اصلا دفعه اخر که دیدمش داشتم میگفتم چه خول بودم انقدر از چهرش ایراد گرفتم چهرش معمولیه این حالت که میگم از چهرش بدم میاد مال زمانی هست که دو سه ماه نمیبینمش بعد یهو قاطی میکنم اما وقتی میاد دوباره خوب میشم برا همین تصمیم گرفتیم بیشتر باهم باشیم تا من مشکلمو حل کنم حقیقتش برا من درسته پولدار بودن و مدرک طرف برام مهمه اما بودن ادمایی که دکتر بودن اما چون پول بود ردش کردم احساس کردم خیلی از بالاتر هم ادمی که دکتر بود و احساس کردم هر روز تنم میلرزه چون شیطون بود و اصلا بهش اعتماد نبود برا من بیشتر اون اخالاقه و اینکه اعتماد داشته باشم بهش مهمه که این دومورد 100 درصد در مورد دوستم هست
و بنابراین میمونه ظاهر که شاید برا من جا نیافتاده و شاید یه سری اخلاقا به قول شماها که از پشت تلفن و یا در دیدارای سه چهار ماه یه بار نشه فهمید که من تصمی گرفتم با دیدن بیشترش کشف کنم
خوشحال میشک اگه نظراتونو دوباره بگین

كيميا جان من نه روانشناسم نه مشاور و ......من دارم تجربه شخصي خودمو بهت ميگم....
در حال حاضر هم فكر ميكنم شما به هيچ وجه نميخواي نظرتو عوض كني و از اين بابت خيلي متاسفم.....شما فقط با رابطه هاي مكرر و طولاني....مثلا سفر ميتوني يه ادم رو 100%بشناسي .....شما با چه اطميناني داري بعد از 5 سال رابطه محدود و ناكافي تلفني ميگي من اين دو مورد رو 100% در ايشون ميبينم........بازم ميگم ادما تا وقتي توي موقعيت هاي خاص و تجربه نشده قرار نگيرن نميتونن(دقت كن نميتونن نه اينكه نخوان يا قصد فريب داشته باشن)ذات خودشون رو نشون بدن......

من دارم از تجربه اي براي شما ميگم كه با تمام وجودم حسش كردم.....ميدونم وقتي ميگي دلم نمياد باهاش تموم كنم منظورت دقيقا چيه....چون اين حالت رو داشتم و اين حرفا رو هم براي خيلي ها زدم تا رابطه ي اشتباهم رو توجيح كنم....ميگفتم شماها نميفهمين دوست داشتن يعني چي.....ما عاشق هم هستيم.....الان ميفمم حرفام چه قدر بچگانه بوده!!
دير نشده.....خودتو گول نزن با هفته اي يه بار ديدن هيچ فرقي نميكنه!!!اوضاع عوض نميشه....در واقع تو ميخواي هر راهي رو بري جز راه جدايي و تموم كردن...ميفهمم.....

[kimia_s]

خوب تصمیم گرفتم این کار رو بکنم به خاطر اینکه من از اولش این شک رو داشتم اما هیچ وقت برا رفعش یا حصول اطمینان هیچ قدمی بر نداشتم همیشه فکر کردم مرور زمان درست میکنه و اینکه الان تصمیم گرفتم بیشتر کنم رابطمون دقیقان به همون دلیل 100درصدی هست که پررنگش کردین بالاخره به نظر شما ، شمایی که میگین تو یه رابطه مطمئنا نتونستن بشناسمش و چرا نوشتم 100درصد ، چه کار باید بکنم بشناسم باید یه حرکتی بکنم دیگه این فکر بدیه یعنی؟ چرا فکر میکنین به جای اینکه بفهمم شکم بیخود یا نه به جای اینکه تکلیفم اول با خودم معلوم کنم باید زودی رابطمو باهاش بهم بزنم ؟ من فکر کردم اگه سعی کنم به جای سه ماه یه بار هر هفته ببینمش خوب میفهمم بالاخره که واقعا میخوام یا نمیخوام
من فکرکردم به جای اینکه سریع رابطمو باهاش تموم کنم و بعد پشیمون بشم که شایدم خوب بودو بیخود به هم زدم تصمیم گرفتم اول سعی کنم بشیتر هم خودمو هم اونو بیشتر بشناسم و بعد اگه بازهم اینجوری بودم به هم بزنم

اصلا دلم نمیخواد بهم بزنم بعد پشیمون بشم برا همین میخوام این کارو بکنم

[parnian1]

تنها راه شناخت كافي براي ازدواج دوران نامزديه كه با كمك از خانوادت با يه محرميت ساده(فقط در همين حد)ميتوني باهاش رفت و امد كني ....توي شهر خودش و بين همشهري ها دوستاش و خانوادش ببينيش.......رفتارشو با غريبه ها و .....ببيني....توي موقعيت هاي سخت عكس لعملشو ببيني .............نه اينكه هفته اي يه بار با هم برين گردش و تفريح(خوش و خرم بدون استرس)ادما توي موقعيت هاي حساس مثلا وقتي استرس دارن خودشونو نشون ميدن نه تو تفريح......

بيشتر شدن تعداد ملاقات شما از سه ماه يكبار به هفته اي يكبار خوبه اما باز هم كمه!!

ببين اصلا ميتوني بگي توي ملاقات هاي هفته اي چه برنامه اي داري؟يعني با چه كارايي ميخواين همديگرو بيشتر بشناسين؟سر اين مسئله حرف زدي باهاش؟اينكه كجاها بريم؟چي كار كنيم؟چه حرفي بزنيم؟

[kimia_s]

ببخشیدا من موافقم که میگین شناخت تو شرایطو اینا حاصل میشه اما این پیشنهاد که نامزد کنیم که مثل این میمونه که دونفر باهم مشکل دارن میگن بچه بیاریم خوب میشه
میدونین مشکل عدم شناخت ما برمیگرده به توی یه شهر نبودن نه؟

[parnian1]

نه اشتباه ميكني...اين راه پيشنهادي من نبود منظرورم اين بود كه فقط با اين كار كاملتر ميشناسيش(نسبت به الان)