اشعار گلچین :سری دوم

[بی دل]

بنويس بابا مثل هر شب نان ندارد
سارا به سين سفره مان ايمان ندارد
بعد از همان تصميم کبری ابرها هم
يا سيل می بارد و يا باران ندارد
بابا انار و سيب و نان را می نويسد
حتی برای خواندنش دندان ندارد
انگار بابا همکلاس اولی هاست
هی می نويسد اين ندارد آن ندارد
بنويس کی آن مرد در باران ميايد
اين انتظار خيسمان پايان ندارد
ايمان برادر گوش کن نقطه سر خط
بنويس بابا مثل هر شب نان ندارد.

[parnian1]

شعر زيبايي بود اما غصه دارم كرد!!!
كاش روزي برسه كه هيچ بچه ي ايراني اين شعر رو نخونه.....

[baby]

هر چند پير و خسته دل و ناتوان شدم
هر گه كه ياد روي تو كردم جوان شدم
شكر خدا كه هر چه طلب كردم از خدا
بر منتهاي همت خود كامران شدم
اي گلبن جوان بر دولت بخور كه من
در سايه ي توبلبل باغ جهان شدم
اول ز تحت و فوق وجودم خبر نبود
در مكتب غم تو چنين نكته دان شدم

[keyvan]

حــــافظ

گویا باور نمیدارند روز داوری
کاین همه قلب و دغل در کار داور میکنند
یارب این نو دولتان را بر خر خودشان نشان
کاین همه ناز از غلام ترک و استر میکنند

[پريوش]

دشت هايي چه فراخ
كوه هايي چه بلند
در گلستانه چه بوي علفي مي آمد
من در اين ابادي پي چيزي مي گشتم
پي خوابي شايد
پي نوري ، ريگي ، لبخندي
پشت تبريزي ها
غفلت پاكي بود كه صدايم مي زد

سهراب سپهري

[keyvan]

این شب ها
چشم های من خسته است
گاهی اشک ، گاهی انتظار
این سهم چشم های من است



مترسک ناز می کند
کلاغ ها فریاد می زنند
و من سکوت می کنم....
این مزرعه ی زندگی من است
خشک و بی نشان



نمی دانم چرا امشب واژه هایم خیس شده اند
مثل آسمانی که امشب می بارد....
و اینک باران
بر لبه ی پنجره ی احساسم می نشیند
و چشمانم را نوازش می دهد
تا شاید از لحظه های دلتنگی گذر کنم



در امتداد نگاه تو
لحظه های انتظار شکسته می شود
و بغض تنهایی من
مغلوب وجود تو می شود

[keyvan]

گر بدین سان زیست باید پست

من چه بی شرمم اگر فانوس عمرم را به رسواسی نیاویزم،

بر بلند کاج خشک کوچه ی بن بست.

گر بدین سان زیست باید پاک

من چه ناپاکم اگر ننشانم از ایمان خود، چون کوه،

یادگاری جاودانه، بر تراز بی بقای خاک.

***

آه اگر آزادی سرودی می‌خواند
کوچک
همچون گلوگاه پرنده‌ای
هیچ کجا دیواری فرو ریخته بر جای نمی‌ماند...
که هر ویرانه نشانی از غیاب انسانی است
که حضور انسان
آبادی است . . .

احمد شاملو

[setareh]

هرچه از وي شاد گردي در جهان
از فراق او بينديش آن زمان
زآن چه گشتي شاد,بس كس شاد شد
آخراز وي جست و همچون باد شد
از تو هم بجهد ,تو دل بروي منه
پيش از آن كو بجهد , از وي بجه

فكرت ازماضي و مستقبل بود
چون از اين دو رست مشكل حل شود
هين مگوفردا كه فرداها گذشت
تا بكلي نگذرد ايام كشت

[keyvan]

من کيم ؟؟؟؟؟
يه در به در
گمشده ی محله ای
پشت پا خورده ترين صداي شهر بي صدا
از کجا ؟؟؟؟؟

{ پايين شهر }

اونجا که بن بستِه نفس
اونجا که خواب و خيال
زندوني ميشه تو قفس

وسط يه ضربدرم...

خونه به دوش و خسته
توي چارراهي که از چار طرف بن بسته
وسط يه ضربدرم...

من کيم ؟؟؟؟؟

يه پاپتي، پر از سؤال بي جواب
صدتا جاده رو ٬ رو ديوار
نقاشي کردم توي خواب
ديوارا قايم شدن
اون ورِ پرده هاي رنگ
عُمريه که دلخوشيم
به اين دروغاي قشنگ

وسط يه ضربدرم...

خونه به دوش و خسته
توي چارراهي که از چار طرف بن بسته

وسط يه ضربدرم...

خود من اينجا رو ساختم،
ديوارا کار منن
رنگا رو پاک ميکنم،
آره، من خودم رو
توي اين چارديواري انداختم...


وسط يه ضربدرم.......

[keyvan]

جویای راه خویش باش
از این‌سان كه منم.
در تكاپوی انسان‌شدن.

در میان راه،
دیدار می‌كنیم
حقیقت را،
آزادی را،
خود را.

در میان راه،
می‌بالد و به بار می‌نشیند
دوستی‌یی كه توان‌مان می‌دهد
تا برای دیگران
مأمنی باشیم و یاوری.

این است راه ما؛
تو،
و من.

مارگوت بیگل