نمی خوام نمک به زخمت بپاشم ولی من به این نتیجه رسیدم ما زن هایی که انقدر تو زندگیمون نقش داریم و برای خوب بودنش زحمت می کشیم و به هر دری می زنیم یک درد مشترک داریم : همسر بی مسئولیت.
وقتی دور و ورم رو نگاه می کنم و زن های دیگری رو که زندگی آرومی دارند می بینم ، می بینم که همسرانشون هم به اندازه اونها احساس مسئولیت می کنند برای آرامش روانی زندگیشون.
به قول باربار دی آنجلیس : ما زن هایی هستیم که توی قایق زندگی یک نفره و تنها با هر دودستمون و با تمام قوا پارو می زنیم و شریکمون فقط نظاره گره ...
به نظر من یکبار محکم بایست و حرفتو عملی کن. و اصلا کوتاه نیا. به قول قدیمی ها مرگ یکبار شیون یکبار... یا جنگ اول به از صلح آخر...
همسر چکامه روزی حرف خوبی به من زد. گفت اگه می خوای تغییری ایجاد کنی که طرفت با هیچ راهی نمی فهمه یکبار محکم بایست و یک حرکت انقلابی کن ( دقیقا کاری که خود نیما کرد. یکبار محکم ایستاد تا چکامه الان تونسته دست از اون افکار مخرب قبلی اش برداره و خدا رو شکر الان زندگیش روز به روز داره بهتر می شه و من مطمئنم به زودی دوباره شاهد خنده های از ته دل خودش و همسرش خواهم بود)
یکبار و فقط یکبار برای همیشه محکم رو خپحرفت وایسا. نه توهین کن نه بذار کسی بهت توهین کنه. متین و سنگین.
مگه ما آدم ها چند سال زنده ایم که بخواهیم نیمی از زندگی مشترکمون رو فقط به جدال بپردازیم؟؟؟
علاقه مندی ها (Bookmarks)