آیا دوست(دختر) را با زنم آشنا کنم؟ (درخواست کمک)

[baran.68]

سلام

بعضی از دوستان به نکات جالبی اشاره کردند و گفتنی ها گفته شده .
آقای کامروا پست دلجو و حامد رو چندین بار بخونین .
بهار شادی عزیز انسان به هیچ وجه تاکید می کنم به هیچ وجه حتم الخطا نیست و این کاملا غلطه و خودش مجوزی صادر میکنه برای خطا کردن درصورتی که انسان اجازه خطا کردن نداره و موظف هست که درست عمل کنه .
درستش اینه که انسان ممکن الخطاست .

کامروا شما شدیدا در تعارض عقل و احساس هستی و در این میان به توجیحات دل برای عقلانی جلوه دادن تمایلات ، تمرکز کردی و تا واقعا تصمیم نگیرید که عقلتون رو محور قرار بدید نمی تونید به خودتون کمک کنید .

در جملات شما کاملاً مشهود هست جاهایی که احساساتتون درگیر هست اما سعی دارید باعادی سازی توجیه کنید همونطور که دلجو گفتند .

شما این رابطه رو مخفی کردید چون واقف هستید که رابطه ای غلط هست . از طرفی سعی دارید خانوادگی ش کنید و این به این دلیل هست که محدودیت هایی که در رابطه ی کنونی هست رو از بین ببرید و زمینه های پروبال دادن به این احساسات رو برای خودتون باز کنید . شما شدیداً به این خانم وابسته شدی و اینکه می خواهید رابطه رو خانوادگی کنید و عذاب وجدان و.... باز هم توجیحی برای عمیق تر کردن و وسعت این رابطه است .
راستی که اگر از نظر شما رابطه درسته پس چه جایی میمونه برای عذاب وجدان .
باز هم اگر رابطه معمولی چه جایی برای پیشنهاد دوستی ،وابستگی به خودش و صداش ، جذابیت ارتباط با جنس مخالف و... که نشان میده این رابطه اصلا معمولی نیست و نبوده .

شما دارید خیانت می کنید چه قبول کنید چه نکنید . این که میگید رابطه جنسیم با خانمم تامینه و نیازی به این نیست که در جای دیگر تجربه کنم اما از طرفی میگید نیازهایی (مثل هم صحبتی و درد دل و...) هست که گاهی نمیشه با همسر اونها رو مرتفع کرد ،همه اینها قفل هاییست که احساس بر عقل میزند تا واقعیت را نبیند . به مخالفت این دوجمله فکر کنید چطور شما نیازی نمی بینید که نیاز جنسی را با کسی غیر از همسر تجربه کنید اما برای خود مجاز میدانید که نیازهای دیگر رو باشخصی غیر از همسر برآورده کنید . این ها همه توجیحات شماست .

خودتون رو گول نزنید شما به شخص دیگری تعهد دارید و این رابطه چیزی جز خیانت نیست و این میل شما به وسیع تر کردن رابطه خودش خبر میده از عمق فاجعه . این ارتباط غلط رو قطع کنید و زندگی تون رو نجات بدید و به فکر قوی تر کردن ارتباط با همسر خود باشید و تمام نیازهاتون رو با همسرتون پرکنید نه در جای دیگر .

آنچه شرط بلاغت بود گفته شد .

[gole kaghazi]

به نظر من بهتره خانومت رو به دوست دخترت معرفی کنی!

[tamas]

دوست عزیز
اگر این رابطه مشکلی نداشت پس شما چرا از خانومتون مخفیش کردین؟حتی در جوامع غربی خیانت تعریف مشخصی داره و یک شخصی که به کسی متعهده براش خیانت محسوب میشه اگر رابطه ی دیگری با کسی داشته باشه.
دوستی پسر ودختر که نباید حتما به روابطی که نام بردید کشیده بشه و خود شما هم از اون به عنوان دوست دختر نام بردید این نوع رابطه در همه ی فرهنگها خیانت نامیده میشه ایا شما دوست دارید همسرتون چنین کاری در مورد شما انجام بدن؟
بیشتر روابط به این نوع در ابتدای امر از روابط جنسی و عاطفی خبری نیست اما از یک مدت زمانی که بگذره یا از هم متنفر میشن یا به این نوع روابط کشیده میشه.
ایشون هم حتما دچار مشکلات شخصیتی هستند که تن به چنین خیانتی در حق همسرتون دادن،شما باید دلایلی که تن به چنین رابطه ی اشتباهی دادید رو ریشه یابی کنید باید ببینید کمبود شما در زندگیتون کجا بوده یا مشکل شخصیتی دارید.

[کامران]

[align=justify]از تک تک بزرگوارانی که زحمت کشیدند و به من کمک کردن تشکر میکنم و آرزو میکنم در تک تک مراحل زندگیتون موفق و پیروز باشید.حتی کسانی که تایپیک را خوندن و گفتن این عجب آدم آشغالیه و صفحه را بستند
خوشبختانه چون اینجا فضای مجازیه و کسی با کسی چشم تو چشم نمیشه آدم میتونه راحت تر مشکلاتشو بیان کنه. من حتی با صمیمی ترین دوستانم هم نمیتونستم این مساله را بگم چون ذهنیتشون بمن بکل خراب میشد ولی حالا دارم رو تک تک خط نوشته هاتون فکر میکنم.
دوستان واقعیت اینه که من هم از همون برخوردهای اولیه از ایشون خیلی خوشم اومد و دوست داشتم ولو شده صرفا کاری ولی بتونم باهاشون صحبت و تعامل بیشتری داشته باشم. واقعا روزایی که میخواستم برم شرکتشون خیلی خوشحال و پر انرژی بودم(اون اوایل را منظورمه) و الان باید دست تسلیم را بالا ببرم و بگم تا حدی دلم میخواست خودمو گول بزنم(و زدم)
شماها در این مورد درست میگید.
در مورد پیشنهاد دوستیم به ایشون هم وسوسه شدم و از دهنم پرید،بعدش فکر میکردم وقتی ایشون این پیشنهاد را قبول نکردن از فرداش با من رسمی و سرسنگین خواهند شد و به عنوان یک آدم بی جنبه دیگه من را با حالت دوستانه خطاب نمیکنند که اینطور نشد.البته از انصاف نگذریم هیچوقتم نخواستن(چه قبل پیشنهاد چه بعد پیشنهاد دوستی) به حریم زندگی من نزدیک بشن و رابطه را به سمت رابطه عاشقانه بکشونن هرچند من بدم نمیومد(واقعا خاک تو سر من بدبخت،اینو گفتم که شماها دیگه بهم نگید)!

در پاسخ دوستانی که فرموده بودن چرا رابطه را از اول از همسرت پنهان کردی عرض میکنم:
به این دلیل که حضور من تو اون شرکت موقتی بود و قرار بود که پس از تحویل پروژه من دیگه اونجا نرم.برای همین فکر می کردم رابطه خود به خود تموم میشه و من هم اصلا نمیخواستم بعدش اینقدر کشش بدم که بشه دوسال و اندی برای همین نگفتم.از طرفی من بدلیل شرایط کارم با خانومهای زیادی سر و کار دارم و همسرم هم اطلاع داره و نمیخواستم بیخودی رو یک نفر حساسش کنم که بعد رو همه روابط من شکاک و بددل بشه. که الحق و انصافم هیچوقت ذره ای پا کج نذاشتم(البته بجز این مورد که نمیدونم چی شد که اینطور شد) که آرامشمو کلا بهم زد(بهتر بگم نابود کرد) و عذاب وجدان و خودخوری و حتی افسردگی مدام پیدا کردم.{تعبیر یکی از دوستان در تعارض عقل و احساساتم کاملا درست بود} راستش فکر میکردم با خانوادگی کردن رابطه هم رابطم با ایشون وجاهت پیدا کنه و هم دیگه تو این فشار نباشم هم چیزی از همسرم پنهون نمونه،!
بخدا خستم -خستم -خیلی خیلی خسته![/align]

[فکور]

آقای کامروا

راه شما به عبارتی راه حل شما مشخص هست نیاز به ناراحتی نداره

از همین لحظه تصمیم بگیرید و هر بار اون خانم خواست با شما تماس بگیره پاسخ ندید یا بهش بگید خیلی فکر کردم و به نتیجه رسیدم رابطه با شما حتی در این حد هم صحیح نیست در آینده هم برای من بد هست هم برای شما و براش آرزوی خوشبختی بکنید خیلی زود تمامش کنید

مطمئنا دو سه هفته حالتون بد میشه و افسرده میشین ولی بعدش به زندگی عادی برمیگردید مقاله های زیادی برای گذراندن این دوران هست

لطفا این اشتباه رو ادامه ندید این راهی که به ترکستان ختم میشه! هر جور حساب کنید حتی یک لحظه تاخیر در تصمیم گیری جایز نیست

ظاهرا خودتو هم به نتیجه رسیدید ولی اراده تصمیم گرفتن رو هنوز پیدا نکردید

توکل کنید به خدا و تنها راه حلی که وجود داره رو انجام بدید

[قلب تپنده]

آقای کامروا
همانطور که بعضی دوستان اشاره کردند شما سعی بر گول زدن خود دارید،یه جاهایی از کار می خواید کار خودتون رو توجیه کنید علیرغم اینکه می دونید چه خبره.
مطمئنان بعد از معرفی ایشون دارای روابط پنهان خواهید بود و احساستون نیز بیشتر رشد می کنه هرچند انکار کنید این مساله رو.شما به دنبال مجوز برای ادامه این رابطه هستید ولی عقل حکم می کنه دنبال مجوز زوری نباشید،ما به شما مجوز نمی دهمییییییییییییییییییییم:81:
با خودتون و زندگیتون صادق باشید،احساسی عمل نکنید،جرات تصمیم گرفتن و عمل به آن را داشته باشید.ضعیف عمل نکنید.
به فکر اینکه با قطع رابطه اون خانم چی میگن نباشید به فکر حفظ زندگی تون باشید و عشق رو در همسرتون جستجو کنید نه در شخص دیگه.
این طناب وابستگی تون رو که تهش به چاه ختم میشه رو پاره کنید این چاه رو شاید شما نتونید ببنید ولی من و سایر دوستان به راحتی می بینیم.
جرات عمل داشته باشید.

به نظر من بهتره خانومت رو به دوست دخترت معرفی کنی!

گل کاغذی عزیز میشه دلیلت رو هم بگی؟

[نازنین آریایی]

الان در پی حل اون مشکل نیستم چون اولا توان حلشو در خودم فعلا نمیبینم و ثانیا دلم میخواد با غم عشقش بسوزم(این سوختن را حتی از خود وصال بیشتر دوست دارم-البته شاید حرفم واستون عجیب باشه ولی من با حس و سوز وگداز یجورایی خوگرفتم و بهش عادت کردم و دوست دارم این حالو.[b]میترسم مشکلم حل بشه و این حالم را از دست [/b]بدم

چون رابطه عاطفی یا جنسی هیچوقت مطرح نبوده من احساس خیانت به همسرم را ندارم و الان بعد این همه مدت فهمیدم دوستی من با این خانم اصلا دوستی دختر و پسر بحساب نمیاد
همونطوری که همه ماها با برخی دوستان هم جنسمون صمیمی تر از بقیه میشیم و با برخیشون رفت و آمد خانوادگی پیدا میکنیم این مورد برای من همینطوره.
به نظرتون بهترین چاره چیه؟ ببخشید طولانی شد
[/align][/size]

وای آقای کامروا شاید کار قشنگی نباشه از حرفای خود ادم بر ضد خود ادم استفاده کنند ولی همون جور که شما خودتون هم اشاره کردین حرفای شما همش خود گول زدنه و این جوری نیست که هیچ ارتباط عاطفی بین شما نباشه...هم درگیر عذاب وجدانین هم درگیر احساسات
خوب آقای کامروا این حس پشیمونی از این جریان هم در شما بوجود نیومده یعنی من حس میکنم نمی خواین به واقع مشکلتون حل شه

چون هنوز از این حالت و احساسات خوشتون میاد و به معنای واقعی نادم نشدید
اول سعی کنید واقعا نادم شید واقعا پشیمون
یکم با عقل و احساستون حرف بزنید به صورت مباحثه عقل و احساس که فرشته مهربان یاد دادن

اگر لازمه بگید در این مورد توضیح بدم ؟؟؟؟و لینک بزارم ؟


با اینکار خیلی خوب می تونید جواب احساساتتون رو عاقلانه بدید سعی کنید به مرحله پشیمونی واقعی برسید
آقای کامرا انرژی که باید تو زندگی مشترک به همسرتون اختصاص بدید داره جای دیگه ای هدر میره
اره واقعا هدر میره
شاید فکر کنید کار خاصی نکردین و خیانتی در کار نبوده ولی همین درگیری ذهنی شما !!!باعث میشه که چیزی برای همسرتون کم بزارید چه بخواین و چه نخواین کم خواهید گذاشت......... و این نامردیه

[کامران]

به نظر من بهتره خانومت رو به دوست دخترت معرفی کنی!

[align=justify]من تا الان متوجه منظور شما از این جمله نشده بودم ولی حالا میخوام بگم دوست عزیز من خودم ی روح زخم خورده و روانی آسیب دیده دارم و با کوهی از تعارضات از شما درخواست کمک کردم، دیگه خواهش میکنم حداقل با زخم زبون و کنایه نمک به زخم نپاشید!!![/align]

خوب آقای کامروا این حس پشیمونی از این جریان هم در شما بوجود نیومده یعنی من حس میکنم نمی خواین به واقع مشکلتون حل شه

چون هنوز از این حالت و احساسات خوشتون میاد و به معنای واقعی نادم نشدید
اول سعی کنید واقعا نادم شید واقعا پشیمون
.
اگر لازمه بگید در این مورد توضیح بدم ؟؟؟؟و لینک بزارم ؟


[b]با اینکار خیلی خوب می تونید جواب احساساتتون رو عاقلانه بدید سعی کنید به مرحله پشیمونی واقعی برسید

[align=justify]راستش قدرت فکر کردن ندارم. انگاری هنگ کردم.
حس ندامت یک حس درونی و واقعیه!چرا دروغ بگم هنوز ندامت درونم ایجاد نشده، بعضی وقتها دلم واسه همسرم خیلی میسوزه ولی فکر اون شخص هم از سرم بیرون نمیره،شاید اوایل حس و حال و سوزوگداز عاشقی واسم جذابیت ایحاد کرده بود ولی الان واقعا کشش روحی بسمت ایشون را در خودم مثل جاذبه آهنربا حس میکنم!

اگه ممکنه لینک بذارید!الان نیاز به صحبت بیشتر دارم تا از هنگ بیام بیرون!


دوستان من واسه گرفتن تصمیم قاطع احتیاج به تنهایی دارم. دو کار را میتونم انجام بدم:

1-چند روز میخوام تنها باشم و فقط فکر کنم.پس از همسرم بخوام موافقت کنه که من چند روز ی مسافرت تنها برم؟

2-به خود این خانم بگم چقدر درگیر شدم و دارم اذیت میشم(البته پروژه ما اونجاتموم شده و دیگه من نمیرم شرکتشون که همو ببینیم) و ازش بخوام با من دیگه تماس نگیرن-البته اینطوری من واقعا کوچیک میشم ولی همه چیز یهو تموم میشه! البته بجز تحقیری که من میشم و همیشه خاطرش تو ذهنم میمونه!

آیا تصمیمات درستیند؟انجامشون بدم؟راه بهتری سراغ دارید؟[/align]

[پیدا]

من متوجه کنایه اون جمله ( گل کاغذی ) شدم واسه همین براش تشکر زدم. ببخشید.

با تمام کردن رابطه اصلا کوچیک نمی شید. مطمئن باشید که اون خانم هم خودش می دونه که این یک رابطه عادی نیست و می دونه که خانم شما در جریان نیست. مگه جلوی خانمتون تلفنی حرف می زنید؟ اس ام اس می دید؟
خانمها تیزتر از اونی هستند که این چیزها را نفهمند. اون خودش می دونه که رابطه اش با شما یک رابطه مجاز و معمولی نیست.
بنابراین اگر بگید که بخاطر خانمم و زندگیم می خوام این رابطه را تمام کنم، کاملا می فهمه که چی می گید و اصلا معنیش تحقیر شما نیست. اتفاقا فکر می کنه که شما زن و زندگیتون را به اون ترجیح دادید و می فهمه که نباید وارد زندگی یک فرد متاهل بشه و یاد می گیره که خودش احترام خودش را نگه داره. برای اون خانم هم درس بزرگی خواهد بود.
حتی اگر گغت چرا، واضح بهش بگید که من تا الان متوجه نبودم که چه اشتباهی می کنم و چقدر این دوستی برای زندگیم سنگین تمام می شه. من خانمم را خیلی دوست دارم و به هیچ قیمتی نمی خوام ناراحتش کنم یا دلش را بشکنم.

گفتن این جمله ها برات احترام می آره، نه تحقیر. مردی که به زندگیش و همسرش وفاداره، نشکستن دل همسرش براش مهمه، حرمت زندگیش را نگه می داره. چرا فکر می کنید این ها تحقیر آمیز است.

رابطه یواشکی و تامین عاطفی شدن از بیرون منزل و دوستی با همکار تحقیر آمیز و زشت است.

[Royaye Sedaghat]

يه سوال:
به چه بهونه اي ميخواين تنهايي بريد مسافرت؟
ازين لحاظ ميپرسم كه اگه همسرتون شك كنن ، آرامش روانيشون از بين ميره و ممكنه بهتون بي اعتماد بشند.

با قطع سريع رابطه موافقم
همونطور كه پيدا ي عزيز گفت اين اصلا حقارت نيست.
كار درست آدمو كوچيك نميكنه.