چگونه همسرم رو از جدایی منصرف کنم؟ کمک

[sama_t]

ای کاش یکی از کارشناسا به پست منم سر میزد:-(

[zendegiye movafagh]

شما تو جوابش چی گفتی وقتی گفت تنها نمون ؟
منهم فکر میکنم خونه خودتون بمونی بهتره ان شا الله زود بیاد پیشت و زندگیتون دوباره خوب شه
امکان اینکه تو انجمن آزاد ثبت نام کنی رو داری ؟

[بهار_68]

نصیحت جناب مدیر همدردی رو که تو انجمن آزاد برام نوشته عینا برات میزارم

با سلام و احترام
لطفا خوب حرفهایم را گوش کن، دقت کن. تا به کارهایی که می خواهی بکنی سروسامان بدهی. و بدانی دقیقا چه کار کنی.


یکم: توجه دقیق به فرایند نه نتیجه کار
ببینید شما الان تحت فشار هستی. به خاطر این همه فکر و توجه تو صرف نتیجه کار هست.
اینکه نتیجه طلاق می شود یا نه؟
اینکه نتیجه گرفتن مهریه می شود یانه؟
اینکه بچه شما چگونه تقسیم می شود؟

اما بنده به شما توصیه می کنم خودت رو درگیر این نتیجه ها که مشخص نیست نکن!
یعنی اگر مرتب به نتیجه فکر کنی اضطراب شما را می گیرد. چون نمی دانی نتیجه دقیقا چه می شود.

برای رهایی از این تنش و اضطراب انرژیت را از نتیجه بردار و روی فرایند کار بگذار
یعنی چه؟
یعنی سعی کن گامهایی که هم اکنون بر می داری. گامهای صحیح باشد.
نه اینکه نگاه کنی به همسرت، هر کاری کرد تو به نوعی واکنش نشان دهی.
اگر همسرت تندی کرد. شما هم تندی کنی
نه اینکه : اگر همسرت با شما راه آمد، شما هم راه بیایی
نه اینکه : اگر لجبازی کرد، شما هم لجبازی کنی
پس شما باید خودت روش صحیح را انتخاب کنی و اجرا کنی. فرقی نمی کند که همسرت چه اقدامی می کند. شما باید اقدام صحیح را انجام دهید.




دوم: طلاق یا زندگی
ما به زوحین سفارش می کنیم. تا وقتی که جدا نشدید و کاملا طلاق نگرفته اید، منزل را ترک نکنید.
چرا؟
چون اگر نیاز به بازسازی زندگی داشته باشید، باید در نزد همسرتان باشید.
اگر هم قصد طلاق و جدایی داشته باشید. باید نزد همسر باشید تا دادگاه شما را محکوم نکند.
چون خانمی که منزل را ترک می کند به معنی عدم تمکین هست و خیلی از حقوق خود را از دست می دهد.
از طرفی قرار بر این نیز به هنگام طلاق همه چیز را منفجر کنیم.
زن و شوهری به هیچ وجه یکدیگر را قبول ندارند و نمی خواهند زندگی کنند. خب طلاق می گیرند. اما بنا نیست قبل از طلاق همدیگر را آتش بزنند یا زخم بزنند. مخصوصا اگر فرزند دارند.
یعنی طوری باید جدا شوند که حداقل در آخرین روزهای زندگی تحمل کنند و با هم بد برخورد نکنند.
و هنگام جدایی چون بچه مرتب بین آن دو رفت و امد می کند. آرام باشد.
پدر و مادرش نزد هم نیستند. اما علیه هم وارد عمل نمی شوند و از بچه به عنوان مهمات و مواد منفجره استفاده نمی کنند.
حتی توصیه می کنم. قبل از طلاق تا اندازه ای زندگی را بازسازی کنید که با خاطرات انفجار آمیز جدا نشوید. محترمانه ومودبانه صحبت کنید.
عیبی ندارد. بگویید که تفاهم ندارید و نمی توانید زندگی کنید. اما به طرف بگویید به عنوان پدرفرزندم شما را فردی محترم می دانم. و احترام شما بر من واجب هست.



سوم: کنترل احساسات و مدیریت دقیق زندگی
معمولا کسانی که مهارت زندگی ندارند. مهارت طلاق هم ندارند.
باید خودتان را آماده کنید چه برای زندگی چه برای طلاق.
همه چیز را به هم نریزید.
می دانم همسرتان عصبانی هست و ممکن است تصمیمات بدی بگیرد.
اما شما پیرو و دنباله رو کارهای اشتباه همسرت نباش.
اگر لج کرد، اگر عصبانیت نشان داد. اگر بی انصافی کرد. حداقل در این روزها آرام باشید. و تحمل کنید تا جدایی انجام شود.
گاهی اگر زوجین برای طلاق صحیح آماده می شوند. متوجه می شوند حتی می توان با این شیوه مدارا، و سعه صدر و پذیرش حتی زندگی را بازسازی کرد.

خلاصه این بند:
زبان ملایم پیش بگیرید.
مانند روزهای آغازین زندگیتون محترمانه صحبت کنید.
تحت تاثیر کارهای بد همسرتان قرار نگیرید.
از کوره در نروید.
تصمیم های هیجانی نگیرید.
به این منظور تصمیم گیری های خود را به تعویق بیندازید.
سریع واکنش نشان ندهید.
با وکیل برای مراحل کار مشورت کنید.
صبور باشید.



چهارم: برای طلاق پیش قدام نشو. از روشهای خشن استفاده نکن
معمولا خانمهایی که فعالانه اقدام می کنند مشکلاتشون بیشتر می شود.
طبق بندهای قبلی آرام و صبور باش و خوب قدمهایت را بردارد. نتیجه را بسپار به خدا

- - - Updated - - -

شرایطی که داری خیلی بهتر از شرایط منه امیدتو از دست نده

[sama_t]

زندگی موفق
من گقتم اینجا خونمه و تو خونه خودم راحت ترم
*****************
بهار عزیز
ممنون از راهنماییت

[sama_t]

چند روز پیش برای همسرم یه نامه نوشتم و ازش برای خوبیهاش تشکر کردم و برای اشتباهات خودم هم عذرخواهی کردم و در آخر هم باز بهش گفتم که به زندگیم و همسرم علاقه دارم و تمام تلاشمو برای داشتنش انجام میدم
دیروز زنگ زدم که بهش بگم برای مراسم یکی از اقوام دعوتیم که گفت من بیام اونجا چی کار؟؟!! من نمای خودت تنها برو ... که منم گفتم تنها نمیرم و باز شروع کرد که باید بری خونه پدرت بسه هرچی خونه موندی و... که آخر سر که گریه منو دید تغییر موضع داد که همینجوری گفتم برای من فرقی نمیکنه و .. که منم گفتم اگه نگران تنهایی من هستی بیا خونه که تنها نباشم که اونم باز گفت من هیچ وقت دیگه نمیام تو اون خونه
و باز هم گفت چرا باز هر روز بهم زنگ میزنی...
حالا تصمیم گرفتم فعلا دیگه بهش زنگ نزنم
اما برای روز مرد نمیدونم چی کار کنم. زنگ بزنم یا اس بدم یا گل بفرستم؟ یا اینکه هیچ کاری نکنم

[zendegiye movafagh]

سلام من باز هم میگم حتما عضو انجمن آزاد شو از مدیران سایت کمک بگیر
لحظات حساس و سرنوشت سازی داری
امیدوارم بهترین راه رو بری و موفق باشی

[sama_t]

سلام من باز هم میگم حتما عضو انجمن آزاد شو از مدیران سایت کمک بگیر
لحظات حساس و سرنوشت سازی داری
امیدوارم بهترین راه رو بری و موفق باشی

متاسفانه در حال حاضر امکانش برام نیست که عضو انجمن بشم

[خانوم شین]

سلان. ببین تاپیک خانوم چکامه رو که دوستان برات گذاشتن حتما! بخون. مطمئنم خیلی می تونه کمکت کنه. امیدوار باش دختر در ضمن وقتی میخواد در قبالت مسئولیتی نشون بده ازش صلب مسئولیت نکنو مثلا میذاشتی پول بریزه به حسابت....

[فرشته مهربان]

با سلام

می دونم در شرایط سختی هستی . می دانم خودت را در بن بست احساس می کنی ، مضطربی ، نگرانی و .....

اما بهتر هست که بر خودت مسلط باشی و مهمتر از هرچیزی برای شما حفظ آرامش هست و البته می دانم که سخت هست اما باید تلاش کنی .

شما فعلاً یک طرفه محبت کن . ، پیامکهای عاشقانه و حاوی دلتنگی بفرست ، پیامکهایی که بیانگر اینکه آرزو می کنی فرصتی دیگر داشته باشی که بتوانی مهر و محبت و عشقت را به پای همسرت بریزی .

شما فقط پیامک بده و تماس نگیر . هروقت تماس گرفت اگر حرف اینکه برو منزل پدرت را زد کمی سکوت کن و بگو از خونه ای که بوی تو را می دهد هیچ جا نمیروم . حدااقل اگر خودت نیستی اینجا که بوی ترا می دهد ، خاطراتت هست ، وسایلت هست . من همینجا با دلتنگی هام برای تو سرکردن را ترجیح می دهم به هرجای دیگری .

اگر گفت که من دیگه برنمیگردم به اون خونه ، بگو می دونم ، می فهمم ، حق داری ، من خیلی اذیتت کردم ، تو خیلی بزرگوار و با گذشت بودی ، می دونم کنار من اذیت می شوی . من نمیخوام جایی که تو را اذیت می کند محبورت کنم باشی ، اما در عین حال همه آرزو و دعایم این است که یک بار دیگر فرصت در کنار تو بودن را پیدا کنم چون حالا بهتر می فهمم که چی بودی و من متوجه نبودم و دلم میخواد اونجوری که دلم میخواد عاشقانه برایت باشم . از خدا می خواهم یک بار دیگر این فرصت را بیابم اما نمیخواهم به تو تحمیل بشوم

اگر باز حرف جدایی را زد ، بگو من تو را دوست دارم ،زندگی با تو را دوست دارم و از من انتظار نداشته باش قدمی به سمت جدایی بردارم ، اما خودم را هم به تو تحمیل نمی کنم چون دوستت دارم و نمی خواهم با بودن در کنار من اذیت بشوی ، فقط ازت خواهش می کنم یک فرصت دیگر به هردومون بدهی و کمکم کنی که زندگی خوبی بسازیم . اما اگر تو اصرار داری به جدایی خودت اقدام کن ، از من انتظار نداشته باش .

وقتی میگه نگرانت شدم زنگ زدم حالتو بپرسم ، با تعجب بگو واقعاً ؟ ترو خدا راست میگی ؟ الهی قربون او نگرانیت برم ، فدای احوالپرسیت بشم .... نمی دونی چقدر لذت بهم دادی با این حرفت .... بگو من چقدر نابینا بودم که نمی فهمیدم محبت و توجه تو را ... و ابراز علاقه کن

از هر دری وارد شد شما باهاش هم حسی کن یعنی بگو می فهمم ،حق داری ، در ادامه علاقه ات را نشان بده و بگو که متأسفی بخاطر رفتارهایی که ایشون را به انیجا رسونده و امیدواری که فرصت جبران بهت بده ....

موفق باشی

[Hamid_r]

سلام. چیزایی که میگم صرفا نظر شخصیمه.
من با نظر Kamran2007 تا حد زیادی موافقم. یعنی این سردی چیزی نیست که یکباره بوجود اومده باشه. دلیل اینکه شما نمیخوای جدا بشی هم بیشتر ترس از تنهاییه نه اینکه همسرتو دوست داری. یه پیشنهاد دارم (چیزی که میتونست خودمو از طلاق نجات بده ولی شانس انجامشو نداشتیم): یک زنگ تفریح چند ماهه به رابطتون بدید. به این معنی که بذار فکر کنه جدا شده. بهش زنگ نزن. اس ام اس هم نده. کلا کاری باهاش نداشته باش. با خودت کنار بیا. اینجوری مطمعنی که طلاق نگرفتید پس با خیال راحت تر شروع به خود سازی کن. یه چیزی که جالبه اینه که ترس از طلاق از خوت طلاق سخت تره. با ترست کنار بیا. بهش اینجوری نشون بده که داری رو پای خودت وایمیسی. ولی هیچوقت حس حسادتشو بر انگیخته نکن. بزار یه مدت حس کنه تو زندگیش نیستی.
بعضی آدما هستن که فرار از مشکلاتو بهترین راه حل برای حلش میدونن. بزار وقتی فهمید جدایی واسش مشکل بزرگتریه برگرده. هیچ آدمی نیست که بعد از طلاق حس پشیمونی نداشته باشه. شما با هر روز زنگ زدنت نمیذاری حس جدایی رو تجربه کنه.
خودتو سرگرم کن و سعی کن قویی باشی.